Ewangelia Łukasza (Łk 16, 15.18):„To wy przed ludźmi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. […] Każdy, kto oddala swoją żonę, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo; i kto oddaloną przez męża bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo”.
Marka (Mk 10, 11-12):„Kto oddala żonę swoją, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo”.

Czemu tych cytatów nie podałeś?
O biciu zaś Syn Boży jawnie naucza:

— Nie stawiajcie oporu złemu. Lecz jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi! ( Mateusza (Mt 5, 38-42)

— Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy wam złorzeczą, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Jeśli cię kto uderzy w policzek, nadstaw mu i drugi! Jeśli bierze ci wierzchnią szatę, nie broń mu i tuniki! Dawaj każdemu, kto cię prosi, a od tego, kto bierze twoje, nie żądaj zwrotu”. (Łukasza (Łk 6, 27-30) )

Wiec tu wcale nie mówi by uciekać przed tym który cię bije lecz nadstawić drugi policzek i sam też nie uciekł przed bijącymi. Dając nam przykład i mówił by nieść swój krzyż.

Wiec wiele dobrze rzeczy przypominasz, ale skupiasz się jakby tylko mężczyźni byli źli. Przyjmujesz narrację świata, czym oddalasz się od Boga. A co do gniewu i krzyku, to i nasz Pan się czasem gniewał i krzyczał:
„Wtedy spojrzawszy wokoło na nich z gniewem (Ewangelia Marka 3, 5).
„Węże, plemię żmijowe, jak wy możecie ujść potępienia w piekle?” (Mt 23, 33)

Apostoł pisze:
„Gniewajcie się, a nie grzeszcie: niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce!” (Ef 4, 26)

Także mógłbyś zacytować też co o żonach złych pisze a nie skupiać się i sugerować prawie jakby to wina zawsze była męża:
Syr 25, 16-17: „Wolałbym mieszkać z lwem i smokiem, niż mieszkać z żoną przewrotną. Złość kobiety zmienia wyraz jej twarzy, zeszpeca jej oblicze na kształt niedźwiedzia”
Prz 21, 9 oraz Prz 25, 24: „Lepiej mieszkać w kącie dachu niż z żoną swarliwą we wspólnym domu”.
Prz 21, 19: „Lepiej mieszkać na pustej ziemi niż z żoną nadętą i kwaśną” (w innych przekładach: z żoną kłótliwą i gniewliwą

„10 Tym zaś, którzy trwają w związkach małżeńskich, nakazuję nie ja, lecz Pan: Żona niech nie odchodzi od swego męża!11 Gdyby zaś odeszła, niech pozostanie samotną albo niech się pojedna ze swym mężem. Mąż również niech nie oddala żony.” (1 Kor 7, 10-11)
To powyższe cytujesz ale przekręcasz jakby tu pozwalał na separację. Mówi jednak wyraźnie: „Żona niech nie odchodzi od swego męża!” a nie: „Niech odejdzie od swojego męża ale nie lekkomyślnie”. Piszesz: „To znaczy, że Pismo zna sytuację, w której oddzielenie następuje.” Owszem zna ją, ale nie pochwala.