Chrystus mówi: „zstąpiłem z nieba”, a jednocześnie rodzi się, jak każde dziecko.

Ciekawe… prawda?

Przeczytajmy wersety i zastanówmy się, czy jest w tych słowach sprzeczność.

Czy można narodzić się i zstąpić z nieba. Być może taka relacja Pisma cię zaskoczy, ponieważ religie zazwyczaj mówią o narodzinach Chrystusa. A tutaj mamy jeszcze informacje o zstąpieniu.

Przejdźmy do wersetów.

1) Zstąpienie z nieba – misja od Ojca

„Bo zstąpiłem z nieba, nie aby czynić wolę Moją, lecz wolę Tego, który Mnie posłał” – Jana 6:38.

Chrystus mówi tutaj o świadomym zstąpieniu z nieba i posłaniu Go przez Ojca do zrealizowania zadania głoszenia Dobrej Nowiny.

2) Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat

„Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat, znowu opuszczam świat i idę do Ojca” – Jana 16:28.

Jest tu porządek: od Ojca → na świat → do Ojca. Narodzenie to moment wejścia w ludzką postać, ale wcześniej mamy informacje: „wyszedłem od Ojca”.

3) Słowo stało się ciałem

„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo.
Ono było na początku u Boga.
Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nie stało się ani jedno, co się stało.
W Nim było życie, a życie było światłem ludzi.
A światło świeci w ciemności, a ciemność go nie ogarnęła.
Na świecie był, i świat przez Niego się stał, lecz świat Go nie poznał.
Przyszedł do swoich, a swoi Go nie przyjęli.
A tym, którzy Go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Boga, tym, którzy wierzą w Jego imię.
Którzy narodzili się nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli męża, lecz z Boga.
A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy Jego chwałę, chwałę jak Jednorodzonego od Ojca, pełnego łaski i prawdy.
Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, On Go objawił” – Jana 1:1–5, 10–14, 18.

Słowo to Chrystus, Słowo było na początku, przez Niego wszystko się stało.

4) Chwała przed istnieniem świata

„A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie chwałą u Siebie, tą chwałą, którą miałem u Ciebie, zanim świat istniał” – Jana 17:5.

Kolejny werset, który mówi, że Chrystus wcześniej był zanim świat powstał.

5) Chrystus był przed Abrahamem

„Zanim Abraham stał się, Ja Jestem” – Jana 8:58.

Syn został stworzony przez Ojca przed powstaniem świata, czyli również przed Abrahamem.

6) Posłany na świat

„Ojciec poświęcił i posłał na świat Tego, o którym wy mówicie: Bluźnisz” – Jana 10:36.

Posłał oznacza, że Chrystus był u Ojca przed posłaniem.

7) Postać sługi

„Który, istniejąc w postaci Boga, nie uznał bycia równym Bogu za coś do zatrzymania, lecz ogołocił Samego Siebie, przyjmując postać sługi” – Filipian 2:6–7.

Najpierw „istniejąc w postaci Boga”, potem „przyjmując postać sługi”. To opis uniżenia i przyjęcia człowieczeństwa przez Chrystusa.

8) Ten sam wczoraj, dziś i na wieki

„Jeszu Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki” – Hebrajczyków 13:8.

Tożsamość Jeszu jest niezmienna. Był przed założeniem świata, miał chwałę Boga, którą dostał od Ojca, czyli był Bogiem. Następnie uniża się i wciela w rolę człowieka, aby powrócić do chwały Bożej, jako Bóg, Król i Władca. Jest drugą najważniejszą Postacią po Bogu Ojcu.

9) Początek i koniec

„Ja jestem Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec” – Objawienie 22:13.

Chrystus jest początkiem stworzenia. Jest pierwszym, przez Niego wszystko zostało stworzone. I na Nim kończy się obecny okres panowania człowieka. To Chrystus jest prawowitym władcą Nieba i ziemi. To On będzie ostatnim Królem stworzenia.

Narodzenie Chrystusa

1) Zapowiedź narodzenia z dziewicy

„Oto panna pocznie i porodzi Syna, i nazwą Jego imię Emmanuel” – Izajasza 7:14.

Proroctwo nie mówi tylko o niezwykłych narodzinach, ale również o imieniu: Emmanuel – „Bóg z nami”. To zapowiedź, że Bóg wejdzie w ludzką rzeczywistość, nie tracąc Swojej tożsamości.

2) Pochodzenie od dni wieczności

„A ty, Betlejem Efrata, z ciebie wyjdzie Mi Ten, który będzie władcą w Izraelu, a Jego pochodzenie jest od początku, od dni wieczności” – Micheasza 5:1.

Chrystus rodzi się w konkretnym miejscu i czasie, ale Jego pochodzenie sięga wieczności. Mamy tu połączenie narodzenia w ciele z istnieniem przed stworzeniem świata.

3) Poczęcie z Ducha

„A narodzenie Jeszu Chrystusa było takie: zanim się zeszli, znalazła się brzemienną z Ducha Świętego” – Mateusza 1:18.

Poczęcie z Ducha podkreśla, że narodzenie Jeszu Chrystusa nie jest zwykłym początkiem ludzkiego życia.

4) Ważne imię

„Porodzi syna i nadasz Mu imię Jesu, bo On zbawi swój lud od jego grzechów” – Mateusza 1:21.

Imię Jeszu nie jest symboliczne ani przypadkowe. Określa misję: zbawienie, wyzwolenie, życie.

5) Narodzenie w Betlejem

„I porodziła swego pierworodnego Syna, i owinęła Go w pieluszki, i położyła Go w żłobie, ponieważ w gospodzie nie było dla nich miejsca” – Łukasza 2:7.

„Dziś narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawida” – Łukasza 2:11.

Podsumujmy temat

Gdy Pan Jeszu mówi, że zstąpił z nieba, a jednocześnie rodzi się jako człowiek, nie zaprzecza Sam Sobie — On odsłania prawdę.

Pismo pokazuje jedną, spójną historię. Chrystus istniał przed stworzeniem świata, był u Ojca, uczestniczył w stworzeniu, w prowadzeniu narodu Izrael, a potem wszedł w ludzką postać, przyjmując ciało i narodzenie. Wszystko po to, aby być blisko człowieka, aby być jednym z nas. Nie przyszedł po to, by osądzić świat, lecz by przynieść życie.

Zstąpienie z nieba i narodzenie w ciele odbywają się w jednym celu: przynieść Dobrą Nowinę o życiu wiecznym. Chrystus nie przyszedł tylko nauczać. Przyszedł, aby powiedzieć człowiekowi, że śmierć nie jest końcem, że plan Boga dla ludzkości jest przepiękny.

To przesłanie jest głębokie, pełne nadziei i radości. Pokazuje Chrystusa jako Tego, który przychodzi, objawia się i prowadzi do życia wiecznego.

Chrystus — Ten sam wczoraj, dziś i na wieki — przyniósł światu światło – Dobrą Nowinę. A kto to światło przyjmuje, ten już teraz dotyka obietnicy życia wiecznego.