Spis Treści

1. Co to jest Pamiątka śmierci Chrystusa? (część 1)
2. Dzień rozpoczyna się NIE od 12 w nocy, tylko od wieczora. (część 1)
3. Pierwszy miesiąc to — 1 Awiw (część 1)
4. Bóg dał Izraelowi Kalendarz księżycowy (część 2)
5. Rok przestępny — 19-letni cykl żydowski (część 2)
6. Jak wyznaczano 1 awiw? (część 2)
7. Kiedy jest nów księżyca? 0% czy sierp? (część 2)
8. Jak dzisiaj obliczyć datę Pamiątki? (część 3)
9. Dwa sposoby liczenia daty Pamiątki: dzień 1 — dzień 0 (część 3)
10. Nów księżyca – dowód biblijny?(część 3)
11. Kiedy Chrystus obchodził Paschę? (część 4)
12 – Dlaczego Judaizm spożywał Paschę dzień później?
13. Ile razy obchodzimy Pamiątkę? (część 4)
14. Ile trwały święta Izraelitów: Pascha–Przaśniki–Omer–Pięćdziesiątnica? (część 4)

11 – Kiedy Chrystus obchodził Paschę?

11.1 Pan Jeszu obchodził Paschę prawidłowo, tak jak nakazał Bóg:

Pan Jeszu obchodził Paschę w nocy,
przed pojmaniem,
przed dniem ukrzyżowania.

„Pomazaniec został złożony w ofierze jako nasza Pascha” – 1 List do Koryntian 5:7.

„Pan Jeszu tej nocy, której został wydany, wziął chleb” – 1 Koryntian 11:23.

To jest kluczowa informacja: „tej nocy”, nie „następnej”, nie „po święcie”.

11.2 Pan Jeszu wprost mówi, że spożywa tę Paschę przed Swoją śmiercią:

„Gorąco pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał” – Łukasza 22:15.

Pan Jeszu nazywa ucztę bezpośrednio – Paschą,
nie mówi o symbolu ani zapowiedzi,
wydarzenie ma miejsce przed Jego męką.

11.3 Pascha Chrystusa odbywa się wieczorem:

„A gdy zapadł wieczór, zasiadł do stołu wraz z dwunastoma” – Mateusza 26:20.

Wieczór oznacza początek 14 awiw, zgodnie z opisem z Wyjścia 12.

11.4 Po tej nocy Pan Jeszu zostaje pojmany, a Pascha judaizmu dopiero nadchodzi:

„Aby się nie skalać, lecz aby móc spożyć Paschę” – Jana 18:28.

Pan Jeszu Paschę już spożył,
przywódcy judaizmu jeszcze jej nie jedli.

11.5 Pan Jeszu umiera w czasie zabijania baranków paschalnych:

„A gdy nadeszła godzina szósta(dwunasta), ciemność na całej ziemi się stała, aż do godziny dziewiątej(piętnastej).
O godzinie dziewiątej(piętnastej) zawołał Jeszu donośnym głosem: Eloi, Eloi, lama sabachtani? Co się wykłada: Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie zostawiłeś(opuścił)?” – Marka 15:33.

„Był to dzień Przygotowania Paschy” – Jana 19:14.

dzień przygotowania Paschy to 14 awiw,
w tym czasie zabijano baranki w Świątyni.

11.6 Pan Jeszu nie łamie żadnego przepisu paschalnego.

Chrystus rozpoczyna Paschę 14 awiw po zachodzie słońca, robi to zgodnie z zasadami, jakie Bóg dał Izraelitom.

Paschę zamienia na Pamiątkę śmierci. Dlatego obowiązuje nas to, co robił Chrystus z apostołami na tej uroczystości, czyli:

rozpoczęcie Pamiątki 13/14 awiw po zachodzie słońca,
modlitwy przed spożyciem chleba i wina,
opowiadanie o śmierci Chrystusa, czytanie pisma,
końcowa modlitwa i pieśń.

11.7 Gdzie faktycznie pojawia się sprzeczność z judaizmem?

Sprzeczność istnieje między:

Paschą biblijną opisaną w Wyjścia 12 i Kapłańskiej 23, a praktyką świątynno-rabiniczną I wieku.
Pan Jeszu zachowuje zasady Boga.
Przywódcy religijni zachowują tradycję.

Przypomnijmy: jakie były wytyczne Boga do obchodzenia Paschy?

Pascha miała odbyć się 14 Awiw (zmierzch):

„W miesiącu pierwszym, czternastego dnia tegoż miesiąca o zmierzchu jest Pascha Pana” – Księga Kapłańska 23:5.

15 Awiw to kolejne święto – Przaśniki:

„A piętnastego dnia tegoż miesiąca jest święto Przaśników Pana” – Księga Kapłańska 23:6.

Zabicie baranka miało nastąpić 14 Awiw (zmierzch):

„Będziecie go przechowywać do czternastego dnia tego miesiąca; i zabije go całe zgromadzenie zboru izraelskiego o zmierzchu/między dwoma wieczorami” – Księga Wyjścia 12:6.

Baranka należało spożyć tej nocy, czyli 14 awiw:

„3…niech wezmą sobie każdy baranka według domów swoich ojców, baranka na dom”.

„7I wezmą z krwi, i pomarzą oba odrzwia i nadproże w domach, w których będą go jeść. 8Mięso jego upieczone na ogniu spożyją podczas tej nocy; jeść je będą z przaśnikami i gorzkimi ziołami”.

„10I nic z niego nie pozostawicie do rana; a co z niego pozostanie do rana, spalicie w ogniu”.

„22…a wy nie wychodźcie nikt z drzwi swego domu aż do rana”– Księga Wyjścia 12:3, 7–8, 10, 22.

Później Bóg wybierał miejsce składania Paschy:

„Nie będziesz mógł składać Paschy w którymkolwiek ze swoich miast…
Lecz na miejscu, które wybierze Pan, twój Bóg… tam złożysz ofiarę Paschy…” – Powtórzonego Prawa 16:5-6.

Chrystus nakazał apostołom przygotować Paschę:

„Nadszedł dzień Przaśników, kiedy należało ofiarować Paschę.
I posłał Piotra i Jana, mówiąc: Idźcie i przygotujcie nam Paschę, abyśmy ją jedli” – Łukasza 22:7-8.

Chrystus zamienia Paschę na Pamiątkę śmierci:

„I wziąwszy chleb, podziękowawszy, połamał i dał im, mówiąc: To jest ciało Moje, które za was jest wydawane; to czyńcie na Moją pamiątkę” – Łukasza 22:19.

„Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich jest nowym przymierzem w Mojej krwi; to czyńcie, ilekroć pijecie, na Moją pamiątkę” – 1 Koryntian 11:25.

„Ilekroć bowiem jecie ten chleb i pijecie ten kielich, śmierć Pana ogłaszacie, aż przyjdzie” – 1 Koryntian 11:26.

12 – Dlaczego Judaizm spożywał Paschę dzień później?

12.1 – Według świadectwa biblijnego Judaizm spożywał Paschę później, czyli w nocy z 14 na 15 awiw. W rzeczywistości był to już 15 awiw.

Gdy Pan Jeszu jest już pojmany i sądzony nad ranem, Judaizm dopiero zamierza spożyć Paschę: „…aby się nie skalać, lecz aby móc spożyć Paschę” – Jana 18:28.

Skoro noc Wieczerzy Chrystusa była wcześniej, ich Pascha wypada później.

12.2 – Wieczerza Pana Jeszu była nocą poprzedzającą dzień Jego śmierci:

„Pan Jeszu tej nocy, w której został wydany, wziął chleb…” – 1 Koryntian 11:23.

Wieczerza = noc przed dniem śmierci.

12.3 – Dzień śmierci to „Dzień Przygotowania”:

„A był dzień Przygotowania, i zbliżał się szabat” – Łukasza 23:54.

Śmierć Chrystusa następuje w Dniu Przygotowania. Pascha Judaizmu jest po tej nocy, skoro rano „jeszcze nie jedli”.

12.4. Jan wyraźnie odróżnia Paschę Chrystusa od Paschy judaizmu:

„A przed świętem Paschy, wiedząc Jeszu, że nadeszła Jego godzina…” – Jana 13:1.

Wieczerza Chrystusa jest przed oficjalnym świętem Paschy, które Judaizm dopiero obchodzi:

Noc 13/14 – Pan Jeszu spożywa Paschę (Wieczerza).
Dzień 14 – Pan Jeszu umiera (Dzień Przygotowania).
Noc 14/15 – Judaizm spożywa Paschę.

„Bo nasza Pascha, Chrystus, została ofiarowana” – 1 Koryntian 5:7.

Podsumowanie:

Według biblii Judaizm spożywa Paschę w nocy z 14 na 15 awiw, podczas gdy Pan Jeszu spożył Paschę zgodnie z nakazem Boga, w nocy z 13 na 14.

Dlaczego Judaizm postąpił niezgodnie z Pismem?

1. Judejczycy mieli inną Paschę niż Chrystus:

„…aby się nie skalać, lecz aby móc spożyć Paschę” – Jana 18:28.

Gdy Pan Jeszu był już pojmany i sądzony nad ranem, Judejczycy dopiero planowali Paschę.

2. Judaizm odrzucił nauki Chrystusa:

„Badacie Pisma, bo sądzicie, że w nich macie życie wieczne; a one składają świadectwo o Mnie” – Jana 5:39.

Problemem nie był brak Pisma, lecz odrzucenie Tego, o którym Pismo mówi.

3. Tradycje i procedury stawiali ponad Słowo Boga:

„Unieważniliście słowo Boga przez waszą tradycję” – Mateusza 15:6.

Judejczycy zachowali swój porządek, ale naruszyli porządek Pisma (czas Paschy).

4. Nie rozpoznali Mesjasza:

„…nie rozpoznałaś czasu swojego nawiedzenia” – Łukasza 19:44.

Gdy Pascha (baranek) stała przed nimi w osobie Pana Jeszu, oni zachowali rytuał, a odrzucili prawdę.

5. Strach przed ludźmi zmienił decyzje:

„Bali się bowiem ludu” – Marka 11:18.

Decyzje czasowe i proceduralne były podporządkowane polityce i presji, nie posłuszeństwu Bogu.

6. Zachowali „czystość”, łamiąc sprawiedliwość:

„…aby się nie skalać, lecz aby móc spożyć Paschę” – Jana 18:28.

„Wydali Go na ukrzyżowanie” – Jana 19:16.

Dbali o rytualną czystość, a jednocześnie wydali Sprawiedliwego, Syna Boga.

7. Pascha miała się wypełnić w Chrystusie:

„Albowiem nasza Pascha, Chrystus, została ofiarowana” – 1 Koryntian 5:7.

Judaizm postąpił niezgodnie z Pismem, ponieważ:

postawili tradycję i procedurę ponad Słowo Boga,
nie chcieli przyjąć Pana Jeszu jako Mesjasza, o którym Pisma świadczyły,
zachowali rytuał, a odrzucili prawdę,
dbali o czystość zewnętrzną, łamiąc zasady Boga.

Judaizm nie zbłądził z powodu braku Pisma, lecz dlatego, że – mając wiedzę – odrzucili Tego, który był Synem Boga.

Lekcja z tego jest dla nas bardzo ważna. Nie wolno obchodzić Pamiątki dzień później czy kilka dni później. Powinniśmy obchodzić Pamiątkę śmierci dokładnie wtedy, kiedy robił to Chrystus z uczniami.

Chyba nie chcemy stać po stronie faryzeuszy i saduceuszy czyli: plemienia żmijowego…