Człowiek może zabić ciało, ale duszy nie zabije... To jest szach-mat dla morderców - część 2

Spis Treści

1. Czy reinkarnacja jest prawdziwa? (1 część)
2. Bogacz po śmierci zrozumiał, że nie ma powrotu. (1 część)
3. Z czego tak naprawdę składa się postać człowieka? (2 część)
4. Duch i tchnienie. Co to jest? (3 część)
5. Duch człowieka. Jak go chronić? (4 część)
6. Dusza człowieka. Czy można ją zabić? (5 część)

3 – Z czego tak naprawdę składa się postać człowieka? – (2 część)

3.1 Na podstawie 1 Tesaloniczan 5:23 można powiedzieć, że postać człowieka tworzą: duch, dusza i ciało:

„Sam zaś Bóg pokoju niech uświęci was całkowicie, a cały wasz duch, dusza i ciało niech zostaną zachowane bez zarzutu na przyjście naszego Pana, Jeszu Pomazańca” — 1 Tesaloniczan 5:23.

Dajmy trochę trudniejszą wersję tego wersetu:

„Sam zaś Bóg pokoju niech uświęci was całkowicie, a cały / kompletny / bez braku / bez uszkodzenia (G3648) wasz duch, i dusza, i ciało niech zostaną zachowane w stanie nieuszkodzonym / ustrzeżone / ochronione (G5083) tak, aby nie można było postawić zarzutu / bez winy (G274) na przyjście naszego Pana, Jeszu Pomazańca” — 1 Tesaloniczan 5:23.

W wersecie występują te trzy słowa, które dokładnie omawiamy w artykułach:

duch — πνεῦμα / pneuma,
dusza — ψυχή / psychē,
ciało — σῶμα / sōma.

Tekst pokazuje, że człowiek przed Bogiem jest: duchem, duszą i ciałem. To są bardzo ważne zagadnienia, abyśmy zrozumieli, kim i czym jesteśmy.

3.2 Dusza i duch w wersetach

Ten werset nie opisuje całej budowy człowieka, ale pokazuje coś ważnego: Słowo Boga rozróżnia duszę i ducha tak głęboko, jak ciało rozróżnia stawy i szpiki. Człowiek ma warstwę cielesną oraz głębokie wnętrze, którego sam często nie umie dobrze rozpoznać:

„Żywe bowiem jest słowo Boga i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpików, zdolne osądzić rozważania i zamiary serca” — Hebrajczyków 4:12.

Tu ciało pokazane jest jako proch wracający do ziemi, a duch jako ten, który wraca do Boga. To mocno potwierdza, że ciało i duch nie są tym samym:

„I wróci proch do ziemi, jak był, a duch wróci do Boga, który go dał” — Kaznodziei 12:7.

Kolejny werset pokazuje relację ciała i ducha;

„Jak bowiem ciało bez ducha jest martwe, tak i wiara bez uczynków jest martwa” — Jakuba 2:26.

Ciało człowieka jest widoczne. Można je rozpoznać. Ale jeśli nie ma w nim ducha, nie ma życia.

Następnie Jakub przenosi ten obraz na wiarę: wiara bez uczynków jest martwa.

Czyli można mówić o wierze, można znać właściwe słowa, można twierdzić, że się wierzy, ale jeśli ta wiara nie wydaje dobrych owoców, jest martwa.

Co ten werset mówi o duchu?

Ten werset pokazuje, że duch związany jest z życiem ciała.

Jakub nie mówi: ciało bez radości jest martwe. Nie mówi: ciało bez myśli jest martwe.
Mówi: ciało bez ducha jest martwe.

To jest ważne.

Duch nie jest tu zwykłą emocją ani psychologicznym stanem. Jest pokazany jako rzeczywistość, bez której ciało człowieka jest martwe.

Tak jak ciało bez ducha jest tylko martwym ciałem, tak wiara bez uczynków jest tylko martwym wyznaniem.

Przejdźmy teraz do bardzo ciekawego wersetu:

„I nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą; bójcie się raczej Tego, który może i duszę, i ciało zgubić w Gehennie” — Mateusza 10:28.

Co Chrystus mówi w tym wersecie?

Człowiek może zniszczyć ciało. Może doprowadzić do śmierci ciała. Ale nie ma ostatecznej władzy nad: duchem i duszą. Kiedy mordują człowieka lub kiedy umiera bliska osoba, to musimy mieć świadomość, że ta osoba straciła tylko ciało. Duch i dusza dalej istnieją. Wystarczy dodać tej osobie ciało i dalej żyje w ciele człowiek.

Takim układem/procesem stworzenia człowieka, Pan Bóg zadał szatanowi i jego sługom – szach-mat. Mogą doprowadzać do wojen, do morderstw, do okrutnych zbrodni. a tak naprawdę to zabijają tylko ciało.

Pamiętajmy ten werset, bo on zmienia oblicze patrzenia na śmierć człowieka. W Mateusza 10:28 Pan Jeszu mówi bardzo jasno: człowiek może zabić ciało, ale duszy zabić nie może. To znaczy, że w tym wersecie dusza nie jest tym samym co ciało.

3.3 Podsumujmy

Apostoł Paweł mówi, że mamy dbać przez całe swoje życie o te trzy elementy naszego życia: o ducha, duszę i ciało. Te trzy elementy mają być zachowane, chronione przed skalaniem, zepsuciem, przed zniszczeniem, aż do przyjścia Chrystusa.

Ten sens potwierdza też 2 Koryntian 7:1, gdzie Paweł mówi o oczyszczeniu nie tylko ciała, ale także ducha:

„Oczyśćmy samych siebie od wszelkiego skalania ciała i ducha, dopełniając świętości w bojaźni Boga” — 2 Koryntian 7:1.

To jest ważne. Grzech może dotykać ciała, ale może też dotykać ducha. Dlatego człowiek nie ma dbać tylko o widoczny wygląd, ale też o wewnętrzny stan przed Bogiem.

Dlatego powinniśmy dokładnie zrozumieć: czym jest duch i dusza. Wtedy będziemy mogli je chronić przed zniszczeniem/zepsuciem. Tak samo, jak musimy dbać o ciało, o nasze zdrowie, to również mu simy dbać o ducha i duszę.

Biblia pokazuje człowieka jako całość obejmującą ducha, duszę i ciało. To trzeba przyjąć do wiadomości, jako fakt i wtedy należy osobno badać, czym jest duch, czym jest dusza i czym jest ciało. Bez tego fundamentu człowiek łatwo sprowadza siebie tylko do ciała, a Biblia pokazuje ten temat szerzej.

Ciało może zostać zabite przez człowieka, ale duszy człowiek nie może zabić. Paweł modli się, aby cały człowiek — duch, dusza i ciało — został zachowany bez zarzutu na przyjście Pana.

Zapraszam do kolejnych części z tego tematu.