Zobaczmy wersety.

Ojciec nazwany jest jedynym prawdziwym Bogiem:

„To zaś jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, i Tego, którego posłałeś, Jeszu Chrystusa” – Jana 17:3.

Syn również został nazwany – prawdziwym Bogiem:

„Wiemy, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali prawdziwego, i jesteśmy w prawdziwym, w Synu Jego, Jeszu Chrystusie. On jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym” – 1 Jana 5:20.

W tym wersecie mamy dwóch Bogów. Chrystusa jako Słowo oraz Boga Ojca:

„Na początku było(czas przeszły niedokonany) Słowo; Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko dzięki Niemu się stało(czas drugi przeszły dokonany) i bez Niego nie stało się nic, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłem ludzi.

A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas i zobaczyliśmy chwałę Jego, chwałę jako Jednorodzony/Jedynak (pochodzącą) od Ojca, pełną łaski i chwały” – Jana 1:1-4 i 14.

I kolejne wersety, gdzie Chrystus nazwany jest Bogiem:

„A Tomasz odpowiedział Mu: Pan mój i Bóg mój” – Jana 20:28.

 

„Do Syna (powiedział): Twój tron, o Boże, po eony eonów/na wieki wieków, Berłem prawości berło Twojego Królestwa” – Hebrajczyków 1:8.

 

„Czekając na szczęśliwą nadzieję i objawienie się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jeszu Chrystusa” – Tytusa 2:13.

Czy mamy dwóch Bogów?

Powyższe wersety mówią, że Chrystus jest prawdziwym Bogiem i Ojciec jest prawdziwym Bogiem.

Należy przyjąć te wersety z pokorą.

Wiemy, że jest wiele odłamów chrześcijańskich, które nie uważają Chrystusa za Boga. Jednak, aby potwierdzić swoje tezy, musieliby część wersetów usunąć z Biblii.

Mamy zatem:

• Boga Ojca – „Jedynego prawdziwego Boga”.
• Syna – który dostał chwałę Boską, przez co jest: „prawdziwym Bogiem”.

Pamiętajmy, że wszystko pochodzi od Boga Ojca. To On dał Boską chwałę Synowi. Ta Boska chwała powoduje, że Tomasz mógł powiedzieć: „Pan mój i Bóg mój”. A Bóg Ojciec zwraca się do Syna: „Twój tron o Boże…”.

To Bóg Ojciec jako Jedyny Bóg, może według Swojego uznania, dać innym postaciom chwałę Bożą. Ta chwała Boża, którą dał Synowi powoduje, że można nazywać Go Bogiem. Tę chwałę można dać i odebrać. Mamy przykład Mojżesza, który był bogiem dla faraona:

„JHWH powiedział do Mojżesza: Oto uczyniłem cię bogiem dla faraona, a Aaron, brat twój, będzie twoim prorokiem” – Wyjścia 7:1.

To Bóg Ojciec nadaje innym chwałę Bożą. Natomiast Bogu Ojcu, nikt nie jest w stanie NIC odebrać, ani NIC dać. On ma wszystko. Jest jedynym takim Bogiem, o takim statusie, o takiej hierarchii. Dlatego mamy wiele wersetów, które mówią jeden Bóg:

„Jeden/jedno/jedność(1520) Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich” – Efezjan 4:6. 

Drugą Postacią najważniejszą we wszechświecie jest Syn. Był pierwszą stworzoną Postacią. Występował i występuje między innymi jako: JHWH, Syn Człowieczy, Mesjasz, Chrystus, Jeszu, Baranek, Król, Władca, Bóg.

Istnieje hierarchia w Niebie

Chrystus mówi, że „Ojciec większy jest ode Mnie” (Jan 14:28). Oznacza to, że Syn podporządkował się Ojcu, co czyni Go „mniejszym” w sensie funkcji, pozycji w hierarchii nieba.

„A przecież w waszym Prawie jest napisane, że świadectwo dwóch ludzi jest wiarygodne. Ja świadczę Sam o Sobie i świadczy o Mnie Ojciec, który Mnie posłał. Wtedy Mu rzekli: Gdzie jest Ojciec Twój? Jeszu odpowiedział: Nie znacie ani Mnie, ani Ojca Mojego. Gdybyście Mnie znali, znalibyście też Ojca Mego” – Jana 8:17-19.

 

„…idę do Ojca, gdyż Ojciec większy jest niż Ja” – Jan 14:28.

 

„Chcę bowiem, abyście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny jest Chrystus, a głową kobiety jest mężczyzna, a głową Chrystusa jest Bóg” – 1 Koryntian 11:3.

 

„Dlatego i Bóg wielce Go wywyższył i dał Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jeszu zgięło się każde kolano (istot) niebiańskich, ziemskich i podziemnych” – Filipian 2:9-10.

Hierarchia w niebie powoduje, że Syn jest na niższej pozycji, niż Ojciec. Ale to Bóg wywyższył Syna do postaci Boskiej. 

Co oznacza „jeden”?

„Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie;
aby wszyscy stanowili jedno/jeden/jedność(1520), jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno/jedność(1520), aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.
I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno/jeden/jedność(1520) tak jak My stanowimy jedno/jeden/jedność(1520)” – Jana 17:20-22.

„Wszystko to zaś sprawia jedno/jeden/jedność(1520) i ten sam Duch, rozdzielając każdemu z osobna, jak chce.
Albowiem jak ciało jest jedno/jeden/jedność(1520), a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała, chociaż ich jest wiele, tworzą jeden/jedność/jedno(1520) ciało, tak i Chrystus;
bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy zanurzeni w jeden/jedność/jedno(1520) ciało czy to Judejczycy, czy Helenowie(Grecy), czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym/jeden/w jedności(1520) Duchem.
Albowiem i ciało nie jest jednym(1520) członkiem, ale wieloma” – 1 Koryntian 12:11-14 (Jeszu.org).

Wyraz o numerze 1520 najczęściej Biblie tłumaczą na „jeden”. Natomiast wyraz ten, oprócz „jeden” oznacza również: „jedność i jedno”. Ojciec i Syn to dwie różne Postacie, ale stanowią jedno, jedność tak samo, jak Chrystus stanowi jedno, jedność ze Swoim zgromadzeniem.

Biblia może nazywać zarówno Ojca, jak i Syna „Panem” i „Bogiem”

Mamy wiele wersetów, które trudno jest nam zrozumieć. W takiej sytuacji pamiętajmy o tej zasadzie:

„i wszystko Moje jest Twoje, a Twoje — Moje…” – Jana 17:10.

Syn i Ojciec mogą mieć te same nazwy, tytuły, te same określenia. To jest przyczyną tego, że niektóre wersety mogą być dla nas trudne, niezrozumiałe.

Zobaczmy przykłady:

„Słuchaj, Izraelu, JHWH jest naszym Bogiem – JHWH jest jeden/ jedynym/jednym/jedność” – Powtórzonego Prawa 6:4.

 

„Jedno/jeden/jedność(1520) bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jeszu” – 1 Tymoteusza 2:5.

 

„Wtedy Jeszu rzekł: pierwsze jest, słuchaj Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest Jedno/jeden/jedność(1520)” – Marka 12:29. 

 

„Ty wiesz, że jedno/jeden/jedność(1520) jest Bóg, dobrze czynisz, demony również wierzą — i drżą” – Jakuba 2:19.

 

„to dla nas jest jedno/jeden/jedność(1520) Bóg Ojciec, z którego wszystko i my dla Niego, oraz jedno/jeden/jedność(1520) Pan, Jeszu Chrystus, przez którego wszystko i my przez Niego” – 1 Koryntian 8:6.

 

„Ja i Ojciec jedno/jeden/jedność(1520) jesteśmy” – Jana 10:30.

Podsumowanie

1 – Ojciec został nazwany prawdziwym Bogiem (Jana 17:3) i Syn został nazwany prawdziwym Bogiem (1Jana 5:20).

2 – W Niebie panuje hierarchia, dlatego Syn mniejszy jest od Ojca (Jan 14:28).

3 – Tam gdzie w Bibliach mamy wyraz „jeden”, czyli jeden Bóg, to wyraz ten oznacza również: „jedność i jedno”. Dlatego trzeba sprawdzać sens danego wersetu.

4 – Mamy również wersety, z których dobitnie wynika, że jeden jest Bóg. Weźmy pod uwagę fakt, że jeden jest Syn, jak i jeden jest Ojciec. Natomiast Bogów mamy więcej („jest wielu bogów i wielu panów” – 1 Kor 8:5).

• Ojciec jest jedynym takim Bogiem, najwyższym ze wszystkich.
• Syn jest Bogiem dzięki mianowaniu, jakie dostał od Ojca.

Podobnie jest z wyrazem „Pan”.

5 – „jeden Pan, jedna wiara, jedno zanurzenie” – Efezjan 4:5. W Koryntian pisze że wiele jest panów, a w Efezjan pisze, że jeden jest Pan.

A przecież Biblia nazywa:

• Chrystusa Panem (1 Koryntian 8:6).
• JHWH – Panem (Pwt 10:17).
• Ojca – Panem (Marka 12:29).

Dlaczego?

Bo wszyscy Oni stanowią jedność.

Artykuł Czy mamy dwóch Bogów, czy Bóg jest jeden? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Zobaczmy, czy ten skrót jest biblijny czy wymyślony.

Przedstawmy najpierw wersety: 

„A umieścili nad Jego głową napis z podaniem Jego winy: To jest Jesu, Król Judejczyków” – Mateusza 27:37.

 

„A był napis z podaniem Jego winy: Król Judejczyków” – Marka 15:26.

 

„A był też nad Nim napis, literami greckimi, rzymskimi i hebrajskimi: Ten jest Król Judejczyków” – Łukasza 23:38.

 

„A Piłat napisał też tytuł i umieścił na krzyżu; a było napisane: Jesu Nazorejczyk, Król Judejczyków” – Jana 19:19.

 

„Ten więc tytuł czytało wielu spośród Judejczyków, bo blisko miasta było miejsce, gdzie ukrzyżowano Jesu; a było napisane po hebrajsku, po rzymsku i po grecku” – Jana 19:20.

 

„Powiedzieli więc Piłatowi arcykapłani Judejczyków: Nie pisz: Król Judejczyków, lecz że On powiedział: Jestem Królem Judejczyków” – Jana 19:21.

 

„Piłat odpowiedział: Co napisałem, napisałem” – Jana 19:22.

Uwaga – świat, religie i przekłady biblijne podają wyraz: żyd, czyli: Jestem Królem żydowskim. Jest to kłamstwo. W biblii nie ma wyrazu: żyd. Ten wyraz to: Judejczyk i jego odmiany.

Co znaczy ΙΗΣΟΥΣ?

W języku greckim imię Jesu-s to: ΙΗΣΟΥ-Σ oraz Iēsou-s.

Przypomnę, że rdzeń imienia Chrystusa w Greckim to: Jesu. Formy: Jesus-s i Jesu-n, to odmiany imienia.

Podajmy przykład.

W języku polskim imię Tomek odmieniamy i zdrabniamy na: Tomeczek, Tomuś, Tomkowi itd. Jednak podstawową formą imienia jest: Tomek. Jeżeli ktoś będzie chciał przenieść imię Tomek na inne języki, to nie weźmie formy: Tomkowi czy Tomka, tylko podstawową formę: Tomek.

Tak samo jest z imieniem Chrystusa. Nie przenosimy na polski odmianę grecką imienia: Jesu-s czy Jesu-n, tylko formę podstawową: Jesu.

A więc, trzy pierwsze litery tego imienia w zapisie greckim to: ΙΗΣ (czyli: iota – eta – sigma).

W alfabecie łacińskim zapisali to jako: IHS (również jako IHC, bo greckie sigma było zapisywane jako „C”).

Z czasem zaczęto przypisywać temu skrótowi np.: Iesus Hominum Salvator – Jesu-s, Zbawiciel ludzi.

 Jak powstało IHS z ΙΗΣΟΥΣ?

W Nowym Testamencie imię „Jesu-s” zapisuje się jako: ΙΗΣΟΥ-Σ  oraz Iēsou-s.

ΙΗΣΟΥΣ to duże litery imienia Chrystusa, coś jak „JESU-s” po polsku.

Ἰησοῦ to małe litery imienia, czyli Jesu. 

Tak wygląda prawidłowy skrót imienia ΙΗΣΟΥΣ:

• Ι (iota) = „I”
• Η (eta) = „E”.
• Σ (sigma) = „S”

W średniowieczu, kopiści przepisując litery zrobili błąd.

W taki sposób:

• Ι → I (ok, to się zgadza).
• Η → H (tu jest błąd – grecka eta wygląda jak łacińskie „H”, więc uznano ją za „h”, a powinno być „e”).
• Σ → S (sigma wygląda jak „C”, ale przyjęto prawidłową formę „S”. Tutaj się nie pomylili…).

Z pierwszych liter imienia Chrystusa: ΙΗΣ zrobili łacińskie: IHS, a powinni z greckiego: ΙΗΣ zrobić łacińskie: IES. W takiej formie skrót imienia jest prawidłowy. Tak samo zrobili błąd przenosząc greckie imię Chrystusa: Jesu na polskie: jezu. Nie ma literki „z” w greckim imieniu.

Nie wiadomo, czy te błędy zrobili celowo czy przypadkiem. Jednak, gdyby zrobili to przypadkowo, to w końcu ktoś zmieniłby na prawidłowe formy. Do dzisiaj tego nie zrobili. Dlaczego?

Podsumowanie skrótu IHS

Nie ma w Nowym Testamencie skrótu: IHS. Skrót ten powstał poprzez błędne przepisywanie liter greckich na łaciński.

Dlatego IHS nie pochodzi od imienia Chrystusa: Jesu.

Większy sens skrótu IHS to wyrażenie: Iesus Hominum Salvator.

Oznacza: Jesu – Zbawiciel ludzi lub Jesu – Zbawiciel rodzaju ludzkiego. 

Czy na krzyżu był napis: INRI?

Skrót INRI pochodzi z łacińskiego napisu, który — według Ewangelii — został umieszczony nad głową Chrystusa na krzyżu. Jest to skrót od:

• Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum, czyli: Jesu-s Nazarejczyk, Król Judejczyków.

„A Piłat sporządził też napis i umieścił go nad krzyżem; a było napisane: Jesu-s Nazarejczyk, Król Judejczyków” – Jana 19:19.

Napis sporządzono w trzech językach. Zobaczmy możliwe zapisy:

Na krzyżu nie było skrótu: INRI. Zgodnie z powyższym wersetem była pełna nazwa:

• Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum, czyli: Jesu-s Nazarejczyk, Król Judejczyków.

Dlaczego imię Chrystusa w tym napisie jest: Jesu-s?

Ponieważ imiona w greckim odmieniają się. Dlatego wzięto formę z mianownika:

Biblia nie mówi, że na krzyżu były litery IHS. Biblia nie zapisuje też INRI jako samych czterech liter, lecz podaje treść napisu nad głową Pana Jeszu. Najpełniej przekazuje ją Jana 19:19:

„Jesu Nazarejczyk, Król Judejczyków”.

Artykuł Czy na krzyżu Chrystusa były napisy: IHS i INRI? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

„Dlatego też Bóg wielce Go wywyższył i obdarzył Go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jeszu zginało się wszelkie kolano tych, którzy są na niebie, na ziemi i pod ziemią, i aby wszelki język wyznał, że Jeszu Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca” – Filipian 2:9-11.

 

„On, który jest odblaskiem chwały i odbiciem Jego Postaci i podtrzymuje wszystko słowem Swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach i stał się o tyle potężniejszym(ważniejszym) od posłów(aniołów), o ile wspanialsze(inne) od nich odziedziczył imię” – Hebrajczyków 1: 3-4.

 

„Aby imię naszego Pana Jeszu Chrystusa zostało uwielbione w was, a wy w Nim, według łaski naszego Boga i Pana Jeszu Chrystusa” – 2 Tesaloniczan 1:12.

 

„I zobaczyłem, a oto Baranek stał na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści cztery tysiące tych, którzy mieli wypisane Jego imię na czole i imię Jego Ojca” – Objawienie 14:1.

 

„Powiada bowiem Pismo: Każdy, kto w Niego wierzy, nie będzie zawstydzony.
Nie ma bowiem różnicy między Judejczykiem a Hellenem, gdyż jeden jest Pan wszystkich, bogaty dla wszystkich, którzy Go wzywają.
Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie” – Rzymian 10:11-13.

Wiara w imię Chrystusa:

„Przykazanie zaś Jego jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jeszu Chrystusa, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał” – 1 Jana 3:23 (Tysiąclatka).

 

„I przez wiarę w Jego imię temu człowiekowi, którego widzicie i którego znacie, imię to przywróciło siły. Wiara [wzbudzona] przez niego dała mu tę pełnię sił, którą wszyscy widzicie” – Dzieje 3:16 (Tysiąclatka).

 

„Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu Jeszu Chrystusa, dawali się zanurzyć, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty” – Dzieje 8:12 (Jeszu.org).

 

„A gdy był w Jeruszalem na święcie Paschy, wielu uwierzyło w imię Jego, widząc cuda, których dokonywał” – Jana 2:23.

 

„Kto wierzy w Niego, nie będzie potępiony(sądzony); kto zaś nie wierzy, już jest potępiony(osądzony) dlatego, że nie uwierzył w imię Jedynego(jednorodzonego) Syna Bożego” – Jana 3:18.

 

„I wiele innych cudów uczynił Jeszu wobec uczniów, które nie są spisane w tej księdze;
te zaś są spisane, abyście wierzyli, że Jeszu jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc mieli życie w imieniu Jego” – Jana 20:30-31.

 

„Do swej własności przyszedł, ale swoi Go nie przyjęli.
Tym zaś, którzy Go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego” – Jana 1:11-12.

 

„Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię Moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał” – Marka 9:37.

Narody będą nienawidzić imię Chrystusa. A przecież kochają jezusa…

„Wtedy wydawać was będą na udrękę i zabijać was będą, i wszystkie narody pałać będą nienawiścią do was dla imienia Mojego” – Mateusza 24:9.

 

„Lecz zanim się to wszystko stanie, podniosą na was swe ręce i prześladować was będą i wydawać do synagog i więzień, i wodzić przed królów i namiestników dla imienia Mego. To da wam sposobność do złożenia świadectwa i będziecie znienawidzeni przez wszystkich dla imienia Mego” – Łukasza 21:12-13 i 17.

Odpuszczanie grzechów w imię Chrystusa:

„Piszę wam, dzieci, gdyż odpuszczone są wam grzechy dla imienia Jego” – 1 Jana 2:12.

 

„O nim to świadczą wszyscy prorocy, iż każdy, kto w Niego wierzy, dostąpi odpuszczenia grzechów(błędów) przez imię Jego” – Dzieje 10:43.

 

„i że począwszy od Jeruszalem, w imię Jego ma być głoszone wszystkim narodom upamiętanie dla odpuszczenia grzechów” – Łukasza 24:47.

 

„A Piotr do nich: Zmienicie myślenie(Skurygujcie się, Opamiętajcie się, Żałujcie) i niechaj się każdy z was da zanurzyć w imię Jeszu Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego” – Dzieje 2:38.

 

„A takimi byli niektórzy z was. Lecz zostaliście obmyci, uświęceni i usprawiedliwieni w imię Pana naszego Jeszu Chrystusa i przez Ducha Boga naszego” – 1 Koryntian 6:11.

 

„A czemu teraz, zwlekasz? Wstań, daj się zanurzyć i obmyj grzechy swoje, wzywając imienia Jego” – Dzieje 22:16.

Zbawienie w imię Chrystusa:

„A urodzi syna i nadasz mu imię Jeszu; albowiem On zbawi lud Swój od grzechów” – Mateusza 1:21.

 

„I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia(liczba pojedyncza), w którym moglibyśmy być zbawieni” – Dzieje Apostolskie 4:12 (Tysiąclatka).

 

„Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie” – Rzymian 10:13.

 

„A w imieniu Jego narody(poganie) pokładać będą nadzieję” – Mateusza 12:21.

 

„Przez którego otrzymaliśmy łaskę i apostolstwo, abyśmy dla imienia Jego przywiedli do posłuszeństwa wiary wszystkie narody” – Rzymian 1:5.

Prosić w imię Chrystusa:

„Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was, abyście szli i owoc wydawali i aby owoc wasz był trwały, by to, o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu Moim, dał wam” – Jana 15:16.

 

„A o cokolwiek prosić będziecie w imię Moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię Moje, Ja to spełnię. Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać Moje przykazania” – Jana 14:13-15.

 

„A w owym dniu o nic Mnie pytać nie będziecie. Amen, amen, powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu Moim, da wam.
Dotąd o nic nie prosiliście w imieniu Moim; proście, a weźmiecie, aby radość wasza była zupełna.
To powiedziałem wam w przypowieściach; nadchodzi godzina, gdy już nie w przypowieściach będę do was mówił, lecz wyraźnie o Ojcu oznajmię wam.
Owego dnia w imieniu Moim prosić będziecie, a nie mówię wam, że Ja prosić będę Ojca za was” – Jana 16:23-26.

Wzywać imię Chrystusa:

„Jednak fundament Boży stoi niewzruszony, a ma taką pieczęć na sobie: zna Pan tych, którzy są Jego, i Niech odstąpi od niesprawiedliwości każdy, kto wzywa imienia Pańskiego(Chrystusa)” – 2 Tymoteusza 2:19.

 

„Ananiasz zaś odpowiedział: Panie, słyszałem od wielu o tym mężu, ile złego wyrządził świętym twoim w Jeruszalem; ma także upoważnienie od arcykapłanów, aby tutaj uwięzić wszystkich, którzy wzywają imienia Twego” – Dzieje 9:14.

 

„Wszyscy zaś, którzy go słuchali, dziwili(zdumiewali) się i mówili: czy to nie ten, co prześladował w Jeruszalem tych, którzy wzywają imienia Tego, i po to tu przyszedł, aby ich w więzach odprowadzić do arcykapłanów?” – Dzieje 9:21.

 

„A czemu teraz, zwlekasz? Wstań, daj się zanurzyć i obmyj grzechy swoje, wzywając imienia Jego” – Dzieje 22:16.

 

„zgromadzeniu Bożemu, który jest w Koryncie, poświęconym w Chrystusie Jeszu, powołanym świętym, wraz ze wszystkimi, którzy wzywają imienia Pana naszego Jeszu Chrystusa na każdym miejscu, ich i naszym” – 1 Koryntian 1:2.

 

„Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie” – Rzymian 10:13.

 

„Przez Niego więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę chwały, to jest owoc warg, które wyznają Jego imię” – Hebrajczyków 13:15.

 

„Albowiem gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeni w imię Moje, tam jestem pośród nich” – Mateusza 18:20.

Zanurzenie w Imię Chrystusa: 

„A Piotr do nich: Zmienicie myślenie(Skurygujcie się, Opamiętajcie się, Żałujcie) i niechaj się każdy z was da zanurzyć w imię Jeszu Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego” – Dzieje 2:38.

 

„Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu Jeszu Chrystusa, dawali się zanurzyć, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty” – Dzieje 8:12.

 

„Na nikogo bowiem z nich jeszcze nie zstąpił, byli zaś jedynie zanurzeni w imię Pana Jeszu” – Dzieje 8:16.

 

„I rozkazał ich zanurzyć w imię Jeszu Chrystusa. Wtedy uprosili go, aby pozostał u nich kilka dni” – Dzieje 10:48.

 

„A gdy to usłyszeli, zostali zanurzeni w imię Pana Jeszu” – Dzieje 19:5.

 

„A czemu teraz, zwlekasz? Wstań, daj się zanurzyć i obmyj grzechy swoje, wzywając imienia Jego” – Dzieje 22:16.

Cierpieć dla imienia Chrystusa: 

„I będziecie w nienawiści u wszystkich dla imienia Mego, ale kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony” – Mateusza 10:22.

 

„Lecz Pan rzekł do niego: Idź, albowiem mąż ten jest Moim naczyniem(narzędziem) wybranym, aby zaniósł imię Moje przed narody(pogan) i królów, i synów Iszraela; Ja Sam bowiem pokażę mu, ile musi wycierpieć dla imienia Mego” – Dzieje 9:15-16.

 

„Postanowiliśmy jednomyślnie posłać do was wybranych mężów wraz z umiłowanymi naszymi Barnabą i Pawłem, ludźmi, którzy oddali życie swoje dla imienia Pana naszego, Jeszu Chrystusa” – Dzieje 15:25-26.

 

„I każdy, kto by opuścił domy albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo dzieci, albo rolę dla imienia Mego, stokroć tyle otrzyma i odziedziczy(dostanie w udziale) życie wieczne” – Mateusza 19:29.

 

„Masz też wytrwałość i cierpiałeś dla imienia Mego, a nie ustałeś(nie uległeś zmęczeniu)” – Objawienie 2:3.

 

„Jeśli was znieważają z powodu imienia Chrystusa, błogosławieni [jesteście], gdyż [Duch] chwały, Duch Boży spoczywa na was, [który] przez nich jest bluźniony, ale przez was jest uwielbiony” – 1 Piotra 4:14.

 

„lecz aby się to między ludem jeszcze bardziej nie rozeszło, zagroźmy im, aby w tym imieniu więcej do nikogo z ludzi nie mówili.
I przywoławszy ich, nakazali im, aby w ogóle nie mówili ani nie nauczali w imieniu Jeszu” – Dzieje 4:17-18.

 

„A gdy ich przyprowadzili, stawili ich przed Radą Najwyższą(Sanhedryn). I zapytał ich arcykapłan,
mówiąc: Nakazaliśmy wam surowo, abyście w tym imieniu nie uczyli, a oto napełniliście nauką waszą Jeruszalem i chcecie ściągnąć na nas krew tego człowieka” – Dzieje 5:27-28.

 

„I usłuchali go, i przywoławszy Apostołów, kazali ich wychłostać, zabronili im mówić w imieniu Jeszu i zwolnili ich. A oni odchodzili sprzed oblicza Rady Najwyższej, radując się, że zostali uznani za godnych znosić zniewagę dla imienia Jego” – Dzieje 5:40-41.

 

„Wtedy Paweł odrzekł: Co czynicie, płacząc i rozdzierając serce moje? Ja przecież gotów jestem nie tylko dać się związać, lecz i umrzeć w Jeruszalem dla imienia Pana Jeszu” – Dzieje 21:13.

 

„Bóg bowiem nie jest niesprawiedliwy, aby miał zapomnieć o waszym dziele i trudzie miłości, którą okazaliście dla Jego imienia, gdy służyliście świętym i [nadal] służycie” – Hebrajczyków 6:10.

 

„A do posłańca zgromadzenia w Pergamonie napisz: Oto, co mówi Ten, który ma ostry obosieczny miecz. Wiem o czynach twoich i gdzie mieszkasz — tam, gdzie tron szatana — a jednak trzymasz się Mego imienia i nie zaparłeś się swojej wiary we Mnie, nawet w dniach, w których Antypas, Mój świadek, wierny, został zabity u was, tam, gdzie mieszka szatan” – Objawienie 2:12-13.

 

„A do posłańca zgromadzenia w Filadelfii napisz: oto, co mówi Święty, Prawdziwy, mający klucz Dawida, Ten, który otwiera, a nikt nie zamknie, i Ten, który zamyka, a nikt nie otworzy. Wiem o twoich czynach — oto sprawiłem, że przed tobą otwarte drzwi, których nikt nie może zamknąć, gdyż masz małą moc, jednak zachowałeś Moje Słowo i nie wyparłeś się/nie odrzuciłeś Mojego imienia” – Objawienie 3:7-8.

Fałszywi nauczyciele będą działać w imieniu Chrystusa: 

„Albowiem wielu (liczni) przyjdzie w imieniu Moim, mówiąc: Ja jestem Chrystus, i wielu zwiodą” – Mateusza 24:5.

 

„W owym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w imieniu Twoim i w imieniu Twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w imieniu Twoim nie czyniliśmy wielu cudów (dzieła mocy)?
A wtedy im powiem: Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode Mnie wy, którzy czynicie bezprawie” – Mateusza 7:22-23.

 

„A On odpowiedział: Uważajcie, abyście nie zostali zwiedzeni. Wielu bowiem przyjdzie pod Moim imieniem i będą mówić: Ja jestem [Chrystusem], oraz: Nadchodzi czas. Nie idźcie więc za nimi” – Łukasza 21:8.

 

„Wtedy Jeszu zaczął do nich mówić: Uważajcie, żeby was ktoś nie zwiódł.
Wielu przyjdzie w Moim imieniu, ze słowami: Ja jestem! I wielu zwiodą(w błąd wprowadzą)” – Marka 13:5-6.

Wyrzucanie demonów w imieniu Chrystusa: 

„Powróciło tedy owych siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: Panie, i demony są nam podległe w imieniu Twoim” – Łukasza 10:17.

 

„A niektórzy z wędrownych zaklinaczy judejskich próbowali wzywać imienia Pana Jeszu nad tymi, którzy mieli złe duchy, mówiąc: Zaklinam was przez Jeszu, którego głosi Paweł.
A było siedmiu synów niejakiego Scewy, arcykapłana judejskiego, którzy to czynili.
A odpowiadając zły duch, rzekł im: Jeszu znam i wiem, kim jest Paweł, lecz wy coście za jedni?
I rzucił się na nich ów człowiek, w którym był zły duch, przemógł ich i pognębił, tak iż nadzy i poranieni uciekli z tego domu” – Dzieje 19:13-16.

 

„A Jan odpowiadając, rzekł: Mistrzu, widzieliśmy takiego, który w Twoim imieniu wygania demony i zabranialiśmy mu, ponieważ nie chodzi z nami.
Wtedy Jeszu rzekł do niego: Nie zabraniajcie; kto bowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami” – Łukasza 9:49-50.

 

„A teraz, Panie, spójrz na pogróżki ich i pozwól sługom Twoim, aby głosili z całą odwagą Słowo Twoje,
gdy Ty wyciągasz rękę, aby uzdrawiać i aby się działy znaki i cuda przez imię świętego Syna Twego, Jeszu.
A gdy skończyli modlitwę, zatrzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i napełnieni zostali wszyscy Tchnieniem Świętym, i głosili z odwagą Słowo Boże” – Dzieje 4:29-31.

Przytoczyłem kilkadziesiąt wersetów, aby pokazać wszystkim, jak ważne jest imię Chrystusa. Odmiennie podchodzi do tego tematu: świat i religie. Używają dowolnego imienia, jakie sobie wymyślą. Nie rozumieją, że lekceważą Chrystusa, ponieważ imię może podarować i zmienić, tylko Ojciec. Nikt inny.

Jeżeli ostatnie imię Chrystusa zostało zapisane w grece, w ten sposób: Jesu, to wszystkie języki świata powinny je tak zapisywać, aby odczytywać tak jak brzmi ono po grecku lub hebrajsku, czyli: Jesu/Jeszu.

Osoby, którym było głoszone imię i dobra Nowina, nie mają już wymówki:

„Wspomnijcie(Pamiętajcie) na słowo, które do was powiedziałem. Nie jest sługa większy nad pana swego. Jeśli Mnie prześladowali i was prześladować będą; jeśli słowo moje zachowali i wasze zachowywać będą.
A to wszystko uczynią wam dla imienia Mojego, bo nie znają Tego, który Mnie posłał.
Gdybym nie przyszedł i do nich nie mówił, nie mieliby grzechu; lecz teraz nie mają wymówki z powodu grzechu swego.
Kto Mnie nienawidzi, ten i Ojca mego nienawidzi.
Gdybym nie dokonał wśród nich dzieł, których nikt inny nie dokonał, nie mieliby grzechu, teraz jednak widzieli (je), a mimo to znienawidzili tak Mnie, jak i Mojego Ojca” – Jana 15:20-24.

Artykuł 65 wersetów o imieniu Chrystusa. To Nie Jest Jezus pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Tutaj jest część pierwsza: https://jesu.pl/podstawy-wiary-czy-wierzysz-w-to-czesc-1

5 – Imię Chrystusa

Mamy przykazanie wiary w prawidłowe imię Chrystusa:

„Przykazanie zaś Jego jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jeszu Chrystusa, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał” – 1 Jana 3:23 (Tysiąclatka).

 

„A o cokolwiek prosić będziecie w imię Moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię Moje, Ja to spełnię. Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać Moje przykazania” – Jana 14:13-15.

W taki sposób zapisano imię Chrystusa w Grece:

„I powiedział zwiastun jej: nie bój się Mariam, znalazłaś bowiem łaskę u Boga, oto poczniesz w łonie i urodzisz Syna i dasz Mu imię: Jesu-n” – Łukasza 1:31.

W imieniu Chrystusa mamy zbawienie, życie wieczne:

„I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia(liczba pojedyncza), w którym moglibyśmy być zbawieni” – Dzieje Apostolskie 4:12 (Tysiąclatka).

 

„Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jeszu jest Chrystusem, Synem Bożym, i abyście wierząc, życie mieli w imię Jego” – Jan 20:31.

Pisma informują nas, że zbawienie, życie wieczne, mamy w Postaci Chrystusa, w Jego naukach, ale również w prawidłowym imieniu danym przez Boga Ojca.

Czy imię Chrystusa jest ważne?

Imię Chrystusowi nadał Bóg. Dlatego nie zmieniajmy prawidłowego imienia, ponieważ możemy wtedy pokazywać pogardę Bogu Ojcu:

„Dlatego też Bóg wielce Go wywyższył i obdarzył Go imieniem, które jest ponad wszelkie imię,
aby na imię Jeszu zginało się wszelkie kolano tych, którzy są na niebie, na ziemi i pod ziemią,
i aby wszelki język wyznał, że Jeszu Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca” – Filipian 2:9-11.

 

„Wszystkim tym jednak, którzy Go przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi — tym, którzy wierzą w imię Jego” – Ewangelia Jana 1:12.

 

„A o cokolwiek prosić będziecie w imię Moje, to uczynię, aby Ojciec był uwielbiony w Synu.
Jeśli o co prosić będziecie w imię Moje, Ja to spełnię” – Ewangelia Jana 14:13-14.

Kiedy litera „s” w „Iesu” została zastąpiona literą „z” w „Jezu”?

„W języku polskim, ta zmiana nastąpiła najprawdopodobniej w średniowieczu lub wczesnym renesansie (około XV–XVI wieku), kiedy:

• zaczęto spolszczać imiona biblijne z łaciny,
• litera „J” zyskała swoje dzisiejsze brzmienie (spółgłoskowe, jak w „jeden”),
• a końcówka „-sus” została spolszczona do „-zus” – źródło internet.

„Święto Najświętszego Imienia Jezus, ustanowione w roku 1721, w nowym kalendarzu rzymskim zostało uwzględnione jako wspomnienie w dniu 3 stycznia. Do rozpowszechnienia kultu Imienia Jezus przyczynił się w XV w. zakon franciszkański, a papież Innocenty XIII w XVIII w. rozszerzył święto na Kościół powszechny” – źródło: https://radioniepokalanow.pl/3-stycznia-wspomnienie-najswietszego-imienia-jezus-czyli-imieniny-pana-jezusa.

Niektóre źródła twierdzą, że zmiana imienia następowała od IV wieku.

Szach-mat dla imienia – jezus

Imienia jezus nie znali apostołowie. To imię powstało w kolejnych wiekach i tłumacze danej religii, wpisali je do przekładów biblijnych.

To jest szach-mat dla zwolenników jezusa, ponieważ mamy walczyć o wiarę raz przekazaną świętym, a apostołowie nie znali tego imienia jezus:

„Ukochani! Podejmując wszelkie staranie, aby pisać wam o naszym wspólnym zbawieniu, miałem potrzebę wezwać was do podjęcia poważnej walki o raz na zawsze przekazaną świętym wiarę” – Judy 1:3.

 

„A Bóg, który jest źródłem cierpliwości i pociechy, niech sprawi, abyście byli jednomyślni między sobą na wzór Jeszu Chrystusa,
abyście jednomyślnie, jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego, Jeszu Chrystusa.
Dlatego przygarniajcie jedni drugich, jak i Chrystus przygarnął nas – ku chwale Boga” – Rzymian 15:1-7.

Na czym polega szach-mat?

Chrystus przekazał nauki, zasady wiary, prawa apostołom, jak informuje nas Pismo: „raz na zawsze przekazaną świętym wiarę”. Po śmierci apostołów, nikt nie ma prawa zmieniać tych nauk, ani przykazań, również nie może nic do nich dodać.

Judy 1:3 informuje nas, że zasady wiary zostały raz na zawsze przekazane apostołom. Z tego wynika, że imię Chrystusa, również zostało przekazane apostołom. Skoro, nie mamy imienia „jezus” w Nowym Testamencie, w języku greckim. Skoro to imię powstało w kolejnych wiekach po śmierci apostołów, to znaczy, że Chrystus NIE nazywał się – jezus. Nikt w tamtych czasach nie znał jezusa.

6 – Jak sprawdzić prawidłowe imię Chrystusa?

Skoro również, jak informuje nas Pismo w imieniu Chrystusa jest zbawienie, życie wieczne, odpuszczanie grzechów, to sprawdzenie prawidłowego imienia powinno być szybkie i proste. Nawet małe dziecko, które umie czytać i pisać, powinno same to zrobić.

Czy tak jest rzeczywiście? Sprawdźmy.

Co należy zrobić?

1 Krok – uwierzyć, że Chrystus, jak i Jego imię jest ważne. Imię stanowi część Postaci Chrystusa. Zostało dane przez Boga Ojca.

Do tego potrzebujemy daru wiary:

„Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę/słowo mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę/słowo wiedzy/poznania,
inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrowień/uleczeń w tym samym Duchu.
Jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków” – 1 Koryntian 12:8-10.

 

„Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga” – Efezjan 2:8.

 

„Mówię bowiem przez łaskę daną mi, każdemu, kto jest wśród was, aby nie myślał o sobie więcej, niż trzeba myśleć, ale myślał rozsądnie, zgodnie z miarą wiary, którą Bóg każdemu przydzielił” – Rzymian 12:3.

Okazuje się, że dar wiary rozdaje Duch święty. To czy wierzysz w Chrystusa, w Jego prawidłowe imię, zależy od Ducha świętego. To On rozdaje dar wiary.

2 Krok – sprawdzić imię w Pismach:

foto źródło: https://vocatio.com.pl/pl/p/Grecko-polski-Nowy-Testament/589

Powyżej zrobiłem foto z Nowego Testamentu katolickiego. Jest to tzw. przekład interlinearny, gdzie jest język grecki, w którym jako ostatnim języku, Bóg zapisał imię Chrystusa, a pod spodem jest język polski. Nie wiadomo dlaczego imię Jesu, katolicy przetłumaczyli na: „jezus”. Takiego imienia nie znali apostołowie. Imię „jezus” powstało wieki po apostołach.

Tutaj możesz to sprawdzić. Biblie interlinearne są płatne i darmowe. Oto przykłady darmowych:

• http://biblia.oblubienica.eu
• http://bibliaapologety.com/#WLC
• https://biblehub.com/interlinear/genesis/1-1.htm

Sprawdź proszę ten artykuł: https://jesu.pl/ktora-biblia-jest-prawdziwa-jak-badac-pisma

W przypadku, gdy chcesz dokładnie sprawdzić imię Chrystusa, to zapraszam tutaj:

https://jesu.pl/juz-nie-masz-wyjscia-szach-mat-dla-ludzkosci

https://jesu.pl/category/chrystus-imie-bog

Wersety o imieniu

Przedstawiam kolejne wersety, które mówią, że wiara w Chrystusa, w Jego nauki, jak również w prawidłowe imię jest bardzo ważna:

Wiara w imię Chrystusa:

„Przykazanie zaś Jego jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jeszu Chrystusa, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał” – 1 Jana 3:23 (Tysiąclatka).

 

„I przez wiarę w Jego imię temu człowiekowi, którego widzicie i którego znacie, imię to przywróciło siły. Wiara [wzbudzona] przez niego dała mu tę pełnię sił, którą wszyscy widzicie” – Dzieje 3:16 (Tysiąclatka).

Odpuszczanie grzechów w imię Chrystusa:

„Piszę wam, dzieci, gdyż odpuszczone są wam grzechy dla imienia Jego” – 1 Jana 2:12.

 

„O nim to świadczą wszyscy prorocy, iż każdy, kto w Niego wierzy, dostąpi odpuszczenia grzechów(błędów) przez imię Jego” – Dzieje 10:43.

Zbawienie w imię Chrystusa:

„I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia(liczba pojedyncza), w którym moglibyśmy być zbawieni” – Dzieje Apostolskie 4:12 (Tysiąclatka).

 

„Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie” – Rzymian 10:13.

Prosić w imię Chrystusa:

„Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was, abyście szli i owoc wydawali i aby owoc wasz był trwały, by to, o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu Moim, dał wam” – Jana 15:16.

 

„A o cokolwiek prosić będziecie w imię Moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię Moje, Ja to spełnię. Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać Moje przykazania” – Jana 14:13-15.

Zwiastowanie dobrej Nowiny o imieniu i zanurzenie:

„Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu Jeszu Chrystusa, dawali się zanurzyć, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty” – Dzieje 8:12 (Jeszu.org).

 

„A gdy to usłyszeli, zostali zanurzeni w imię Pana Jeszu” – Dzieje 19:5.

65 wersetów o imieniu Chrystusa

Zapraszam do 65 wersetów o imieniu Chrystusa. Pokazują, jak ważny jest to temat:

https://jesu.pl/65-wersetow-o-imieniu-chrystusa

Artykuł Podstawy wiary. Czy wierzysz w imię Chrystusa? – część 2 pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Aby to uczynić, muszą dokonać na sobie gwałtu duchowego i intelektualnego. Jeżeli mają pod swoją kontrolą, opieką rodzinę, to również na ich sumieniu dokonują gwałtu.

Kto zrobił taki skok na swoje sumienie, ten może długo nie wytrwać w jawnym kłamstwie.

Stworzone przez Boga sumienie, czyli zapis w duchu prawa miłości, nie można usunąć. Można zagłuszyć, podeptać, ale nie usunąć.

Osoby, które świadomie odrzucają prawdę, nigdy nie będą szczęśliwe.

Pogwałcić sumienie, to zniszczyć swoje życie. Od tego czasu, taki człowiek wegetuje. Wpada w skrajności fałszywego szczęścia i fałszywego dobrobytu.

Skazał się na duchowy nierząd.

Za taki właśnie nierząd, Pan Bóg odrzucił najpierw 10 pokoleń narodu wybranego, a później kolejne dwa pokolenia.

To samo zrobi z każdą osobą, która świadomie dokona zgwałcenia sumienia, świadomie odejdzie od prawdy.

Łatwiej będą miały osoby, które nie mogły poznać prawdy, nie miały takiej możliwości. Ich sumienia zostały zgwałcone od urodzenia. Od urodzenia karmiono ich kłamstwami. One dostaną jeszcze szansę.

Natomiast, kiedy poznasz już prawdę, kiedy będziesz mieć z nią styczność i ją odrzucisz, to twój przebieg sądu Bożego może być dla ciebie niekorzystny.

Dlaczego?

Bo dokonałeś świadomego wyboru.

Na przykład, kiedy czytasz ten artykuł i ja przedstawiam ci fakt zamiany litery w imieniu Chrystusa z „s” na „z”, a ty tego nie sprawdzisz, to zachowujesz się, jak wielu lekarzy, jak pielęgniarki, które niszczyły zdrowie pacjentów w akcji korony, bo nie chciało im się sprawdzić prawdy, zlekceważyły ją, uznały, że świat mówi prawdę.

Przepisywanie wielu leków farmaceutycznych, przekonywanie do niebezpiecznych szczepionek kowidowy wynika z tego, że te osoby zagłuszyły sumienie, dokonały na nim gwałtu. Dla pieniędzy, dla prestiżu lub przez własną głupotę, niszczą swoje życie.

Podobnie jest z wiarą.

Przeciwnicy Boga dokonali zmiany imienia Chrystusa: z Jesu na Jezu. Ta zmiana jednej literki w imieniu Chrystusa powoduje, że miliony ludzi na całym świecie modlą się do obcego bytu. 

A wystarczy sprawdzić to imię w Biblii interlinearnej i zobaczyć, że tam w greckim nie ma Jezu, nie ma Jezusa. Pan Bóg imię Chrystusa przekazał w języku greckim, hebrajskim i w aramejskim. Ostatnim językiem, jaki przekazał nam Bóg do zapisania imienia Chrystusa był grecki. Nie był to język polski, angielski ani łaciński, tylko grecki. 

W języku greckim imię Chrystusa tak się pisze: Jesu. Tłumacze nie wiadomo dlaczego przetłumaczyli to imię na Jezusa:

foto źródło: https://vocatio.com.pl/pl/p/Grecko-polski-Nowy-Testament/589 

Dlaczego tak ważne imię, błędnie przetłumaczyli na wiele języków: jezus, dżizas, hesus itd?

A przecież wystarczy zobaczyć, jakie imię ma Chrystus w języku greckim. To może zrobić dziecko, które umie pisać i czytać. Ambitniejsi mogą przeanalizować to imię w hebrajskim i w aramejskim. Po to, aby nie ulegać kłamcom i nie przyjmować fałszywych imion, jak: jehoszua czy jeszua. Tak nie nazywał się Chrystus. Tak mogły nazywać się osoby, które miały podobne  imię do Chrystusa. Jeżeli porównamy te trzy języki: hebrajski, aramejski i grecki, to na 100% będziemy wiedzieć, jak wypowiadać prawidłowe imię Chrystusa.

Imię Chrystusa w języku hebrajskim i w aramejskim wymawiane było: Jeszu. W greckim nie było literki „sz”, dlatego mamy zapis: Jesu.

Stąd mamy:

Tutaj mamy odmianę imienia Jesu w języku greckim. Rdzeniem jest wyraz; Jesu, do którego dodają końcówki: „s” i „n”:

Dlaczego wiele ludzi nie chce tego sprawdzić?

Dlaczego lekceważą tak ważne imię Chrystusa?

Podobnie jest z PLANdemią.

Ponad 200 państw wdrożyło akcję korony, pozamykali narody w domach, pozamykali fabryki/biura. Efektem tego była śmierć milionów ludzi na całym świecie.

Dzisiaj wiemy, że było to: kłamstwo, oszustwo. 

Kiedy zamienili PLANdemię na PLANwojnę, wszystko wyszło na światło dzienne. Tysiące Ukraińców przeszło przez granicę Polski bez testów kowidowych. Gdyby kowid był tak zaraźliwy i śmiertelny, to Ukraińcy tą „zarazą”, zabiliby miliony Polaków.

Absurd polega na tym, że kiedy w Polsce odwołują kowida, to w Chinach ponownie zamykają miliony osób w domach, bo odkryli przypadki kowida. Ktoś miał gorączkę, kaszel, katar. Może ze względu na swój słaby system odpornościowy doznał powikłań i orzekli kowida.

Gdyby ludzie postępowaliby zgodnie z Prawem miłości, czyli „będziesz miłował…” to nie byłoby ani akcji korony, ani żadnej wojny.

Zobacz, te same osoby, które widzą kłamstwa kowidowe i wyklinają za to polityków, gwałcą swoje sumienia, ponieważ nie chce im się sprawdzić kłamstwa z imieniem Chrystusa.

To jest absurd działania ludzkości.

Chcą sądu dla tych, którzy niszczą inne osoby, a nie dostrzegają, że one robią to samo względem siebie i względem innych osób.

Dlaczego tak ważna jest walka o prawidłowe imię Chrystusa?

1 – Kto nie uwierzy w prawdziwe imię Chrystusa, ten będzie potępiony:

„Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego” – Jana 3:18 (Tysiąclatka).

2 – Chrystus o prawidłowym imieniu Jeszu jest jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi. Nie jest nią matka boska, czy dżizas lub jezus:

„Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jeszu” – 1 Tymoteusza 2:5 (Tysiąclatka).

3 – Tylko przez prawdziwego Chrystusa jest zbawienie, a nie przez dżizasa, czy jezusa:

„Odpowiedział mu Jeszu: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” – Jana 14:6 (Tysiąclatka).

 

„Bo jeśli swoimi ustami wyznasz Pana Jeszu i uwierzysz w swoim sercu, że Bóg wzbudził Go z martwych, będziesz zbawiony” – Rzymian 10:9.

 

„Bo każdy, kto by wezwał imienia Pana, będzie zbawiony” – Rzymian 10:13.

 

„O Nim świadczą wszyscy prorocy, że każdy, kto w Niego wierzy, dostąpił odpuszczenia grzechów przez Jego imię” – Dzieje 10:43.

4 – Wyraz „imienia” jest w liczbie pojedynczej. Z tego wynika, że Chrystus dostał jedno imię. Dzżizas, hesusu, jezus, to kilka imion, które brzmią każdy inaczej. A przecież anioł przekazał rodzicom Chrystusa imię wypowiedziane, czyli słownie. Więc wszystkie narody powinny tak samo wypowiadać to jedno imię:

„I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia(liczba pojedyncza), w którym moglibyśmy być zbawieni” – Dzieje Apostolskie 4:12 (Tysiąclatka).

5 – Wiara nie tylko w Chrystusa, ale również w Jego prawidłowe imię, to jest przykazanie, czyli nakaz;

„Przykazanie zaś Jego jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jeszu Chrystusa, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał” – Jana 3:23 (Tysiąclatka).

Imię nie jest zaklęciem

Imię określa osobę i wyróżnia go spośród innych. Nie jest to tylko nazwa, ale całe podsumowanie charakteru, historii i przeznaczenia danej osoby.

Imię wiązało się z opinią, jaką dana osoba zyskiwała w społeczności. Przez imię ludzie mogli przypisywać konkretne cechy, osiągnięcia lub wyjątkowe zdolności. Na przykład w starożytności władcy lub bohaterowie nosili imiona, które odzwierciedlały ich zasługi lub boskie błogosławieństwo, a więc imię stało się symbolem ich reputacji i sławy.

W biblijnym kontekście, imię Boga czy Chrystusa niesie w sobie autorytet, moc zbawienia i działanie Bożej obecności. Dlatego „przez imię” oznacza nie tylko słowne wyrażenie, ale także odwołanie do całej rzeczywistości, jaką imię reprezentuje – do charakteru, mocy, chwały i działania danej osoby.

Podsumowując, kiedy mówimy o imieniu w kontekście biblijnym, nie odnosimy się tylko do słowa, którym się identyfikujemy. Odnosi się ono również do całokształtu reputacji, sławy i mocy, jakie ta nazwa niesie ze sobą. W przypadku Chrystusa, Jego imię nie jest jedynie identyfikatorem, ale oznaką Jego autorytetu, zbawczej mocy oraz pełni objawionej charyzmy, która przynosi zbawienie wierzącym.

Już nie masz wyjścia Czytelniku.

Szach – Mat…

Zdecyduj, czy Chrystus i Jego imię jest dla ciebie ważne.

Sprawdź proszę, jakie jest prawidłowe imię Chrystusa. Jest to bardzo ważny temat, ponieważ, jak pisze Biblia, zbawienie jest nie tylko w miłości do Chrystusa, w Jego naukach, ale również w prawidłowym imieniu Chrystusa.

„I nie ma w nikim innym zbawienia/wyzwolenia, ani nie ma innego imienia pod niebem, które jest dane ludziom, w którym trzeba nam zostać zbawionym/uratowanym” – Dzieje 4:12.

Pamiętajmy!

My ludzie nie możemy zmieniać imienia Chrystusa. Nie mamy do tego kompetencji. Imię Chrystusowi może nadać i zamienić tylko Bóg Ojciec.

…

Możesz Czytelniku posiłkować się moimi badaniami i sprawdzić, czy są prawdziwe.

Jak odkryjesz coś więcej, to koniecznie daj znać:

https://jesu.pl/category/chrystus-imie-bog

Artykuł Już nie masz wyjścia. Szach – Mat… dla Ludzkości pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Kim jest „JA”?

„Po tych (wydarzeniach) usłyszałem jakby potężny głos wielkiego/potężnego tłumu w niebie, który mówił: allelu JA(239) zbawienie i chwała, i moc Boga naszego” – Objawienie 19:1.

 

„Wówczas upadło dwudziestu czterech starszych/prezbiterów oraz cztery stworzenia i pokłonili się Bogu, który siedzi na tronie, mówiąc: amen, allelu JA(239)” – Objawienie 19:4.

Tak to słowo wygląda w trzech językach:

• W hebrajskim: „הללו יה”.
• W greckim: „αλληλου ια”.
• W polskim: „allelu Ja”.

239. hallélouia oznacza:

• Pochodzi od hebrajskiego wyrażenia הַלְלוּ יָהּ (halal Yah), oznaczającego „chwalcie Jah” lub „chwalcie Pana”.
• A więc, pochodzi od wyrazów: halal, Yah
• W języku hebrajskim występuje w: Strong’s Hebrew 1984 (הָלַל, halal) i Strong’s Hebrew 3050 (יָהּ, Yah).
• Termin „alleluja” jest okrzykiem chwały dla Boga. Służy do wyrażania radości, dziękczynienia i uwielbienia wobec Pana.
• 239 allēlouia – dosłownie „chwalcie Ja”.

https://biblehub.com/greek/239.htm 

Również w Starym Testamencie mamy wiele razy wychwalanie JA. Oto przykład:

„Śpiewajcie Bogom(Elohim l.mn.), grajcie Jego(l.p.) imieniu/nazwy(8034);
Wychwalajcie Tego(l.p.), który jeździ na chmurach, JA(3050) Jego imię/nazwa(8034), radujcie się przed Nim” – Psalm 68:4.

Wyraz 3050 oznacza:

• Termin „Yah/Jah” jest skróconą formą imienia Bożego JHWH, często używanym w Pismach Hebrajskich w kontekstach poetyckich i liturgicznych. „Yah” często pojawia się w wyrażeniach uwielbienia, na przykład w słowie „Alleluja”, które oznacza „Chwalcie Jah”.
• Wyraz 3050 Jah – powstał od słowa: YHWH – JHWH

W Objawieniu 19:4, (werset powyżej), dwudziestu czterech Starszych i czworo Zwierząt oddało pokłon Bogu siedzącemu na tronie, wychwalając Jego imię/nazwę: „JA”. Jeżeli dowiemy się, kto zasiada na tronie, to będziemy wiedzieć, kto ma imię/nazwę: JA w zawołaniu: allelu JA.

Kim był JHWH?

Mojżesz dostał pozwolenie na nazywanie Boga nazwą/imieniem – JHWH:

„Objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg(EL-410) Wszechmogący, lecz nazwy/imienia(8034) Mojego JHWH(3068) im nie objawiłem/nie dałem poznać” – Wyjścia 6:3. 

W tym wersecie wychwalany jest JHWH i JA. Możemy również powiedzieć, że wychwalanie dotyczy tego samego Boga:

„Błogosławiony JHWH Bóg Iszraela od wieków/od odwieczności/od zawsze – na wieki/odwieczności/na zawsze. Niech powie cały lud: amen ChwałaJA(3050)” – Psalm 106:48.

Tutaj mamy przykład dwóch Postaci duchowych, które działały pod imieniem JHWH:

 „Wtedy JHWH(3068) wysłał deszcz na Sodomę i na Gomorę siarkę i ogień, – (מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה me’et YHWH)od(853) JHWH(3068) z niebios(l.mn.)” – Rodzaju 19:24.

Z tego wynika, że pod imieniem JHWH działały, co najmniej dwie Postacie Duchowe. 

Tutaj mamy spotkanie JHWH z szatanem:

„Pewnego dnia przyszli synowie Boży, aby stanąć przed JHWH(3068) i przyszedł szatan z nimi” – Hioba 1:6.

Słownik biblehub.com tak opisuje JHWH o numerze 3068:

• Imię Boga Izraela.
• Pochodzi od havah – 1933b, oznaczającego: stać się, stawać się.
• Pochodzi od hayah – 1961, oznaczającego: istnieć, być, stać się.

Podsumujmy

Mamy więc następujące imiona/nazwy Boga:

• EL – oznacza Bóg.
• Elohim – Bogowie.
• Jah (יָהּ) – skrócona forma Imienia Bożego (JHWH). Pojawia się np. w słowie „alleluja” (הַלְלוּ־יָהּ, halelu-Jah = „chwalcie Jah”) – znał Abraham.
  
• JHWH (יהוה) – tetragram, szczególnie objawiona w Księdze Wyjścia Mojżeszowi; znał wybrany naród: Iszrael.
• Jeszu-Jesu – obecne imię Chrystusa.
• JAH – JA – zawarte w Objawieniu w zawołaniu allelu JA oraz np. w Psalmie 106:48.

W taki sposób powstały wyrazy JHWH i JA:

1. wyraz 239: הָלַל יָהּ – alleluJa – (w Objawieniu 19:4). Wyraz grecki 239 JA pochodzi od hebrajskiego wyrazu 3050,
2. wyraz 3050: יָהּ – Yah (Ja) – w Psalm 106:48(3050) – Wyjścia 6:3(3068). Wyraz 3050 JA pochodzi od wyrazu 3068,
3. wyraz 3068: יהוה JHWH. Wyraz 3068 JHWH pochodzi od wyrazu: 1933b i od 1961.
4. wyraz 1933b: הָוָא – powstał od havah; stać się, stawać się.
5. 1961: הָיָה – (w Wyjścia 3:14). Powstał od hayah: istnieć, być, stać się.

„Powiedział Bogowie(Elohim l.mn.) do Mojżesza: Jestem/Będący(1961), który Jestem/Będący(1961). Tak więc powiesz synom Iszraela, Jestem/Będący(1961) posłał mnie do was” – Wyjścia 3:14.

i jeszcze jedno podsumowanie…

1. Imię Chrystusa w języku greckim pisane: Jesu ma numer słownikowy 2424.
2. 2424 pochodzi od wyrazu hebrajskiego: 3091 LINK. 
3. Wyraz 3091 pochodzi od JHWH-3068 i yasha – 3467. 
4. JHWH(3068) to nazwa/imię Boga ze Starego Testamentu. Yasha(3467) to czasownik i oznacza: zbawienie, wybawić, ocalić, uwolnić, odnieść zwycięstwo, wyzwolić.

Wniosek jest bardzo ciekawy:

Imiona: Ja – JHWH – Jesu/Jeszu są powiązane ze sobą. Oznaczają Boga, który Jest, który Istnieje, który Zbawia.

 

Artykuł JHWH – JA. Kim są? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Dlaczego od tego imienia?

Jozue to Jesu

W taki sposób imię Jozuego zostało przekonwertowane na Jeszu według Brown-Driver-Briggs:

• 3091: יְהוֺשׁוּעַ  <=  יְהוֺשֻׁעַ później => יֵשׁוּעַ
• 3091: יֵשׁוּעַ – ta forma imienia została przeniesiona na grecki: Jesu(2424) + końcówki.
• Jeszu (ישוע) – hebrajsko-aramejska forma imienia,
• Jesu (Ἰησοῦ w zapisie łacińskim „Jesu” lub „Iesu”) – grecka adaptacja tego samego rdzenia imienia.

A może tu chodzi o Chrystusa?

Skąd wiemy, że w tym wersecie chodzi o następcę Mojżesza nazwanego: Jozue?

„Gdyby bowiem Jozue(2424 Jesu-s mianownik) zapewnił im odpoczynek, nie mówiłby później o innym dniu” – Hebrajczyków 4:8.

Czwarty rozdział Listu do Hebrajczyków mówi o Bożym odpoczynku. Nawiązuje do wydarzeń ze Starego Testamentu, do historii Izraelitów, którzy weszli do Ziemi Obiecanej pod przewodnictwem Jozuego, ale nie zaznali jeszcze pełnego odpoczynku.

Jeśli w Hebr. 4:8 chodziłoby o Chrystusa, oznaczałoby, że to Jeszu nie zapewnił im odpoczynku. Natomiast, to Jozue wprowadził Izrael do ziemi obiecanej i NIE dał im pełnego odpoczynku.
Chrystus daje prawdziwy odpoczynek – nie tylko fizyczny, ale duchowy. Stąd można domniemywać, że chodzi o następcę Mojżesza, który miał takie same imię Jak Chrystus. Ogólnie nazywa się go Jozue dla odróżnienia osoby, natomiast Nowy Testament tłumaczy to imię na: Jesu plus odmiany greckie.

Więc, przypomnijmy sobie kilka zasad dotyczących imienia: Jesu i Jeszu.

Jakie są różnice imienia hebrajskiego i greckiego?

Artykuł Czy Jozue miał imię Chrystusa? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Uczeni uważają, że Chrystus nosiłby imię w swoim ojczystym języku aramejskim, które w niczym nie przypomina naszej współczesnej wersji.

Co więcej, imię „Jezus” zawiera nawet litery, których w języku pisanym używano dopiero 1500 lat po jego śmierci.

W całej 2000-letniej historii chrześcijaństwa, oryginalne imię Chrystusa było przesłonięte warstwami tłumaczeń i transliteracji.

Imię przeszło długą drogę językową, od jego własnego języka aramejskiego do hebrajskiego, następnie do greki i na łacinę, zanim w XVI wieku doczekało się tłumaczenia na język angielski.

Oznacza to, że prawdziwe imię Chrystusa brzmiało najprawdopodobniej: Yeshu Nazareen.

W jakim języku mówił Chrystus?

Najbardziej oczywistym powodem, dla którego imię Chrystusa nie brzmiałoby jak angielska wersja „dżizas”, jest to, że nie mówiłby po angielsku. Jego uczniowie mieszkali w regionie imperium rzymskiego zwanym Judeą, który obecnie jest częścią Palestyny ​​i Izraela.

Chrystus urodził się i wychował w mieście Nazaret, które jest częścią Galilei, mniejszej prowincji na północy.

Profesor Dineke Houtman, ekspertka ds. relacji między judaizmem a chrześcijaństwem z Protestanckiego Uniwersytetu Teologicznego w Holandii, powiedziała MailOnline:

„Nie możemy mieć pewności, jakimi językami mówił Chrystus. Jednakże biorąc pod uwagę Jego pochodzenie rodzinne w Nazarecie, możemy założyć, że na co dzień posługiwał się językiem aramejskim”.

Aramejski to język, który pojawił się po raz pierwszy na obszarze współczesnej Syrii i za życia Chrystusa rozprzestrzenił się na dużej części Bliskiego Wschodu. Zachowane papirusy z Galilei pokazują, że był to zdecydowanie język narodowy wśród ludności judejskiej i prawie na pewno był to codzienny język Chrystusa.

Co więcej, wczesne greckie wersje Ewangelii wyraźnie odnotowują, że Chrystus wypowiadał pewne słowa w oryginalnym języku aramejskim.

Na przykład, Ewangelia podaje, że Chrystus używał aramejskiego słowa „Abba” w znaczeniu Ojca. Chociaż język aramejski ma podobieństwa z hebrajskim, są to całkowicie odrębne języki.

Jednakże profesor Houtman zwraca uwagę, że Chrystus z pewnością znał język hebrajski, a nawet podstawową znajomość greki.

Jak nazywał się Chrystus?

Profesor Houtman mówi:

„Jego imię prawdopodobnie byłoby w języku aramejskim: Yeshua. Prawdopodobnie tak też się przedstawił. Inną możliwością jest krótsza forma Jeszu, używana w późniejszej literaturze rabinicznej”.

Według badań opublikowanych przez archeolog Rachel Hachlili, pewna odmiana imienia Jeszu lub Jeszua była szóstym najpopularniejszym imieniem w tamtych czasach.

Według danych dotyczących imion dzieci z Urzędu Statystyk Narodowych, jest to równoznaczne z nazywaniem się Arthur w dzisiejszej Wielkiej Brytanii.

Profesor Candida Moss, ekspert ds. wczesnego chrześcijaństwa z Uniwersytetu w Birmingham, powiedział MailOnline:

„Większość uczonych zgadza się, że miał na imię Jeszua lub prawdopodobnie Jeszu, a było to jedno z najpowszechniejszych imion w Galilei w I wieku”.

Sprawa staje się nieco trudniejsza, gdy dochodzimy do kwestii „pełnego” imienia.

Pomimo powszechnego błędnego przekonania, „Chrystus” nie jest nazwiskiem, ale tytułem lub tytułem honorowym, który oznacza „Mesjasz” lub „Pomazaniec Boży”.

W okresie rzymskim, osoby o wysokim statusie, używały struktury składającej się z trzech imion: z imienia indywidualnego lub „praenomen”, nazwiska rodowego zwanego „nomen” i dodatkowego pseudonimu zwanego „cognomen”.

Doktor Marko Marina, historyk z Uniwersytetu w Zagrzebiu, powiedział MailOnline:

„W starożytnym świecie większość ludzi nie miała nazwiska w takim znaczeniu, w jakim je rozumiemy dzisiaj. Zamiast tego zidentyfikowano ich na inne sposoby, takie jak pochodzenie, miejsce pochodzenia lub inne cechy wyróżniające. Na przykład ktoś może być określany jako „Jan, syn Zebedeusza” lub „Maria Magdalena”, przy czym słowo „Magdalena” prawdopodobnie wskazuje, że pochodziła z miejsca zwanego Magdala”.

Ponieważ w całej Biblii Chrystus nazywany jest „Jeszu z Nazaretu” lub „Jeszu Nazarejczykiem”, możliwe jest, że użył tego jako praktycznego sposobu na odróżnienie się od innych ludzi zwanych Jeszu lub Jeszua.

To oznaczałoby, że pełne imię po angielsku brzmiałoby: „Yeshu Narazene”.

Jak wymówić imię Chrystusa?

Niestety, dokładny sposób, w jaki mówił Chrystus i Jego uczniowie, w dużej mierze zaginął.

Jednakże dr Marko twierdzi, że możemy „dokonać solidnego przypuszczenia na podstawie kontekstu językowego i kulturowego”.

Współczesna wersja hebrajska wymawiałaby to znacznie bardziej jak „Yeh-shu-ah”.

Jednak niektórzy bibliści uważają, że Jeszu prawdopodobnie wymawiano jako „Yeh-shu” lub „yay-shu” ze zwarciem krtaniowym na końcu.

Zwarcie krtaniowe to stała wybuchowa, którą można znaleźć w słowach takich jak „wet” lub „butter” z akcentami, które opuszczają „t”.

Niestety, dokładna wymowa jest trudna do ustalenia, ponieważ zwarcie krtaniowe wydawało się wycofywać z powszechnego użycia już w I wieku naszej ery.

Choć trudno to dokładnie określić, uważa się, że osłabienie tego gardłowego brzmienia, spowodowane zostało wpływami greckimi.

Oznacza to, że sposób wymawiania imienia Chrystusa mógł zależeć od tego, kto je wypowiadał i od tego, jak długo miał kontakt z greką.

Biorąc jednak pod uwagę fakt, że Chrystus dorastał w wiejskiej wiosce z dala od obszarów greckojęzycznych, być może nie uniknął większości wpływów „helenizacyjnych”.

W jaki sposób Jeszu stał się „Jezusem”?

Biorąc pod uwagę, że wiemy, iż Chrystus nazywał się „Jeszu” lub „Jeszua”, oczywistym pytaniem jest, dlaczego teraz nazywamy go „Jezusem”.

Odpowiedź wiąże się z praktyką „transliteracji”.

Kiedy tłumaczysz słowo, próbujesz przenieść jego znaczenie z jednego języka na inny – na przykład zastępując angielskie słowo „dog” francuskim słowem „chien”.

Ale kiedy transliterujesz słowo, próbujesz przenieść dźwięk z jednego języka do drugiego.

Na przykład możesz dokonać transliteracji mandaryńskiego wyrażenia „你好” na „Ni Hao”, aby uchwycić dźwięk, zamiast tłumaczyć je na „cześć”.

Kiedy ewangeliści zaczęli pisać Nowy Testament po grecku, zastosowali podobny proces do przekształcenia aramejskiego imienia Jeszu na bardziej znajome.

W tym czasie hebrajska Biblia, czyli Stary Testament, była już napisana w języku hebrajskim i przetłumaczona na grecki.

Kiedy jednak ci greccy tłumacze znaleźli imiona takie jak Jeszu, Jeszua i Jehoszua, nie mieli odpowiednich dźwięków i liter w swoim własnym języku, aby poprawnie je transliterować.

Profesor Moss mówi:

„Już w I wieku istniał precedens dotyczący transliteracji aramejskiego imienia. Tak więc, kiedy Paweł i ewangeliści piszą o Yeshu/a/Jeszu – używają już ustalonego greckiego odpowiednika Iesous z dźwiękiem „s” na końcu. Kiedy Nowy Testament został przetłumaczony na łacinę, nastąpiła kolejna niewielka zmiana, tym razem z Iesous zostało przetłumaczone jako Iesus”.

Jednak aby otrzymać znanego nam dzisiaj „Jezusa”, potrzebna byłaby jeszcze jedna innowacja językowa.

Przed XVI wiekiem w tekstach pisanych nie rozróżniano liter „i” i „j”, mimo że były one wymawiane w różny sposób.

Uważa się, że pierwszą osobą, która dokonała tego rozróżnienia, był w 1524 r. włoski gramatyk Gian Giorgio Trissino.

Jednak po jego innowacjach nowy dźwięk „j” zaczął się rozprzestrzeniać i tłumacze zaczęli dodawać go do nazw biblijnych.

„W XVII wieku, kiedy pojawiła się litera „J”, dźwięk „J” przejął kontrolę” – mówi profesor Moss.

W międzyczasie wszystkie inne postacie o imieniu Jeszua lub Jehoszua, które nie otrzymały tak wielu warstw transliteracji, zostały zaktualizowane i stały się „Jozue”.

Na koniec pozostały nam znane, zangielizowane imiona, które rozpoznalibyśmy we współczesnej wersji Biblii.

Profesor Moss dodaje: „Innymi słowy, jest to historia transliteracji i tłumaczenia imienia na kilka różnych pism, z aramejskiego na grecki, z greckiego na łacinę i wreszcie z łaciny na angielski”.

źródło: https://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-14288463/Scientists-reveal-Jesus-REAL-name.html

…

Komentarz naszego portalu do powyższego artykułu

Naukowcy odkrywają, że imię Chrystusa w hebrajskim to Jeszu, Jehoszua lub Jeszua, w aramejskim: Jeszua lub Jeszu, w greckim, to według nich: Jesus.

Pomyślmy…

Tłumacze na pewno starali się dokładnie przenieść imię hebrajskie i aramejskie na greckie. Dlatego w tych językach imię powinno brzmieć tak samo lub podobnie.

Skoro w greckim imieniu nie ma na końcu literki: „a”, to również tej literki nie może być w imieniu hebrajskim i aramejskim. Gdyby była w tych językach, to przeniesiono by ją na grekę. Nie zrobiono tego. Dlatego formy: Jeszua i Jehoszua są mało prawdopodobne. Pozostaje forma: Jeszu, która jest poprawna i w aramejskim i w hebrajskim.

Czy jest ona podobna do greckiego?

Tak. Zobaczmy. W grece mamy odmiany tego imienia:

Zauważymy, że rdzeniem tego imienia jest: Jesu. Do tej podstawy dodawane są końcówki: „s” i „n”.

Dlatego najbardziej prawdopodobne imię w grece to: Jesu, a w aramejskim i w hebrajskim: Jeszu.

Dlaczego w grece nie ma literki: sz?

W grece brakowało spółgłoski odpowiadającej hebrajskiemu dźwiękowi „sz” (ש). Grecki system fonetyczny miał jedynie spółgłoskę σ (sigma), która odpowiada dźwiękowi „s”. Dlatego „sz” w imieniu Jeszu zostało uproszczone do „s”, co zmieniło brzmienie na Jesu.

Artykuł Daily Mail – Naukowcy ujawniają PRAWDZIWE imię Chrystusa. Nie jest to: Jezus pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Dlaczego?

Badając prawdę, spotkasz wiele źródeł, które mówią, że imię to czyta się: Jeszua, Jehoszua, czy jeszcze inne formy. Można się w tym pogubić…

Zobaczmy, co ogólnie piszą słowniki.

Nie podaję źródeł, ponieważ możesz Czytelniku te informacje znaleźć na wielu stronach. Podkreślę, że poniższe informacje NIE są moją wiedzą. Przedstawiam tę wiedzę, którą najczęściej spotkasz, badając hebrajskie imię Chrystusa.

=> Początek wiedzy ze słowników i innych źródeł.

Czy na pewno Jeszua?

Najczęściej spotkasz taką formułkę: „Imię יֵשׁוּעַ w języku hebrajskim wymawia się jako Jeszua. Transkrypcja fonetyczna: [jeˈʃu.a]

Wymowa:

• je – zbliżone do polskiego „je”.
• sz – jak „sz” w słowie „szum”.
• u – krótkie, jak „u” w słowie „kula”.
• a – otwarte, jak „a” w słowie „tak”.

Czy wypowiadamy w imieniu ostatnią literę „a”?

Ostatnia litera w imieniu יֵשׁוּעַ, czyli ע (ajin), jest rzeczywiście specyficzna.

Oto niektóre informacje:

• W wymowie współczesnego hebrajskiego ע (ajin) jest zazwyczaj niema i nie wymawia się jej w sposób słyszalny. Dlatego w językach takich jak polski, transliteracje często pomijają tę literę w brzmieniu.
• W języku starohebrajskim (i w tradycji liturgicznej) ע miało dźwięk gardłowy, przypominający delikatne „a” lub „gh” (gardłowy spółgłos wydechowy).
• W praktycznej wymowie imię יֵשׁוּעַ brzmi więc Jeszua, z niemal niesłyszalnym zakończeniem.

W książce „The Phonology of Biblical Hebrew” autorstwa Yehezkela Kaufmana oraz w artykułach dotyczących współczesnej fonetyki hebrajskiej (np. w opracowaniach Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie) wyjaśniono, że ע w wymowie współczesnej jest nieme, natomiast w starożytnym hebrajskim był to spółgłos gardłowy.

Jak wymawiamy: sz czy s?

Litera ש (szin) w imieniu יֵשׁוּעַ zawsze wymawiana jest jako sz w języku hebrajskim, ponieważ posiada diakrytyk (kropkę) nad prawą częścią znaku (שׁ). To jednoznacznie wskazuje na dźwięk sz, który jest fonetycznie różny od s. Gdyby kropka znajdowała się po lewej stronie (שׂ), litera wymawiałaby się jako s, ale taka forma w tym imieniu nie występuje.

Wyjaśnienia:

• Litery hebrajskie – zapis oryginalny w alfabecie hebrajskim.
• Litery polskie – transliteracja zgodna z fonetyką polską.
• Wartość liczbowa (gematria) – każda litera w hebrajskim ma przypisaną wartość liczbową.

Łączna wartość liczbowa imienia יֵשׁוּעַ (Jeszu) wynosi 386 (10 + 300 + 6 + 70).

=> Koniec wiedzy ze słowników i innych źródeł.

Przejdźmy teraz do podsumowania hebrajskiego imienia

Zostawmy słowniki i podsumujmy tę wiedzę.

Zobacz Czytelniku, ktoś powie, że w drugiej literze imienia Jeszu: szin, kropka ma decydować, czy czytamy Jesu czy Jeszu. Jeżeli jest po prawej stronie, to według tej wiedzy czytamy: Jeszu. A co, jeżeli nie ma tej kropki, albo ktoś specjalnie ją zafałszował przerzucając z lewej strony na prawą stronę?

Druga sprawa to: czytanie ostatniej litery w imieniu Jeszu, czyli a – ajin. Jedne źródła podają, że jest niema, czyli czytamy: Jeszu. Inne źródła podają, że czytam ją gardłowo, czyli Jeszua.

Jakie jest wyjście z tej sytuacji? 

Zobaczyć, jak imię Chrystusa zostało zapisane w grece. Wszystkie księgi Nowego Testamentu mamy w języku greckim. Tylko księgę Mateusza mamy dodatkowo w hebrajskim.

To Bóg zdecydował wybrać język grecki.

Imię greckie: Jesu

Tak to imię wygląda w Grecko-Polskim Nowym Testamencie, wydanie katolickie, interlinearne:

foto źródło: https://vocatio.com.pl/pl/p/Grecko-polski-Nowy-Testament/589

Imię Chrystusa w języku greckim odmienia się przez przypadki:

Większość znawców Biblii przekonuje nas, aby używać formy z mianownika, czyli Jesus. Jednak zobaczmy, że rdzeniem imienia jest Jesu. To do tej formy greka dodaje końcówki: -s i -n.

Gdyby podstawową formą imienia był mianownik: Jesus, to do tej formy  dodawano by końcówki, a tak nie jest. Drugim ważnym argumentem jest imię hebrajskie. W imieniu hebrajskim Chrystusa, nie ma literki „s” na końcu wyrazu. Jest to ważna uwaga, ponieważ imiona hebrajskie i greckie powinny być takie same w wymowie. Dlatego forma podstawowa imienia Jesus jest nieprawidłowa, ponieważ w hebrajskim nie było na końcu literki s.

Ostatnia kwestia do wyjaśnienia to: jak wymawiano literkę -s? Zobaczmy zasady ogólne w grece koine.

Greka koine, używana w czasach Chrystusa, miała nieco inne zasady fonetyczne niż współczesna greka.

Oto kluczowe elementy wymowy imienia Ἰησοῦ:

• Ἰη (Je):
  Wymawiane jako „Je”, gdzie „J” odpowiada dźwiękowi zbliżonemu do polskiego „J”, a „e” jest krótkie, jak w słowie „elektron”.
• σοῦ (su):
  Wymawiane jako „su” z akcentem na tej sylabie. Samogłoska „u” miała dźwięk podobny do polskiego „u” lub francuskiego „ou”.
• Jesu (Je-sú): Jest najbardziej prawdopodobną wymową, zgodną z greckimi zasadami fonetyki w okresie koine.

Czy mamy jedno imię Chrystusa?

Tak. imię to przekazał anioł:

„I powiedział zwiastun jej: nie bój się Mariam, znalazłaś bowiem łaskę u Boga, oto poczniesz w łonie i urodzisz Syna i dasz Mu imię: Jesu-n” – Łukasza 1:31.

Anioł przekazał imię w formie biernika: Jesu-n. Podstawowa forma to Jesu.

„I gdy nad tym rozmyślał, oto ukazał mu się we śnie poseł(anioł) Pański i rzekł: Josefie, synu Dawida, nie lękaj się przyjąć Marian, żony swej, albowiem to, co się w niej poczęło/zostało zrodzone, jest z Ducha Świętego. A urodzi syna i nadasz mu imię Jesu-n; albowiem On zbawi lud swój od grzechów ich” – Mateusza 1:20-21.

Anioł przekazał imię w formie biernika: Jesu-n. Podstawowa forma to Jesu.

Podsumowanie

Najbardziej prawdopodobnym imieniem Chrystusa w hebrajskim jest: Jeszu. Tak piszemy i tak wymawiamy po polsku.

Najbardziej prawdopodobnym imieniem Chrystusa w greckim jest: Jesu. Z tego względu, że Judejczycy znali to imię z hebrajskiego, jako Jeszu, to część z nich mogła wymawiać je, tak jak w hebrajskim: Jeszu, a część tak jak pisze się w greckim: Jesu.

Artykuł Dlaczego jest tak dużo problemów z imieniem Chrystusa? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Zobacz Czytelniku, jak powiązane jest imię greckie Chrystusa z JHWH:

1. Imię Chrystusa Jesu w języku greckim ma numer słownikowy 2424.
2. 2424 pochodzi od wyrazu hebrajskiego: 3091 LINK. 
3. Wyraz 3091 pochodzi od JHWH-3068 i yasha – 3467. 
4. JHWH(3068) to nazwa/imię Boga ze Starego Testamentu. Yasha(3467) to czasownik i oznacza: zbawienie, wybawić, ocalić, uwolnić, odnieść zwycięstwo, wyzwolić.

Zobacz Czytelniku, jak powiązane jest imię greckie Chrystusa z imieniem hebrajskim:

1. To są numery imienia Chrystusa w hebrajskich słownikach biblijnych Stronga: 3443 – 3442 – 3091.
2. Wyraz imienia hebrajski 3443 powiązany jest z imieniem greckim 2424: „G2424 Ἰησοῦς (Iēsous) – grecka forma słowa Jeszu, używana w Nowym Testamencie w odniesieniu do Jeszu Chrystusa” – LINK 
3. Wyraz imienia hebrajski 3442 powiązany jest z imieniem greckim 2424: „G2424 (Ἰησοῦς, Iēsous): Grecki odpowiednik słowa Jeszu, używany w Nowym Testamencie w odniesieniu do Jeszu Chrystusa” – LINK
4. Wyraz imienia hebrajski 3091 powiązany jest z imieniem greckim 2424: „G2424 (Ἰησοῦς, Iēsous): Grecki odpowiednik słowa Jehoszua, używany w Nowym Testamencie w odniesieniu do Jeszu Chrystusa„ – LINK

Teraz sprawdźmy, jak wymawiali to imię w języku hebrajskim.

Dlaczego to jest ważne?

Skoro w tym imieniu jest zbawienie, to powinniśmy prawidłowo wymawiać imię Chrystusa, tak jak robili to apostołowie. Nie wolno spolszczać tego imienia, czy dowolnie wypowiadać. Powinniśmy tak wypowiadać, jak Anioł przekazał to imię mamie Chrystusa i Józefowi, czyli tak samo jak wypowiadali apostołowie.

1 – Pisownia imienia Chrystusa w greckim i hebrajskim

Porównanie imienia Chrystusa w hebrajskim i w greckim:

2 – Jak wymawiamy Wyraz 3443?

Rzeczownik rodzaju męskiego. Zapis: יֵשׁוּעַ:

źródło: https://biblehub.com/hebrew/3443.htm 

Słownik papierowy Stronga:

• Jozue, on jest zbawiony,
• pewien kapłan, który powrócił z niewoli babilońskiej razem z Zorobabelem.
• Imię o tym numerze występuje w Ezdrasza 5:2:

źródło: http://bibliaapologety.com/WLC/Ezd5.htm 

Zauważmy, że w obu przypadkach, czyli w bibliaapologety i w biblehub po przetłumaczeniu na język polski występuje forma: Jeszua. Jeżeli popatrzymy do alfabetu hebrajskiego, to ostatniej litery o numerze 70: ajin NIE czyta się, jest niema. Wtedy imię przeczytamy: Jeszu-Jesu. 

Z tego względu, że literę o numerze 300: szin-sin, możemy przeczytać jako: sz lub s, to obie formy imienia są poprawne, czyli: Jeszu – Jesu. Jednak zauważmy, że w tej literze mamy kropkę po prawej stronie. Wtedy odczytujemy ją jako: sz, czyli: Jeszu.

Natomiast NIE MA w imieniu Chrystusa litery: „z”, czyli Jezu.

3 – Jak wymawiamy wyraz 3442?

To rzeczownik rodzaju męskiego. Zamiennikiem tego wyrazu jest wyraz o numerze: 3091.

źródło: https://biblehub.com/hebrew/3442.htm 

Słownik papierowy Stronga:

• Jozue, on jest zbawiony,
• syn Nuna z plemienia Efraima, następca Mojżesza w roli przywódcy synów Izraela, dowodził podbojem Kanaanu,
• syn Josadaka, arcykapłan po powrocie z niewoli babilońskiej,
• kapłan z czasów Dawida, kierownik dziewiątej zmiany,
• pewien Lewita z panowania Hiskiasza,
• głowa jednego z rodów lewickich, który powrócił z niewoli babilońskiej,
• ojciec jednego z budowniczych muru wokół Jerozolimy w czasach Nehemiasza,
• miasto w południowej Judzie ponownie zasiedlone przez potomków Judy po powrocie z niewoli babilońskiej.

Słownik biblehub.com:

• imię własne, Jeszu.
• Imię Jeszua jest odmianą imienia Jehoszua i często jest tłumaczone w języku angielskim jako „Jozue”. Oznacza: „Jahwe jest zbawieniem” lub „Pan zbawia”. W Biblii hebrajskiej odnosi się ono do kilku osób, zwłaszcza Jozuego, syna Nuna, który został następcą Mojżesza i poprowadził Izraelitów do Ziemi Obiecanej. W tekstach powygnanych odnosi się to także do Jeszui, arcykapłana, który powrócił z Zorobabelem, aby odbudować świątynię.

4 – Jak wymawiamy wyraz 3091?

źródło: https://biblehub.com/hebrew/3091.htm 

Zauważmy, że późniejsza wersja imienia Chrystusa była: ישוע, czyli Jeszu-Jesu, bez litery „a” na końcu, czyli NIE Jeszua, tylko Jeszu.

• Powyżej przedstawiłem odpowiedniki imienia Chrystusa w hebrajskich słownikach biblijnych Stronga: 3443 – 3442 – 3091.
• To jeszcze nie koniec analizy imienia Chrystusa w hebrajskim.

5 – Zbawiciel, a NIE zbawienie

Kiedy szukamy imienia Chrystusa w Starym Testamencie, to powinniśmy dokładnie przetłumaczyć znaczenie wyrazu, aby nie pomylić wyrazów: Zbawiciel i zbawienie.

Zobaczmy ten przykład z nieprawidłowym przetłumaczeniem wyrazu 3444:

„Oto Bóg (EL) jest moim Jeszu (Zbawicielem)(3444)! Zaufam i nie ulęknę się, bo mocą i pieśnią moją jest Bóg (JA). JHWH stał się dla mnie Jeszu (Zbawicielem)!” – Izajasza 12:2.

Poprawnie powinno być:

„Oto Bóg jest zbawieniem(3444) moim! Będę miał ufność i nie ulęknę się, bo mocą moją i pieśnią moją jest JAH(3050) JHWH(3065). On stał się dla mnie zbawieniem(3444)” – Izajasza 12:2.

Wyraz 3444 jest w rodzaju żeńskim i nie oznacza Zbawiciel, tylko zbawienie:

Wyraz 3444 oznacza:

Słowo oryginalne: יְשׁוּעָה. Wybawienie, zdrowie, pomoc, zbawienie, uratowanie zdrowia, dobrobytu. Imiesłów bierny żeński słowa yasha’; coś zbawionego.

6 – Uważaj na słowniki biblijne

Zauważmy nieprawidłowość, jaka występuje w słownikach biblijnych. Rzeczownik 3442 i 3443 słowniki tłumaczą na Jeszua. 

Te dwa wyrazy tak piszemy: ישוע.

Wyraz 3444 również słowniki tłumaczą na polski: Jeszua, chociaż jego pisownia jest inna: יְשׁוּעָה

7 – Ewangelia Mateusza po hebrajsku

Tłumacz przedstawił wyraz: Jeszu oraz w przepisach imię: Jesu.

źródło: http://bibliepolskie.pl/przeklady.php?tid=160 

8 – Imię Jeszu w Biblii Gdańskiej

Tutaj mamy imię Jeszu/Jesu w Nowej Biblii Gdańskiej w Ewangelii Mateusza, pierwszy rozdział na dole w przypisach:

9 – Nie mogli wymówić literki „sz”:

W języku hebrajskim mamy imię Jeszu, w greckim Jesu. Imię Jesu mogło być odczytywane, jak: Jesu lub z hebrajskiego Jeszu.

Mamy ciekawy przykład biblijny, gdzie pewna grupa osób, nie umiała wymówić literki: sz.

W pewnym czasie doszło do konfliktu między plemieniem Gilead a plemieniem Efraim.

Gileadczycy schwytali przeciwników z Efraimu i chcieli ich zidentyfikować jako wrogów. Zapytali więc każdego schwytanego mężczyznę, aby wymówił słowo „szibbolet”. Dla Efraimitów wymowa tego słowa była trudna, ponieważ ich dialekt różnił się od dialektu Gileadczyków. Efraimitowie wymawiali to słowo jako „sibbolet”, zamiast „szibbolet”:

„Następnie Gileadczycy odcięli Efraimitom drogę do brodów Jordanu, a gdy zbiegowie z Efraima mówili: Pozwól mi przejść, Gileadczycy zadawali pytanie: Czy jesteś Efraimitą? – A kiedy odpowiadał: Nie, wówczas nakazywali mu: Wymówże więc Szibbolet. Jeśli rzekł: Sibbolet – a inaczej nie mógł wymówić – chwytali go i zabijali u brodu Jordanu. Tak zginęło przy tej sposobności czterdzieści dwa tysiące Efraimitów” – Sędziów 12:5-6.

10 – Jozue to Jesu

Imię Jozue, następca Mojżesza ze Starego Testamentu miało numer: 3091.

W Nowym Testamencie zostało przetłumaczone na Jesu o numerze: 2424.

Takie imię nosił Chrystus:

„Gdyby bowiem Jozue(2424 – Jesu) zapewnił im odpoczynek, (Bóg) nie mówiłby po takim czasie o innym dniu” – Hebrajczyków 4:8.

11 – Przykłady imienia Jeszu w hebrajskim:

„Oto imiona mężów, których Mojżesz posłał celem rozpoznania kraju. Ozeaszowi, synowi Nuna, dał [później] Mojżesz imię Jozue(3091 – Jeszu)” – Księga Liczb 13:16.

 

„W tym czasie poleciłem Jozuemu(3091 – Jeszu): Twoje oczy widziały wszystko, co uczynił JHWH, Bóg wasz, dwom królom; tak samo JHWH uczyni wszystkim królestwom, do których ty przejdziesz” – Księga Powtórzonego Prawa 3:21.

 

„Dał taki rozkaz Jozuemu(3091 – Jeszu), synowi Nuna: Bądź mężny i mocny, gdyż ty zaprowadzisz Izraelitów do ziemi, którą im poprzysiągłem, a Ja będę z tobą” – Księga Powtórzonego Prawa 31:23.

 

„Po śmierci Mojżesza, sługi JHWH, rzekł JHWH do Jozuego(3091 – Jeszu), syna Nuna, pomocnika Mojżesza” – Księga Jozuego 1:1.

Artykuł Jakie jest Imię Chrystusa po hebrajsku? pochodzi z serwisu Jesu.pl.