Wdowi grosz – wielka miłość

Opis historii występuje w Ewangelii Marka 12:41-44 i Łukasza 21:1-4:

„A usiadłszy naprzeciwko skarbnicy, przypatrywał się, jak tłum wrzucał pieniądze do skarbnicy i jak wielu bogaczy dużo wrzucało.
Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwie drobne monety/leptony, to jest tyle, co kodrantes/kwadrans.
I przywołał uczniów swoich, rzekł im: amen powiadam wam, ta uboga wdowa wrzuciła więcej do skarbnicy niż wszyscy, którzy wrzucali.
Bo wszyscy wrzucali ze swojej nadwyżki, ona zaś ze swojego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na życie” – Marka 12:41-44.

Wdowa wrzuciła dwie monety, czyli dwa leptony, które równały się jednemu kwadransowi (kodrantesowi), co stanowiło około 1/64 denara — dziennej płacy robotnika.

Zobaczmy, ile to jest…

• 2 leptony = 1 kwadrans (quadrans).
• 1 denar = dniówka robotnika w I wieku.
• 1 kwadrans = 1/64 denara.
• Czyli dwa leptony miały wartość ok. 1,56% dziennej płacy.
• Dla wyobrażenia: gdyby dniówka dziś wynosiła 100 zł, to 2 leptony to ok. 1,56 zł; przy 200 zł to ok. 3,12 zł.

Opowieść o ubogiej wdowie, chwyta za serce. Wrzuciła do skarbnicy dwie drobne monety. Chrystus pochwalił ją, porównał jej dar z dużymi ofiarami bogatych, mówiąc, że to właśnie ona dała najwięcej, bo oddała wszystko, co miała na życie.

Nieważna okazała się ilość, jaką dała wdowa. Najważniejsza była szczerość serca, chęć podzielenie się z innymi. Bogaci dawali z nadmiaru pieniędzy, wdowa wrzuciła wszystko.

Ta historia ma wiele przekazów, wiele odcieni życia. Każdy może tutaj znaleźć inne myśli. Na przykład: Chrystus przekazuje nam, jak mocno należy poświęcić się wierze, miłości, uczynkom, pomaganiu innym. Nie można tego robić na pół gwizdka, od czasu do czasu.

Wdowa dała wszystko, a więc my powinniśmy poświęcić swój czas na służeniu Bogu.

Historia ta, uczy również, potężnej wiary w Boga. Oddanie pieniędzy oznaczało wiarę, że Bóg jej pomoże. Wdowa nie miała męża, była biedna. Z tej historii możemy wziąć przykład mocnej wiary, którą będziemy pokazywali w naszym życiu. Wiarę nie tylko w istnienie Boga, ale również w Jego pomoc, w Jego nauki, w Jego przykazania. Tę wiarę trzeba pokazywać każdego dnia.

Ale…

Ktoś powiedziałby, że to nieodpowiedzialne zachowanie, bo jak można oddać wszystkie swoje pieniądze. Przecież trzeba za coś żyć. Kupić pożywienie, ubranie. Dzisiaj musimy płacić podatki, opłacać rachunki.

W obecnych czasach byłaby to trudna sytuacja, ponieważ wiązałoby się to z faktem, że albo trzeba żyć „pod mostem”, albo korzystać z darmowych noclegowni.

Czy takie zachowanie byłoby odpowiedzialne? 

Zobaczmy drugą interpretację, czyli: co jeszcze przekazał nam Chrystus w tej historii.

Wdowi grosz – system żydowski

Zobaczmy, co działo się przed historią z wdową:

„I mówił w nauczaniu Swoim: wystrzegajcie się uczonych w Piśmie, którzy chętnie chodzą w długich szatach i lubią pozdrowienia na rynkach
i pierwsze krzesła w synagogach, i pierwsze miejsca na ucztach;
którzy pożerają domy wdów i dla pozoru długo się modlą; tych spotka szczególnie surowy wyrok” – Marka 12:38-40.

Po tych słowach o uczonych w piśmie: „Wystrzegajcie się uczonych w Piśmie… którzy pożerają domy wdów”, mamy historię o wdowie.

Uczeni w piśmie to między innymi ta klika, która zabiła Chrystusa. Pan Jeszu, mocno ich krytykuje za obłudę, pazerność, pychę, kłamstwa…

Z jednej strony mamy uczonych w piśmie, którzy żyją z darów od ludzi, z drugiej strony mamy wdowę, która dla tych pozorantów, oddaje ostatni grosik.

Można popatrzeć trochę inaczej na tę historię. Z jednej strony mamy piękny przykład wdowy, z drugiej strony mamy przykład judejskiego/żydowskiego systemu pobierania ofiar, darów, podatków od biednych ludzi.

Nie wiemy, czy pozoranci chodzący do domów wdów, nie tylko żywią się na ich koszt, ale jeszcze wyciągają od nich pieniądze. Zbudowali system wpływania na Judejczyków, aby składali daniny, w zamian przekazują tym ludziom kłamstwa.

Chrystus nazywa ich potomstwem żmijowym:

„Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo budujecie groby prorokom i zdobicie grobowce sprawiedliwych, i mówicie: „Gdybyśmy żyli za czasów naszych przodków, nie bylibyśmy ich wspólnikami w zabójstwie proroków”.
Przez to sami przyznajecie, że jesteście potomkami tych, którzy mordowali proroków!
Dopełnijcie i wy miary waszych przodków!
Węże(3798), potomstwo/owoce(1081) żmijowe(2191), jak wy możecie ujść potępienia w Gehennie? Dlatego oto Ja posyłam do was proroków, mędrców i uczonych. Jednych z nich zabijecie i ukrzyżujecie; innych będziecie biczować w swych synagogach i przepędzać z miasta do miasta.
Tak spadnie na was wszystka krew niewinna, przelana na ziemi, począwszy od krwi Abla sprawiedliwego aż do krwi Zachariasza, syna Barachiasza, którego zamordowaliście między przybytkiem a ołtarzem.
Amen, powiadam wam: Przyjdzie to wszystko na to pokolenie.
Jeruzalem, Jeruzalem! Ty zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy do ciebie są posłani! Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak ptak swe pisklęta zbiera pod skrzydła, a nie chcieliście. Oto wasz dom/rodzina/świątynia zostanie pustynią/opuszczona(2048)” – Mateusza 23:29-38.

 

„Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze obłudnicy! Zamykacie bowiem Królestwo Niebios przed ludźmi; sami nie wchodzicie i nie pozwalacie wejść tym, którzy chcą wejść. (…) Obchodzicie morze i ląd, aby jednego pozyskać dla waszej nauki, a gdy się nim stanie, czynicie go synem Gehenny dwa razy gorszym niż wy sami” – Mateusza 23:13–15.

Podsumujmy te negatywne cechy uczonych w Piśmie:

• Obłuda – nauczają, ale nie praktykują: „lecz według uczynków ich nie postępujcie” – (Mt 23:2–3).
• Prawo – nakładają ciężary, sami nie pomagają: „nakładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia” – (Łk 11:46).
• Pycha – szukanie pierwszych miejsc i zaszczytów: „strzeżcie się uczonych w Piśmie” – (Mk 12:38–39).
• Chciwość – wyzysk wdów, korzyści materialne: „Którzy pożerają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy” – (Mk 12:40).
• Zwodzenie – „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze obłudnicy! Zamykacie bowiem Królestwo Niebios przed ludźmi” – (Mt 23:13).
• Tradycje ponad Słowo – podmiana przykazań Bożych na ludzkie reguły: „Odrzuciliście przykazanie Boże, a trzymacie się tradycji ludzkiej” – (Mk 7:8–13).

Czy te cechy, żydowskiego systemu wyzysku, nie spotkamy w różnych religiach?

Obecny system żydowski

Ten system doprowadzania ludzi do biedy, dotrwał do naszych czasów. Za Chrystusa, jak i dzisiaj, mamy podobne schematy działania tej obłudnej grupy, którą Biblia nazywa: nierządnicą. W wielu państwach ludzie żyją naprawdę biednie. Odpowiedzialne są za to wojny, przekupywanie polityków, przejmowanie zasobów przez korporacje, zadłużanie państw, zadłużanie zwykłych ludzi. 

Istnieje system przejmowania/rujnowania nie tylko całych państw, ale również ludzi. Kto wpadnie pod ten topór, bankrutuje, a nawet szybciej umiera.

Biblia informuje nas, że za to wszystko odpowiedzialna jest finansjera, czyli nierządnica z Objawienia Jana. Warto przeczytać te artykuły, aby zrozumieć: kim jest, jak działa, jak ją rozpoznać oraz jak obronić się przed jej destrukcyjnym wpływem:

https://objawieniejana.pl/category/finansjera-nierzadnica-deep-state

Artykuł „Wdowi grosz” uderza w system żydowskiej finansjery pochodzi z serwisu Jesu.pl.

https://jesu.pl/category/nwo-polityka-ziemia-plaska-olbrzymy

Wiemy, że ziemia jest kołem, ma niebiosa rozciągnięte w formie namiotu. Nad niebiosami są wody. Mamy kilka poziomów nieba, wojska duchowe, wiele stworzeń, które widzimy i tych, o których nie mamy pojęcia.

Wszystko jest niesamowicie, przepięknie skonstruowane. Teraz przejdźmy do opisów biblijnych przedstawiających miejsca duchowe i fizyczne tego, co jest pod ziemią.

Jezioro Ognia

Bestia i fałszywy prorok zostają wrzuceni do jeziora ognia płonącego siarką:

„I schwytane zostało zwierzę, a potem fałszywy prorok, który czynił wobec niego znaki, przez które zwiódł tych, którzy przyjęli znamię/znak zwierzęcia/bestii i czczących/kłaniających się jego podobiźnie/obrazowi — obaj zostali wrzuceni żywcem do jeziora ognia płonącego siarką” – Objawienie 19:20.

 Diabeł, który zwodził narody, zostaje wrzucony do jeziora ognia i siarki:

„A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie przebywa bestia i fałszywy prorok i będą męczeni dniem i nocą po eony eonów” – Objawienie 20:10.

Śmierć i Hades zostały wrzucone do jeziora ognia:

„Śmierć i Hades zostały wrzucone do jeziora ognia, to jest druga śmierć – jezioro ognia” – Objawienie 20:14.

Postacie, które nie są zapisane w księdze życia, czeka jezioro ognia:

„I jeśli ktoś nie został znaleziony w Księdze Życia, jako zapisany, został wrzucony do jeziora ognia” – Objawienie 20:15.

Jezioro ognia to miejsce kary dla postaci duchowych i postaci ludzkich(objawienie 21:27). Po wypełnieniu kary następuje druga śmierć, czyli całkowite wymazanie postaci z życia.

Do jeziora ognia trafiają:

• postacie duchowe: diabeł (szatan), bestia, fałszywy prorok, śmierć i hades.
• postacie ludzkie: wszyscy, których imiona nie są zapisane w Księdze Życia Baranka, zostają wrzuceni do jeziora ognia. Wymienieni są: niewierzący, bezbożni, mordercy, cudzołożnicy, czarownicy/truciciele, bałwochwalcy i kłamcy – ich „częścią będzie jezioro, które płonie ogniem i siarką”:

„Zwycięzca odziedziczy wszystko i będę mu Bogiem, a on będzie Mi synem. Tchórzliwym/bojaźliwym i niewierzącym/nieufnym i czyniącym obrzydliwości i mordercom i rozpustnikom i czarownikom/farmakologii/trucicielom i bałwochwalcom i wszelkim kłamcom — ich działem będzie jezioro płonące ogniem i siarką; to jest śmierć druga” – Objawienie 21:7-8.

Gehenna / Ogień piekielny

Za co ludzie trafiają do Gehenny:

„Lecz Ja wam mówię: każdy, kto gniewa się (bez przyczyny/bez powodu/na próżno) na swego brata, podlega sądowi. Kto powie swemu bratu: raka/głupi/głupcze, podlega sanhedrynowi. A kto powie: głupi/tępy/niedorzeczny, podlega ogniowi Gehenny” – Mateusza 5:22.

 

„Jeśli twoje oko cię gorszy, wyrwij je i wyrzuć od siebie. Lepiej jest wejść do życia z jednym okiem, niż mając dwoje oczu być wrzuconym do Gehenny ognia” – Mateusza 18:9.

W Gehennie płonie ogień nieugaszony:

„Jeśli twoja ręka cię gorszy, odetnij ją. Lepiej jest wejść do życia ułomnym, niż mając obie ręce pójść do Gehenny w ogień nieugaszony” – Marka 9:43-44.

Do Gehenny trafiają postacie ludzkie:

„Jeśli twoje prawe oko cię gorszy, wyłup je i odrzuć. Lepiej stracić jeden z członków, niż całe ciało miałoby być wrzucone do Gehenny” – Mateusza 5:29.

 

„A jeśli twoja prawa ręka cię gorszy, odetnij ją i odrzuć. Lepiej jest, by zginęła jedna część ciała, niż aby całe ciało zostałoby wrzucone do Gehenny” – Mateusza 5:30.

Gehenna to miejsce, gdzie ginie zarówno dusza, jak i ciało:

„Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz nie mogą zabić duszy. Raczej bójcie się Tego, który może zniszczyć i duszę, i ciało w Gehennie” – Mateusza 10:28.

Synowie Gehenny:

„Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy. Przemierzacie morze i ląd, by pozyskać jednego wyznawcę, a gdy nim zostanie, czynicie go synem Gehenny dwukrotnie gorszym, niż wy” – Mateusza 23:15.

Gehenna wiąże się bezpośrednio z sądem:

„Węże! Plemię żmijowe! Jakże uciekniecie przed wyrokiem/sądem Gehenny?” – Mateusza 23:33.

 

„Lecz pokażę wam, kogo macie się bać: bójcie się Tego, który po śmierci ma moc wrzucić do Gehenny. Tak, mówię wam – Tego się bójcie” – Łukasza 12:5.

 

„ I język jest ogniem; język jest światem nieprawości umieszczonym wśród naszych członków; plami całe ciało i rozpala koło naturalnych skłonności, (sam) rozpalony przez Gehennę” – Jakuba 3:6.

Gehenna (gr. γέεννα / hebr. גֵּי־הִנֹּם Gê Hinnóm) oznaczała Dolinę Hinnoma – miejsce na południe od Jerozolimy, gdzie w czasach Starego Testamentu składano ofiary z dzieci dla Molocha (Jer 7:31). Później spalano tam zwłoki zwierząt, odpady miasta, a także ciała zmarłych przestępców.

Chrystus używa słowa Gehenna 11 razy (np. Mt 5:22, Mk 9:43). Mówiąc do Izraelitów używał znanego im określenia: Gehenna, aby pokazać, co czeka ludzi, którzy świadomie odrzucili Boga.

Otchłań (Abyss)

Otchłań to więzienie, w którym szatan ma zostać uwięziony na tysiąc lat:

„I ujrzałem anioła zstępującego z nieba, trzymającego klucz do otchłani/abyssu i wielki łańcuch w ręce. Pochwycił smoka, węża starodawnego – to jest diabła i szatana – i związał go na tysiąc lat. Wrzucił go do otchłani/abyssu, zamknął i zapieczętował, by już nie zwodził narodów…” – Objawienie 20:1–3.

Władcą otchłani jest anioł o imieniu Abaddon – Apollyon:

„Mają nad sobą króla, anioła otchłani/abyssu; po hebrajsku nazywał się Abaddon, a po grecku miał imię Apollon” – Objawienie 9:11.

Bestia wychodzi z otchłani:

„Zwierzę/bestia, które zobaczyłeś, było i go nie ma, i ma wyjść z otchłani/abyssu, aby pójść na zagładę; i zdziwią się mieszkańcy ziemi, których imiona nie są zapisane na zwoju życia od założenia świata, gdy zobaczą zwierzę/bestię, że było, nie ma go, lecz będzie”– Objawienie 17:8.

Demony boją się tego miejsca:

„I prosiły Go, aby im nie nakazał odejść do otchłani/abyss” – Łukasza 8:31.

Otchłań w Starym Testamencie:

„A ziemia była pustkowiem i chaosem, a ciemność była nad otchłanią (tehom)” – Rodzaju 1:2.

 Otchłań (abyssos) to duchowa czeluść, bezdenna przepaść, więzienie dla złych postaci duchowych.

Hades

Tartar

Słownik oblubienicy podaje: Tartar – najniższa część Hadesu, miejsce największej kary.

Podsumowanie

• Jezioro ognia i Gehenna, to dwa różne określenia tego samego miejsca ostatecznej kary. Chrystus używał określenia Gehenna, by dotrzeć z jasnym przekazem do Izraelitów, a Jan używa: jezioro ognia, by przemówić do ludzi językiem apokaliptycznej symboliki. Oba terminy wskazują na miejsce odbywania kary i całkowitego unicestwienia postaci. Trafiają tam ci, którzy zostali potępieni w sądzie Bożym.
• Otchłań (abyssos) to duchowa czeluść, bezdenna przepaść, więzienie dla złych postaci duchowych.
• Hades to grecka nazwa, a Szeol, to hebrajska nazwa miejsca, gdzie przebywają dusze po śmierci ciała ludzkiego. Jest to miejsce przejściowe między śmiercią ciała, a Sądem Bożym. 
• Tartar – miejsce przetrzymywania upadłych aniołów. Możliwe, że to samo co Otchłań.

Artykuł Co znajduje się pod ziemią? – Co mówi Biblia? – część 4 pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Teraz zbadamy temat: Jak zbudowane jest niebo według Biblii?

Czy jest to nieskończona przestrzeń kosmiczna, jak przedstawia świat?

Zobaczmy wersety biblijne.

Wcześniej Czytelniku zapoznaj się z dwoma częściami:

„Czy ziemia jest kulą, czy jest płaska? Co mówi Biblia? – część 1”:

https://jesu.pl/czy-ziemia-jest-kula-czy-jest-plaska-co-mowi-biblia-czesc-1

„Czy Kopernik miał rację? Czy ziemia jest nieruchoma? Co mówi Biblia? – część 2”:

https://jesu.pl/czy-kopernik-mial-racje-czy-ziemia-jest-nieruchoma-co-mowi-biblia-czesc-2

Niebo, jak lustro z metalu

„Czy możesz razem z Nim rozciągnąć niebiosa – mocne jak lustro odlane/jak lustro z metalu?” – Hioba 37:18.

Werset:

• opisuje niebo jako rozciągniętą strukturę,
• która jest mocna jak odlew metalowy,
• porównuje ją do fizycznego obiektu – lustra z lanej miedzi/brązu, co w starożytności oznaczało coś niesamowicie twardego, gładkiego i wypolerowanego.

Skoro niebo jest porównane do lustra, to czy niebieski błękit nieba, może oznaczać wody nad niebem?

Zobaczmy kolejne wersety biblijne.

Ponad niebem są wody

„I rzekł Bóg: niech powstanie sklepienie/kopuła(H7549) między wodami, by oddzielało jedne wody od drugich… Stworzył Bóg sklepienie/kopułę(H7549) i oddzielił wody, które były pod sklepieniem/kopułą(H7549), od wód znajdujących się nad sklepieniem/kopułą(H7549). To sklepienie/kopułę(H7549) Bóg nazwał niebem” – Rodzaju 1:6-8.

 

„Chwalcie Go, niebiosa niebios, i wody, które są ponad niebiosami!” – Psalm 148:4.

 

„I ujrzeli Boga Izraela; a pod Jego stopami było coś jakby dzieło z niebieskiego szafiru – jasne, przejrzyste/czyste, jak samo niebo” – Wyjścia 24:10.

 

„A ponad głowami żywych istot było coś jak sklepienie, lśniące jak kryształ rozciągnięte ponad ich głowami” – Ezechiela 1:22.

Zgodnie z powyższymi wersetami możemy przyjąć, że niebo (sklepienie), to twarda struktura, rozciągnięta nad ziemią, nad nim są warstwy wód, które:

• odbijają światło,
• tłumią i załamują promienie słoneczne,
• mogą dawać efekt niebieskiej barwy nieba, gdy patrzymy z dołu,
• są przejrzyste i lśniące jak kryształ.

Z tego wynika, że błękit nieba może być obrazem wody nad niebiosami. Różne kolory wynikają z padania danego światła słońca, księżyca.

Wody mogą załamywać światło, rozpraszać kolory, filtrując promienie, powodować widoczną niebieską poświatę (błękit nieba).

Kilka poziomów nieba

„Znam człowieka w Chrystusie… że został porwany aż do trzeciego nieba” – 2 Koryntian 12:2.

 

„Lecz czy naprawdę zamieszka Bóg z ludźmi na ziemi? Oto niebiosa, a nawet niebiosa niebios, nie mogą Cię ogarnąć – a cóż dopiero ten dom, który zbudowałem!” – 2 Kronik 6:18.

 

„Oto do Pana, Boga twego, należą niebiosa, niebiosa niebios, ziemia i wszystko, co jest na niej” – Powtórzonego Prawa 10:14.

„Niebiosa niebios” + „ich wojsko”, to poziom nieba z ciałami niebiańskimi:

„Ty, JHWH, jesteś Sam… Ty uczyniłeś niebiosa, niebiosa niebios, i całe ich wojsko…” – Nehemiasza 9:6.

Chrystus wstąpił ponad wszystkie warstwy/poziomy niebios:

„Ten, który zstąpił, to ten sam, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby napełnić wszystko” – Efezjan 4:10.

Tutaj mamy ciekawy opis miejsca, gdzie znajdują się niebiosa niebios:

„Chwalcie Go, niebiosa niebios i wody, które są ponad niebiosami!” – Psalm 148:4.

Na podstawie powyższych wersetów możemy przedstawić ciekawe wnioski:

1 – Niebo i niebiosa niebios znajdują się wewnątrz kopuły, a nad nią są wody.

2 – Wojska niebios również znajdują się w kopule.

Możemy umownie przedstawić poszczególne warstwy:

1. Ziemia.
2. Pierwsze niebo – atmosfera, chmury, ptaki (Rdz 1:20).
3. Drugie niebo – słońce, księżyc, gwiazdy (Rdz 1:14–17).
4. Trzecie niebo / niebo niebios – tu znajdują się wojska niebios (Neh 9:6) i duchowa strefa Bożej chwały (2 Kor 12:2, Ps 148:4).
5. Wody nad niebem – (Rdz 1:7, Ps 148:4).
6. Boża obecność, która „przekracza wszystko” – Ef 4:10.

Również możemy domniemywać, że poziomów nieba może być wiele. Paweł pisze o trzecim niebie.

Zobaczmy jeszcze kolejne wersety, które obrazują nam wszechświat stworzony przez Boga.

Niebo ma filary:

„Filary/kolumny/słupy/podpory niebios chwieją się i są przerażone z powodu Jego zgromienia” – Hioba 26:11.

Niebo jest w kształcie namiotu:

„Ten, który mieszka nad kręgiem ziemi, których mieszkańcy są jak szarańcze, rozciąga niebiosa jak zasłonę i rozpościera je jak namiot mieszkalny” – Izajasza 40:22.

Gwiazdy:

„On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i Strefy Południa” – Księga Hioba 9:9.

Powietrze posiada wagę:

„Gdy nadał wiatrom wagę, a wody podzielił miarą” – Księga Hioba 28:25.

Cykliczny, nieustanny ruch wiatru:

„Wiatr idzie na południe, wiatr zawraca na północ; wiatr wiruje i obiega wokół, a powraca znowu na swoje koło” – Księga Kaznodziei Salomona (Koheleta) 1:6.

Przedstawienie wodnego cyklu: 

„Wszystkie rzeki płyną do morza, a morze się nie napełnia; ku miejscu, skąd wypływają, rzeki tam powracają, by znów płynąć” – Koheleta 1:7.

Bóg wznosi parę i krople, zagęszcza je do postaci mgły lub deszczu, a następnie sprowadza obfity deszcz dla pożytku ludzi:

„On krople wody podnosi i mgłę na deszcz skrapla, one płyną z nieba wysoko, obficie spływają na ludzi” – Hioba 36:27-28.

Pod ziemią jest ogień:

„Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi” – Księga Hioba 28:5.

Wiemy jak zbudowane jest niebo, ziemia. W następnym artykule sprawdzimy, co znajduje się pod ziemią. Co to jest: hades, szeol, otchłań…

Artykuł Czy nad Niebem jest woda? – Co mówi Biblia? – część 3 pochodzi z serwisu Jesu.pl.

A może to właśnie Biblia zachowała prawdę, ukazując ziemię jako nieruchomą, ugruntowaną i centralną część stworzenia?

W czasach, gdy nauka i wiara coraz częściej stają naprzeciwko siebie, warto zbadać, co naprawdę mówi Pismo Święte o budowie świata.

Czy słońce się porusza, czy ziemia?

Czy ziemia ma filary i sklepienie?

W tym artykule przeanalizujemy biblijne wersety, porównamy je z heliocentrycznym modelem Kopernika i postawimy pytanie: kto mówi prawdę?

Wcześniej Czytelniku, zapoznaj się lub przypomnij sobie argumenty z pierwszej części: „Czy ziemia jest kulą, czy jest płaska? Co mówi Biblia? – część 1”:

https://jesu.pl/czy-ziemia-jest-kula-czy-jest-plaska-co-mowi-biblia-czesc-1

A więc przejdźmy do czwartego punktu…

4 – Słońce i gwiazdy

Stworzenie słońca, księżyca, gwiazd:

„I rzekł Bóg: niech staną się światła w sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy i były znakami pór, dni i lat” – Rodzaju 1:14.

 

„I niech będą w sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią. I tak się stało” – Rodzaju 1:15.

Stworzenie większego światła, słońca i mniejszego światła, księżyca:

„I uczynił Bóg dwa wielkie światła: większe światło, aby rządziło dniem, i mniejsze światło, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy” – Rodzaju 1:16.

 

„I umieścił je Bóg w sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią” – Rodzaju 1:17.

Wyrażenie „w sklepieniu nieba” (בִּרְקִיעַ) oznacza:

• wyraz בִּרְקִיעַ (bir-qî-aʿ) to zbitka przyimka בְּ (b-, „w”) + rzeczownik רְקִיעַ (rakiʻa, „sklepienie/domek”).
  
• W hebrajskim przyimek בְּ nigdy nie oznacza „na”, lecz zawsze „wewnątrz” lub „w obrębie” czegoś.
• Jest to lokalizacja wewnątrz struktury, a nie powyżej niej.
• Ciała niebieskie (słońce, księżyc, gwiazdy) znajdują się w samym firmamencie, nie ponad nim.
• Tylko wody znajdują się nad sklepieniem (Rdz 1:7 – „i oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem”).

Słońce porusza się po niebie nad ziemią – od jednego krańca do drugiego:

„Słońce wychodzi jak oblubieniec ze swojej komnaty, cieszy się jak bohater, który biegnie swoją drogą. Od krańca niebios wychodzi i obiega je, aż do drugiego krańca – i nic się nie ukryje przed jego żarem” – Psalm 19:5–7.

Ruch cykliczny, słońce wraca na swoje miejsce – podkreślony ruch okrężny, stały:

„Słońce wschodzi i zachodzi, i znowu śpieszy do miejsca, skąd wschodzi” – Kaznodziei 1:5.

Słońce może być zatrzymane przez Boga – nie jest siłą niezależną:

„On rozkazuje słońcu, i nie wschodzi; i na gwiazdy pieczęć kładzie” – Hioba 9:7.

Opis sugeruje, że te ciała mają realne, fizyczne światło:

„Słońce się zaćmi, gdy wzejdzie, a światło księżyca nie zabłyśnie” – Izajasza 13:10.

5 – Czy Kopernik miał rację? Czy ziemia jest nieruchoma?

Werset ten jest kluczowy dla biblijnego modelu – ziemia nie obraca się, lecz słońce wykonuje bieg:

„Słońce zatrzymaj się nad Gibeonem, a ty, księżycu, nad doliną Ajjalon! I zatrzymało się słońce, i księżyc stanął…” – Jozuego 10:12–13.

Porównanie: Biblijny model vs. Model Kopernika

Biblia opisuje nieruchomą ziemię, poruszające się słońce i księżyc oraz firmament nad ziemią. Jest to obraz zgodny ze strukturą zaprojektowaną przez Boga.

Kopernik, opierając się na obliczeniach matematycznych i astronomii, odwrócił ten obraz – głosząc, że to ziemia krąży wokół słońca.

6 – Jak umieszczona jest ziemia?

Ziemia nie opiera się fizycznie na niczym widocznym:

„Rozciąga północ nad pustką/nicością, zawiesza ziemię na niczym” – Hioba 26:7.

Ziemia umieszczona na filarach:

„Do JHWH należą filary/podpory ziemi: na nich świat położył/ustanowił” – 1 Samuela 2:8.

 

„On ziemię wzburza/porusza w posadach, tak że trzęsą się jej filary/podpory/kolumny słupy(H5982)” – Hioba 9:6.

 

„Założyłeś ziemię na jej podstawach, by się nie zachwiała na wieki wieków” – Psalm 104:5.

 

„Choćby chwiali się mieszkańcy ziemi, Ja umocniłem jej filary” – Psalm 75:3 (w niektórych tłumaczeniach 75:4).

Z tego wynika, że ziemia może zostać poruszona – ale nie oznacza to, że się stale porusza.

Niebo ma również filary:

„Filary/kolumny/słupy/podpory niebios chwieją się i są przerażone z powodu Jego zgromienia” – Hioba 26:11.

Ziemia posiada filary, na których „położony został świat” (1 Sam 2:8), a które mogą zostać poruszone (Hioba 9:6). Również niebo ma swoje filary (Hioba 26:11), które drżą pod mocą Bożego rozkazu.

Jednocześnie całość – ziemia wraz ze sklepieniem – jest „zawieszona na niczym” (Hioba 26:7). Oznacza to, że cała ta struktura nie opiera się na żadnym fizycznym fundamencie w przestrzeni. Nie jest zawieszona na linach, nie leży na słupach sięgających nieskończoności – ale utrzymywana jest wyłącznie przez moc Boga, poza znanym mechanizmem fizycznym.

W ten sposób Biblia prezentuje świat jako zamkniętą, trwałą, funkcjonującą strukturę:

• z filarami ziemi i nieba,
• oraz z całością zawieszoną nad pustką.

7 – Ziemia ma cztery rogi/kąty/narożniki

„I podniesie znak dla narodów, i zgromadzi wygnańców Izraela, i rozproszonych z Judy zbierze z czterech kątów/rogów/krawędzi(H3671) ziemi” – Izajasza 11:12.

 

„Synu człowieczy, tak mówi Wszechmocny Pan do ziemi izraelskiej: Koniec! Koniec nadchodzi na cztery kąty/rogi/krawędzie(H3671) ziemi!” – Ezechiela 7:2.

 

„Potem ujrzałem czterech aniołów stojących na czterech kątach/narożnikach(G1137) ziemi, powstrzymujących cztery wiatry ziemi, aby nie wiało ani na ziemię, ani na morze, ani na żadne drzewo” – Objawienie 7:1.

 

„I wyjdzie, aby zwieść narody, które są na czterech kątach/narożnikach(G1137) ziemi, Goga i Magoga, aby ich zgromadzić do bitwy; a liczba ich jest jak piasek morski” – Objawienie 20:8.

W przynajmniej czterech miejscach Pismo Święte używa słów, które oznaczają fizyczne kąty/narożniki ziemi – nie w sensie przenośnym, ale geometrycznym. Nie są to „końce świata” w sensie poetyckim – lecz wyraźne, określone granice.

Wersety mówią o ziemi mającej cztery wyraźne punkty narożne, co nie pasuje do kulistego modelu.

Zapraszam do kolejnej części opisu ziemi stworzonej przez Boga. Tym razem zajmiemy się tematem: nieba.

Artykuł Czy Kopernik miał rację? Czy ziemia jest nieruchoma? Co mówi Biblia? – część 2 pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Czy jednak wskazuje, że ziemia jest kulą, jak uczą współczesne podręczniki i świat, czy raczej płaską powierzchnią rozciągniętą nad fundamentami z górami i dolinami?

Przyjrzyjmy się uważnie fragmentom Pisma Świętego, by znaleźć odpowiedź.

1 – Woda jest na niebie i na ziemi

Biblia mówi o wodach pod sklepieniem (na ziemi) i wodach nad sklepieniem (na niebie):

„I rzekł Bóg: niech powstanie sklepienie/kopuła(H7549) między wodami, by oddzielało jedne wody od drugich… Stworzył Bóg sklepienie/kopułę(H7549) i oddzielił wody, które były pod sklepieniem/kopułą(H7549), od wód znajdujących się nad sklepieniem/kopułą(H7549). To sklepienie/kopułę(H7549) Bóg nazwał niebem” – Rodzaju 1:6-8.

Wyraz o numerze H7549 to:

• sklepienie, rozszerzenie, rozciągnięcie, kopuła.
  
• Pochodzi od czasownika רָקַע (rāqaʿ, H7554) – „rozbić, rozciągnąć, rozprasować”.
• Sklepienie to coś stałego i rozciągniętego, jak metalowa kopuła.
• Nie chodzi o „próżnię kosmiczną”, ale o fizyczną strukturę oddzielającą wody.

Podczas potopu wody wytrysnęły z ziemi (źródła otchłani) i spadły z nieba (upusty niebios):

„W roku sześćsetnym życia Noego, w drugim miesiącu, siedemnastego dnia miesiąca, tego właśnie dnia wytrysnęły wszystkie źródła ogromnej otchłani/głębiny wodnej, a upusty/otwory niebios się otworzyły” – Księga Rodzaju 7:11.

Znaczenie wyrażenia – „źródła ogromnej otchłani/głębiny wodnej”:

• מַעְיָן (maʿyān, H4599) – źródło, wytrysk wody, wypływ,
• תְּהוֹם (tehôm, H8415) – otchłań, głębina wodna, wody podziemne,
• רַבָּה (rabbāh, H7227) – wielka, ogromna, liczna,
• Razem: „źródła ogromnej głębiny” – wyrażenie wskazuje na wody znajdujące się pod ziemią, które zostały wypuszczone, aby zalać ziemię.

Znaczenie wyrażenia – „upusty/otwory niebios się otworzyły”:

• אֲרֻבָּה (arubbāh, H699) – okno, upust, otwór, właz (np. w sklepieniu),
• הַשָּׁמַיִם (ha-shamayim, H8064) – niebiosa,
• Razem: „otworzyły się otwory/upusty niebios” – czyli w sklepieniu (רָקִיעַ – rāqîaʿ) powstały „okna”, przez które spadła woda z góry na ziemię.

Potop był wynikiem połączenia się wód z dołu (otchłań/głębina wodna) i wód z góry (niebiosa).

Ziemia została utworzona z wody i przez wodę — woda była pierwotnym materiałem stworzenia:

„Zapominają bowiem o tym, że przez słowo Boże niebiosa od dawna istniały, a ziemia z wody i przez wodę została ukształtowana” – 2 List Piotra 3:5.

Przykładowa grafika potopu:

2 – Ziemia jest okręgiem, kołem

Bóg siedzi nad okręgiem ziemi:

„Ten, Który mieszka nad kręgiem/okręgiem/kołem (H2329) ziemi, których mieszkańcy są jak szarańcze…” – Izajasza 40:22.

Bóg ustanawia okrąg nad wodami:

„Gdy budował niebiosa, byłam tam, gdy wyznaczał kręg/okręg/koło (H2329) nad powierzchnią toni” – Przysłów 8:27.

Bóg przechadza się po okręgu niebios:

„Obłoki zakrywają Go, tak że nie widzi, i przechadza się po kręgu/okręgu/kole (H2329) niebios” – Hioba 22:14.

Granica światła i ciemności opisana jako okrąg nad wodami:

„Na powierzchni wód zakreślił kręg/okręg/koło (H2329) jako granicę między światłem a ciemnością” – Hioba 26:10.

Zobaczmy różnicę między ziemią-kołem i ziemią-kulą. Na pierwszy rzut oka jedno i drugie ma kształt koła. Jednak, gdy zobaczymy, jak wygląda koło, a jak kula, to różnica jest ogromna.

Według Biblii, ziemia jest kołem:

I tu jeszcze szerszy rysunek. Pokazuje różnicę między kołem-okręgiem-kręgiem, a kulą:

A tutaj mamy podsumowanie w tabeli:

Zobaczmy jeszcze mały szczegół, czy używamy określenia: okrąg, czy okręg?

Okrąg to:

• figura geometryczna – zbiór punktów w równej odległości od środka,
• „okrąg ziemi” – jeśli chcemy podkreślić matematyczną poprawność (bo to figura).

Okręg to:

• obszar administracyjny, wojskowy lub wyborczy,
• wydzielony obszar terytorialny,
• „okręg ziemi” w Biblii to synonim „okręgu” lub „kręgu”, czyli okrągłego kształtu ziemi z perspektywy obserwatora.

3 – Ziemia jest namiotem

Bóg rozciąga niebo jak namiot, czyli coś płaskiego i rozpostartego nad ziemią.

„Ten, który mieszka nad kręgiem ziemi, których mieszkańcy są jak szarańcze, rozciąga niebiosa jak zasłonę i rozpościera je jak namiot mieszkalny” – Izajasza 40:22.

Słowo „zasłona” jest bliskie znaczeniowo do „namiotu” – coś rozpiętego i cienkiego, rozciągniętego nad płaszczyzną:

„Okrywasz się światłem jak szatą, rozciągasz niebiosa jak zasłonę” – Psalm 104:2.

Zarówno niebiosa, jak i ziemia zostały „rozciągnięte” – co pasuje do obrazu namiotu jako struktury z materiału rozciągniętego nad konstrukcją:

„Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i je rozciągnął, rozpostarł ziemię i to, co się z niej rodzi…” – Izajasza 42:5.

Podsumowanie

W Biblii ziemia jest opisana jako:

• nieruchoma (Psalm 104:5),
• z czterema krańcami (Obj. 7:1),
• podparta filarami (1 Sam. 2:8),
• z kopułą/sklepieniem nad nią (Rdz 1:6–8).

Ten opis plus powyższe wersety, sugerują ziemię płaską, okrągłą jak moneta, z firmamentem nad nią.

NASA i współczesna nauka mówią, że:

• ziemia to geoid – prawie idealna kula lekko spłaszczona na biegunach.
• Ziemia się obraca wokół własnej osi i krąży wokół słońca.
• Dowody to m.in. zdjęcia satelitarne, obserwacje astronomiczne, loty orbitalne.

Przekaz ten opiera się na domysłach, ponieważ:

• brak zdjęć oryginalnych, tylko komputerowe rendery,
• niespójności w materiałach (np. zmieniające się kontynenty),
• ideologiczne założenia nauki sprzeczne z przekazem biblijnym.

Dlatego musimy  zadać kluczowe pytanie:

Komu wierzysz – Bogu czy ludziom?

Prawdopodobny wygląd wszechświata:

Czy Biblia pisze o położeniu słońca i gwiazd, czyli gdzie znajdują się: w kopule czy poza nią?

Tak, zapraszam do drugiej części artykułu – „Czy Kopernik miał rację? Czy ziemia jest nieruchoma? Co mówi Biblia? – część 2”:

https://jesu.pl/czy-kopernik-mial-racje-czy-ziemia-jest-nieruchoma-co-mowi-biblia-czesc-2

Artykuł Czy ziemia jest kulą, czy jest płaska? Co mówi Biblia? – część 1 pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Czy był to Bóg, Bogowie, JHWH, Chrystus?

1 – Elohim stworzył niebo i ziemię

„Na początku Bogowie(430 – Elohim l.mn.) stworzył(l.p.) niebiosa i ziemię” – Rodzaju 1:1.

430 – Elohim, to Bogowie. Jest to rzeczownik w liczbie mnogiej. Elohim pochodzi od wyrazu: 433 eloah – Bóg, liczba pojedyncza. Eloah pochodzi od wyrazu: El o numerze 410 i oznacza Bóg również w liczbie pojedynczej.

Tutaj mamy ciekawą konstrukcję zdania: „Bogowie(430 – Elohim l.mn.) stworzył(l.p.)”. Elohim jest w liczbie mnogiej, a wyraz „stworzył” w liczbie pojedynczej.

Dlatego są odmienne zdania czy stwarzał: Bóg czy Bogowie. Dalsze wersety nam to wyjaśniają.

2 – Wszystko zostało stworzone przez Chrystusa

„Wielokrotnie i wieloma sposobami przemawiał Bóg dawnymi czasy do ojców przez proroków;
w tych ostatnich dniach przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił(5087 – czas przeszły dokonany) dziedzicem wszystkiego i przez którego uczynił eony(wieki, czasy)” – Hebrajczyków 1:1-2.

Czas przeszły dokonany – odnosi się do czynności, które zostały zakończone w przeszłości, a więc są „dokonane” (czyli mają swój wyraźny koniec lub rezultat).

„ponieważ w Nim zostało stworzone(2936 – czas przeszły dokonany) wszystko, co jest w niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy rządy, czy zwierzchności, czy władze; wszystko zostało stworzone przez Niego i dla Niego” – Kolosan 1:16.

 

„Na początku było(czas przeszły niedokonany) Słowo; Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko dzięki Niemu się stało(czas drugi przeszły dokonany) i bez Niego nie stało się nic, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłem ludzi.

A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas i zobaczyliśmy chwałę Jego, chwałę jako Jednorodzony/Jedynak (pochodzącą) od Ojca, pełną łaski i chwały.” – Jana 1:1-4 i 14.

Czasownik przeszły niedokonany – odnosi się do czynności, które miały miejsce w przeszłości, ale nie zostały zakończone, trwały przez pewien czas, lub powtarzały się w przeszłości.

Czas drugi przeszły dokonany (lub inaczej czas zaprzeszły) to kategoria gramatyczna, która opisuje czynności, które zostały zakończone przed innymi czynnościami w przeszłości.

Inne Wersety:

„to jednak dla nas jest tylko jeden/jedność Bóg Ojciec, od którego wszystko i my dla Niego, oraz jeden/jedność Pan, Jeszu Chrystus, przez którego wszystko i my przez Niego” – 1Koryntian 8:6.

 

„A do anioła zboru w Laodycei napisz: Oto, co mówi Amen, Świadek wierny i prawdziwy, Początek Bożego stworzenia” – Objawienie 3:14.

 

„i oświeciła wszystkich, jaka jest wspólnota tajemnicy ukrytej od wieków w Bogu, który wszystko stworzył(czas przeszły dokonany) przez Jeszu Pomazańca” – Efezjan 3:9.

3 – JHWH stwarzał

„W sześciu dniach/wiekach/czasach bowiem uczynił JHWH niebo, ziemię, morze oraz wszystko, co jest w nich, w siódmym zaś dniu/wieku/czasie odpoczął. Dlatego pobłogosławił JHWH dzień szabatu i uznał go za święty” –  Wyjścia 20:11.

 

„I zanosił modły Ezechiasz przed obliczem JHWH, mówiąc: JHWH, Boże Izraela! Który zasiadasz na cherubach, Ty sam jeden jesteś Bogiem wszystkich królestw świata. Tyś uczynił niebo i ziemię” – 2 Królewska 19:15.

 

„Tak mówi JHWH Bóg, który stworzył i rozpiął niebo, rozpostarł ziemię wraz z jej plonami, dał ludziom na niej dech ożywczy i tchnienie tym, co po niej chodzą” –  Izajasza 42:5.

 

„Bo bierzecie imię od Miasta Świętego i opieracie się na Bogu Izraela, którego imię jest JHWH Zastępów.

Słuchaj Mnie, Jakubie, Izraelu, którego wezwałem: Ja sam, Ja jestem pierwszy i Ja również ostatni. Moja to ręka założyła ziemię i Moja prawica rozciągnęła niebo. Gdy na nie zawołam, stawią się natychmiast” – Izajasza 48:2 i 12-13.

 

„Przez słowo JHWH powstały niebiosa i wszystkie ich zastępy, przez tchnienie ust Jego” – Psalm 33:6.

 

„Ty, JHWH jesteś jedyny. Ty uczyniłeś niebiosa, niebiosa niebios i całe ich wojsko; ziemię i wszystko, co na niej; morza i wszystko, co w nich. Ty ożywiasz to wszystko, a wojsko niebios oddaje Ci pokłon” – Nehemiasza 9:6.

Podsumujmy

Niebo, ziemię i wszystko, co widzimy i nie widzimy, stwarzali: Elohim, JHWH, Chrystus, Bóg.

Dla lepszego zrozumienia tego tematu, przedstawiam wniosek z artykułu: „JHWH – JA. Kim są?„:

Imiona: Ja – JHWH – Jesu/Jeszu są powiązane ze sobą. Oznaczają Boga, który Jest, który Istnieje, który Zbawia.

Polecam przeanalizować ten artykuł. Wtedy zrozumiemy, kto stwarzał świat.

Poniżej mamy dodatkowe argumenty: Siedzącego na tronie, który stworzył świat. Baranek bierze księgę od siedzącego na tronie:

„Dwudziestu czterech starszych padało przed Tym, który siedzi na tronie, i oddawało pokłon Żyjącemu na wieki wieków, i składało swoje wieńce przed tronem, ze słowami: Godny jesteś, Panie i Boże nasz, przyjąć chwałę i cześć, i moc, ponieważ Ty stworzyłeś wszystko, dzięki Twej woli było i zostało stworzone” – Objawienie 4:10-11.

 

„Wówczas upadło dwudziestu czterech starszych/prezbiterów(4245) oraz cztery stworzenia i pokłonili się Bogu, który siedzi na tronie, mówiąc: Amen, Alleluja!” – Objawienie 19:4.

 

„I zobaczyłem na prawicy/w prawej ręce Tego, który siedział na tronie, księgę/zwój zapisany wewnątrz i na zewnątrz, opieczętowany siedmioma pieczęciami. I zobaczyłem Baranka jakby zabitego, stojącego między tronem i czterema stworzeniami oraz między starszymi. Miał On siedem rogów i siedmioro oczu, które są siedmioma duchami Boga rozesłanymi na całą ziemię. Podszedł i wziął (zwój) z prawicy/z prawej ręki Tego, który siedział na tronie” – Objawienie 5:1 i 6-7.

Artykuł Elohim, JHWH, Chrystus. Kto stwarzał świat? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

„A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre/piękne/znakomite/najlepsze” – Rodzaju 1:31.

Z tego wynika, że wszystko, co na ziemi, wszystko, co nad ziemią, wszystko, co w wodach zostało stworzone idealnie, perfekcyjnie, bez skazy.

Bóg nie stworzył zła, bylejakości, niedopracowanego systemu.

Zarówno świat roślin i świat zwierząt został idealnie stworzony, zsynchronizowany, uzupełnia się.

Tak samo wszystko na niebie, całe sklepienie, gwiazdy zostały stworzone w sposób harmonijny. Dlatego mogły powstać między innymi kalendarze: słoneczny i księżycowy.

Najpierw został stworzony Chrystus

Przez Chrystusa powstaje wszechświat, czyli Syn Boga stwarzał:

„Wielokrotnie i wieloma sposobami przemawiał Bóg dawnymi czasy do ojców przez proroków;
w tych ostatnich dniach przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił(5087 – czas przeszły dokonany) dziedzicem wszystkiego i przez którego uczynił eony(wieki, czasy)” – Hebrajczyków 1:1-2.

 

„ponieważ w Nim zostało stworzone(2936 – czas przeszły dokonany) wszystko, co jest w niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy rządy, czy zwierzchności, czy władze; wszystko zostało stworzone przez Niego i dla Niego” – Kolosan 1:16.

 

„i oświeciła wszystkich, jaka jest wspólnota tajemnicy ukrytej od wieków w Bogu, który wszystko stworzył(czas przeszły dokonany) przez Jeszu Pomazańca” – Efezjan 3:9.

 

„to jednak dla nas jest tylko jeden Bóg Ojciec, od którego wszystko i my dla Niego, oraz jeden Pan, Jeszu Chrystus, przez którego wszystko i my przez Niego” – 1Koryntian 8:6.

 

„A do anioła zboru w Laodycei napisz: Oto, co mówi Amen, Świadek wierny i prawdziwy, Początek Bożego stworzenia” – Objawienie 3:14

Czas przeszły dokonany – odnosi się do czynności, które zostały zakończone w przeszłości, a więc są „dokonane” (czyli mają swój wyraźny koniec lub rezultat).

„Na początku było(czas przeszły niedokonany) Słowo; Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko dzięki Niemu się stało(czas drugi przeszły dokonany) i bez Niego nie stało się nic, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłem ludzi” – Jana 1:1-4.

Czasownik przeszły niedokonany – do czynności, które miały miejsce w przeszłości, ale nie zostały zakończone, trwały przez pewien czas, lub powtarzały się w przeszłości.

Czas drugi przeszły dokonany (lub inaczej czas zaprzeszły) to kategoria gramatyczna, która opisuje czynności, które zostały zakończone przed innymi czynnościami w przeszłości.

Ziemia jest kołem, okręgiem

„Ten, który siedzi/mieszka nad kołem/kręgiem/sklepieniem(2329) ziemi, której mieszkańcy są jak szarańcza (który) rozciągnął jak zasłonę/kurtynę niebo – rozciągnął/rozłożył jak namiot(168) mieszkalny” – Izajasza 40:22.

 

„…Chodzi po kole/okręgu/sklepieniu(2329) nieba” – Hiob 22:14.

Według Biblii ziemia NIE jest kulą. Jest – kołem, okręgiem.

Kto kieruje przyrodą?

Patrząc na przyrodę, powiemy, że wszystko działa samoczynnie, zorganizowanie, tak samo w świecie zwierząt, czy na niebie. Bez ingerencji człowieka. Człowiek nie musi kierować słońcem, gwiazdami, pogodą. Wszystko zostało stworzone, skonstruowane, opracowane w sposób idealny.

Czy przyroda, świat zwierząt, plejada gwiazd na niebie, czy to wszystko działa samoczynnie, czy jest przez kogoś zarządzane?

„I powiedział im: dlaczego przerażeni jesteście małej wiary. Wtedy wstał skarcił/zganił(2008) wiatry i morze, i stała się cisza wielka” – Mateusza 8:26.

Kiedy rozpętała się burza, Chrystus zganił wiatry i morze. 

Jak można zganić naturę?

Tylko w jednym przypadku: kiedy to postacie duchowe zarządzają naturą. 

Prawdopodobnie postacie duchowe mają wytyczone zadania. Jedne z nich zarządzają/kontrolują naturę, niebo, ziemię, morza, to co pod ziemią.

Mamy przykład zarządzającego otchłanią. Otchłań – czeluść – przepaść to więzienie dla postaci duchowych. Tutaj ma trafić szatan na 1000 lat. Tutaj również przebywa bestia:

„Mają nad sobą króla – posłańca(anioła) otchłani/czeluści/przepaści(12); imię jego po hebrajsku: ABADDON, a w greckim języku ma imię APOLLYON(623)” – Objawienie 9:11.

Z tych niewielu przykładów działania postaci duchowych, możemy wysunąć wniosek, że mają one swoje zadania.

Jedne kontrolują, to co zostało stworzone, inne są pomocnikami ludzi:

„a Duchy(4151) proroków, prorokom są podporządkowane/poddane/uległe” – 1 Koryntian 14:32.

 

„Tak samo zaś Duch(4151) wspiera słabości/cierpienia/choroby nasze, bowiem o co pomodlilibyśmy się według tego co konieczne – nie wiemy, ale sam Duch wstawia się za nami westchnieniami niewysłowionymi. Zaś badający serca wie, jaki jest zamysł Ducha, że według (woli) Boga wstawia się za świętymi” – Rzymian 8:26-27

Biblijny podział czasu

Pierwszy Cykl 7 lat: Rok szabatowy

6 lat pracy + 1 rok odpoczynku dla ziemi:

Izraelici mieli przez sześć lat uprawiać ziemię, a w siódmym roku pozwolić jej odpocząć:

„Sześć lat będziesz obsiewał swoją rolę (…) lecz w siódmym roku ziemia ma mieć całkowity szabat” – Kapłańska 25:3–4.

W tym czasie:

• Nie obsiewano pól ani nie zbierano plonów dla siebie.
• Plony, które wyrosły samoistnie, były pozostawiane dla ubogich, zwierząt i potrzebujących.

Drugi Cykl 49 lat + 1, czyli Rok Jubileuszowy

7 cykli po 7 lat = 49 lat:

Po upływie siedmiu takich cykli (7 x 7 lat), czyli po 49 latach – rok jubileuszowy. 

• 6 lat +1 rok = 7 lat x 7 lat = 49lat + 1 rok = 50 lat. 

50-ty rok jubileuszowy był rokiem bez pracy, ziemia przechodziła w ręce dawnego właściciela, niewolnicy/najemnicy odzyskiwali wolność. Po 50 latach Izraelici wchodzili w nowy cykl czasowy. Odbywał się reset systemu.

„Policzysz sobie siedem lat szabatowych, to jest siedem razy po siedem lat, tak że czas siedmiu lat szabatowych będzie obejmował czterdzieści dziewięć lat. Dziesiątego dnia, siódmego miesiąca zatrąbisz w róg. W Dniu Przebłagania zatrąbicie w róg w całej waszej ziemi. Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, oznajmijcie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz – każdy z was powróci do swej własności i każdy powróci do swego rodu. Cały ten rok pięćdziesiąty będzie dla was rokiem jubileuszowym – nie będziecie siać, nie będziecie żąć tego, co urośnie, nie będziecie zbierać nieobciętych winogron, bo to będzie dla was jubileusz, to będzie dla was rzecz święta. Wolno wam jednak będzie jeść to, co urośnie na polu.  W tym roku jubileuszowym każdy powróci do swej własności” – Kapłańska 25:8–13.

 

„Nie wolno sprzedawać ziemi na zawsze, bo ziemia należy do Mnie, a wy jesteście u Mnie przybyszami i osadnikami” – Kapłańska 25:23.

W roku jubileuszowym następowało::

• Uwolnienie niewolników: wszyscy Izraelici, którzy z powodu biedy stali się niewolnikami, mieli być uwolnieni.
• Powrót ziemi do pierwotnych właścicieli: ziemie, które zostały sprzedane, miały wrócić do rodzin, którym pierwotnie należały.
• Ziemia odpoczywała: tak jak w roku szabatowym, ziemi nie uprawiano.

Obecny podział czasu

Czy z tego podział czasu możemy skorzystać i obliczyć całkowity czas życia człowieka na ziemi do przyjścia Chrystusa i rozpoczęcia Jego rządów tysiącletnich?

Przy stwarzaniu mamy następujący podział czasu: 6 +1, czyli 6 dni/lat/okresów/czasów/wieków – pracy + 1 dzień/rok/okres/czas/wiek – odpoczynku:

„W ten sposób zostały ukończone(3615) niebo i ziemia oraz wszystkie jej zastępy/całe stworzenie/wyznaczony czas(6635). A gdy Bóg ukończył w dniu/w roku/w okresie/w czasie/w wieku(3117) szóstym swe dzieło/pracę(4399), nad którym pracował, odpoczął w dniu/w roku/w okresie/w czasie/w wieku(3117) siódmym po całym swym trudzie, jaki podjął. Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień/rok/okres/czas/wiek(3117) i uczynił go świętym(6942); w tym bowiem dniu/w roku/w okresie/w czasie/w wieku(3117) odpoczął po całej swej pracy, którą wykonał stwarzając” – Rodzaju 2:1-3.

Ogólnie w przekładach biblijnych mamy opis stwarzania w dniach. Jednak wyraz o numerze 3117 oznacza również: rok, okres, czas, wiek. Rozbieżność mamy olbrzymią. Nie wiadomo dlaczego przyjęły się okresy stwarzania: pierwszy dzień, drugi dzień. Równie dobrze może być pierwszy rok, pierwszy czas, pierwszy wiek.

Jeżeli z tego tłumaczenia wybierzemy rok, to możemy rok przekształcić na tysiąc zgodnie z tym wersetem:

„Bo tysiąc(505) lat(8141) w zasięgu wzroku Twego jest jak wczoraj/jeden dzień(865), który minął, jak straż nocna” – Psalm 90:4.

Jeżeli zamienimy czasy zgodnie z powyższym wersetem – 1 dzień na 1000 lat, to dzień stwarzania tak wygląda:

• 1 dzień = 1000 lat
• 6 dni pracy + 1 dzień odpoczynku to: 6 000 lat + 1000 lat odpoczynku.

Jeżeli ten sam system odniesiemy do trwania ludzkości na ziemi, to czas trwania rządów ludzkich tak wyglądałby:

6 000 lat plus 1000 lat rządów Chrystusa zgodnie z tym co pisze Objawienie Jana.

Razem mamy 7 000 lat. Po tym okresie następuje koniec eonu, czyli koniec tego czasu.

Piotr pisze o zasadzie 1 dzień/czas/rok jak tysiące lat:

„…jeden dzień/czas/rok(2250) obok Pana jak tysiące(l.mn 5507) lat i tysiące lat jak dzień jeden” – 2 Piotra 3:8.

Zasada Piotra jest mało precyzyjna, czyli 1 dzień, czas, rok = tysiące lat. Występuje w tym wersecie liczba mnoga: „tysiące”. Rozbieżność jest bardzo duża. Może być to 2 tysiące, a może być 999 tysięcy.

Podsumowanie

Możliwe jest, że obecnie żyjemy w cyklu 7000 lat:

• Pierwsze 6000 lat: czas ludzkości od stworzenia do czasu „końca”.
• 1000 lat: Tysiąclecie – odpoczynek, zbawienie i Boże panowanie.

Po tysiącleciu:

W Księdze Objawienia wspomina się, że po tysiącletnim panowaniu nastąpi sąd ostateczny i stworzenie nowego nieba i nowej ziemi:

„I widziałem nowe niebo i nową ziemię, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły” – Objawienie 21:1.

Czy możemy skorzystać z tego cyklu czasu, czyli do czasu, jaki dostali Izraelici dodać jeden tysiąc:

6000 lat +1000 rok = 7000 lat x 7000 lat = 49000lat + 1000 rok = 50 000 lat.

Zgodnie z tą teorią, eon, w którym żyjemy trwa 50 tysięcy lat.

Jednak nie mamy potwierdzenia takiego systemu w Biblii. Jest on czysto teoretyczny. 

Artykuł Jak Bóg zorganizował świat? Rok Szabatowa – Rok Jubileuszowy pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Aniołowie zeszli na ziemię przed potopem

„A kiedy ludzie zaczęli się mnożyć na ziemi, rodziły im się córki. Synowie(1121) Boga, widząc, że córki człowiecze są piękne, brali je sobie za żony, wszystkie, jakie im się tylko podobały. Wtedy Bóg rzekł: Nie może pozostawać Duch Mój w człowieku na zawsze, gdyż człowiek jest istotą cielesną; niechaj więc żyje tylko sto dwadzieścia lat.

A w owych czasach byli na ziemi giganci/olbrzymy/nefilimowie(5303); a także później/po tym znowu/po(310), gdy synowie Boga zbliżali się do córek człowieczych, te im rodziły. Byli to więc owi mocarze/olbrzymy/gibbory/potężni ludzie(1368), mający sławę w owych dawnych czasach.

Kiedy zaś JHWH widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i że usposobienie ich jest wciąż złe, żałował, że stworzył ludzi na ziemi, i zasmucił się” – Rodzaju 6:1-6.

Skąd wiemy, że byli to aniołowie – postacie duchowe?

Człowiek został stworzony na obraz Boga. Nic nie wiemy, aby Adam, Noe, Abraham czy inne osoby były olbrzymami. Skoro nagle pojawiają się olbrzymy, mocarze, to znaczy, że ktoś musiał zmienić ich geny. Dlatego najbardziej prawdopodobne znaczenie „synów Boga”, to postacie duchowe, które sprzeciwiły się Bogu.

Anioły/upadłe anioły, czyli postacie, które sprzeciwiły się Stwórcy, zeszły na ziemię i brały ziemskie kobiety za żony. Kobiety rodziły im dzieci, które były zmienione genetycznie. Nazywamy ich najczęściej: olbrzymami, nefilimami.

Kim byli nefilimowie?

Wyraz 5303 to: nefilim – nephilim. Pochodzi od wyrazu; naphal, co oznacza „upaść”. W Septuagincie i Nowym Testamencie nie ma bezpośredniego greckiego odpowiednika Nefilima. Jednak pojęcie gigantów jest czasami związane z greckim słowem „yίγας” (gigas), oznaczającym „olbrzym”.

Termin „Nefilim” jest używany w Biblii hebrajskiej do opisania grupy istot o wielkich rozmiarach i sile. Słowo to jest często tłumaczone jako „giganci”.

źródło: https://biblehub.com/hebrew/5303.htm

Po potopie pojawiają się olbrzymy

„Poprzednio mieszkali w niej Emici-Olbrzymy(368), naród wielki, liczny i wysoki jak Anakici-Olbrzymy(6062). Zaliczano ich do Refaitów-Olbrzymy(7497), jak i Anakitów-Olbrzymów. Lecz Moabici nazywają ich Emitami-Olbrzymy(368)” – Powtórzonego Prawa 2:10-11.

 

„Również tę ziemię zamieszkiwali poprzednio Refaici-Olbrzymy(7497), których Ammonici nazywali Zamzummitami-Olbrzymy(2157). Naród to wielki, liczny i wysoki jak Anakici-Olbrzymy. Wytracił ich JHWH przed Ammonitami, którzy ich wypędzili i osiedlili się na ich miejscu” – Powtórzonego Prawa 2:20-21.

Informacje o Anakimach(6062):

Termin „Anaq” odnosi się do Anakim, rasy gigantów wspomnianej w Starym Testamencie. Anakimowie byli znani ze swoich wielkich rozmiarów i siły, a Izraelici uważali ich za groźnych przeciwników. Sama nazwa „Anak” często kojarzona jest z ideą bycia „długim” lub „wysokim”, podkreślając ich imponującą postawę.

Anakimowie byli potomkami Anaka i byli mieszkańcami ziemi Kanaan przed przybyciem Izraelitów. Często kojarzą się z Nefilimami, grupą gigantów wspomnianą w Księdze Rodzaju 6:4. Obecność Anakimów w Kanaanie była poważnym problemem dla Izraelitów, ponieważ ich wielkość i siła stanowiły poważne wyzwanie podczas podboju Ziemi Obiecanej. Anakimowie znajdowali się głównie na wzgórzach Hebronu, a ich obecność jest odnotowana w narracji biblijnej jako sprawdzian wiary Izraelitów.

źródło: https://biblehub.com/hebrew/6062.htm

Informacje o Refaitach/Refaimach (7497):

Grecki odpowiednik często używany w Septuagincie dla „Rapha” lub „Rephaim” to γίγας (Gigas), co oznacza „olbrzym”.

Termin „Rafa” jest często używany w Biblii hebrajskiej w odniesieniu do grupy starożytnych ludzi znanych jako Refaim, których uważano za gigantów. Refaimowie są przedstawiani jako potężni wojownicy, często kojarzeni z krainą Kanaan. 

Refaimowie są wspominani w różnych starożytnych tekstach bliskowschodnich, w tym w tekstach ugaryckich, gdzie są przedstawiani jako starożytni, potężni wojownicy. W narracji biblijnej często kojarzeni są z Anakimami i innymi gigantycznymi klanami zamieszkującymi tę ziemię przed Izraelitami. Obecność tych gigantów stanowiła poważne wyzwanie dla Izraelitów podczas ich podboju Kanaanu, jak opisano w księgach Liczb i Jozuego.

źródło: https://biblehub.com/hebrew/7497.htm

Informacje o Emitach (368):

Termin „Eymiym” odnosi się do starożytnego ludu opisanego w Biblii hebrajskiej jako giganci lub potężni wojownicy. Wspomina się o nich w kontekście pierwszych mieszkańców ziemi Moab, zanim osiedlili się tam Moabici. Sama nazwa sugeruje poczucie strachu, prawdopodobnie ze względu na ich imponujący wzrost i siłę.

Eymiym były częścią szerszej narracji Refaim, grupy starożytnych gigantów wspomnianych w Starym Testamencie. Uważano ich za potężny i przerażający naród, co przyczyniło się do powstania legendarnych relacji o gigantach na starożytnym Bliskim Wschodzie. Moabici, potomkowie Lota, ostatecznie wyparli Eymiym, jak zapisano w narracji biblijnej. 

źródło: https://biblehub.com/hebrew/368.htm

Informacje o Zamzummitach (2157):

Termin „Zamzummim” odnosi się do starożytnego ludu wspomnianego w Biblii, znanego ze swoich ogromnych rozmiarów i siły. Opisywani są jako grupa olbrzymów, którzy zamieszkiwali tę ziemię przed Izraelitami. Nazwa może sugerować poczucie spisku lub intrygi, prawdopodobnie odzwierciedlając ich reputację lub strach, jaki zaszczepili innym.

Zamzummi są utożsamiani z Refaim, rasą gigantów wspomnianą w Starym Testamencie. Byli częścią rdzennej ludności zamieszkującej region Transjordanii przed przybyciem Izraelitów. Zamzummim, wraz z innymi gigantycznymi klanami, takimi jak Anakim i Emim, byli uważani za groźnych przeciwników ze względu na ich wielkość i siłę. Ich obecność w kraju była istotnym czynnikiem strachu i wahania Izraelitów podczas ich podróży do Ziemi Obiecanej.

źródło: https://biblehub.com/hebrew/2157.htm 

„I tak im opowiedzieli: Udaliśmy się do kraju, do którego nas posłałeś. Jest to kraj rzeczywiście opływający w mleko i miód, a oto jego owoce. Jednakże lud, który w nim mieszka, jest silny, a miasta są obwarowane i bardzo wielkie. Widzieliśmy tam również Anakitów” – Liczb 13:27-28.

 

„I rozgłaszali złe wiadomości o kraju, który zbadali, mówiąc do Izraelitów: Kraj, któryśmy przeszli, aby go zbadać, jest krajem, który pożera swoich mieszkańców. Wszyscy zaś ludzie, których tam widzieliśmy, są wysokiego wzrostu. Widzieliśmy tam nawet olbrzymów – Anakici pochodzą od olbrzymów – a w porównaniu z nimi wydaliśmy się sobie jak szarańcza i takimi byliśmy w ich oczach” – Liczb 13:32-33. 

Anakici – ród szatana

Arba – ארבע (oznacza „cztery”)

Biblia opisuje Arbe jako największego męża wśród Anakitów:

„Hebron miało pierwotnie nazwę Kiriat-Arba(7153). (Arba był) największym mężem wśród Anakitów. I kraj zaznał pokoju od wojny” – Jozuego 14:15.

Informacja o wyrazie 7153 Kiria-arba ze słownika biblehub:

Kiriat Arba to znaczące miejsce biblijne, często utożsamiane z miastem Hebron. Nazwa jest tradycyjnie rozumiana jako „Miasto Czterech”, prawdopodobnie odnosząca się do czterech gigantów lub czterech dzielnic miasta. Jest również kojarzony z Arbą, który jest opisywany jako największy człowiek wśród Anakim, rasy gigantów.

Arba był ojcem Anaka, którego potomkowie nazywali się Anakici. Biblia nie pisze dużo o Arbie. Wiemy tylko, że miał syna Anaka. Anak miał trzech synów: Szeszaja, Achimana i Talmaja, którzy zostali wypędzeni przez Kaleba. Kaleb był sługą Boga, izraelitą z pokolenia Judy.

„Kaleb, syn Jefunnego, otrzymał dział pośród potomków Judy, zgodnie z poleceniem JHWH, danym Jozuemu: Kiriat-Arba, główne miasto Anakitów, czyli Hebron. Kaleb wypędził stąd trzech synów Anaka: Szeszaja, Achimana i Talmaja.” – Jozuego 15:13-14.

Pan Bóg w Biblii napisał proroctwo, które odnosi się do pokolenia szatana i jego ludzi:

„Ustanawiam wrogość/nieprzyjaźń/nienawiść – między tobą (i) między kobietą, między twoje nasienie/potomstwo/dziecko (i) między jej nasienie/potomstwo/dziecko. On(r.m.) złamie/rozbije/stłucze/przykryje twoją głowę, ty(r.m.) złamiesz/rozbijesz/stłuczesz/przykryjesz jego(r.m.) piętę” – Księga Rodzaju 3:15.

Aniołowie zostali wtrąceni do więzienia

„Również posłańców/aniołów, którzy nie zachowali swojej władzy/panowania, którzy opuścili własne mieszkanie, zachował ich w wiecznych pętach, w mroku, do wielkiego dnia sądu. Tak też Sodoma i Gomora oraz położone wokół nich miasta, w podobny im sposób pogrążone w nierządzie i wypuszczaniu się za innym ciałem, stanowią przykład słusznie ponoszących karę wiecznego ognia” – Judy1:6-7.

 

„Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was przyprowadzić do Boga; zabity wprawdzie w ciele, lecz ożywiony w duchu, w którym też poszedł i ogłosił duchom w więzieniu, tym, które niegdyś były nieposłuszne, gdy Bóg cierpliwie czekał za dni Noego, kiedy budowano arkę, w której nieliczni, to jest osiem dusz, zostało ocalonych przez wodę”- 1 Piotra 3:17-20.

Powyższy opis dotyczy postaci duchowych, ponieważ nie ma takiej nauki w Biblii, gdzie postacie ludzkie po śmierci trafiają do więzienia. Natomiast wiemy, że do więzienia trafiają postacie duchowe np. szatan czy bestia trafiają do czeluści.

Potomstwo żmijowe zabiło Chrystusa

„Gdy zaś zobaczył, że do zanurzenia przychodzi wielu faryzeuszów i saduceuszów, powiedział do nich: potomstwo/owoce(1081) żmijowe(2191), kto wam pokazał/podpowiedział, jak uciec przed nadchodzącym gniewem?” – Mateusza 3:7.

 

„Węże(3798), potomstwo/owoce(1081) żmijowe(2191), jak ujdziecie/uciekniecie od sądu Gehenny?” – Mateusza 23:33.

 

„Potomstwo/owoce(1081) żmijowe(2191) jak możecie mówić dobrze będąc złymi? Bo przecież z obfitości serca mówią usta” – Mateusza 12:34.

Czy dzisiaj są olbrzymy na ziemi?

W dobie internetu, szybko ktoś odkryłby miejsce zamieszkania olbrzymów. Dodatkowo, ktoś, kto kontrolowałby te plemiona, chciałby przejąć władzę nad ludzkością, tak jak to zrobili przed potopem za życia Noego.

Pytanie podstawowe, które nasuwa się brzmi: czy Bóg na to pozwoliłby?

Jeżeli pozwoliłby, to być może ród szatana wybrał drogę przejęcia władzy nie tylko przez cyfryzację świata, ale również przez tzw. sztuczną inteligencję. Dążą do tego, aby zsynchronizować człowieka z maszyną, czyli chcą zmienić kod genetyczny niektórych ludzi i zrobić z nich nadludzi. Sztuczna inteligencja ma być odpowiedzialna za zwiększanie ludzkich zdolności umysłowych i fizycznych. Jest to projekt mało realistyczny, ale mogliby ogłosić, iż dokonali produkcji nadludzkich robotów i wtedy pokazać światu nową formę człowieka, czyli ród szatana.

Brzmi mało realnie, ale…

Artykuł Olbrzymy – Nefilimowie – Gibbory. Czy żyli na ziemi? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Jak się wtedy zachować?

Iść do wojska, bronić kraju, strzelać, zabijać?

A co zrobić, gdy wojna toczona jest przez obce siły, gdy jest wywołana przez USA, przez finansjerę, przez wrogie byty?

Co zrobić, gdy pójście do wojska oznacza obronę brudnych interesów, zbrodniczych idei, walki tych bytów o władzę?

To są dylematy, które trzeba przemyśleć zgodnie ze swoją wiarą, ze swoim sumieniem, w rozmowie z rodziną.

Zobaczmy, jakie stanowisko w tym temacie ma Biblia.

Czy mamy modlić się za polityków?

„Zachęcam więc przede wszystkim, aby zanoszone były prośby, modlitwy, wstawiennictwa i dziękczynienia za wszystkich ludzi,
za królów/przywódców i za wszystkich wybitnych/w wyższej randze, autorytety, abyśmy ciche i spokojne życie wiedli we wszelkiej pobożności i uczciwości.
Jest to rzecz dobra i miła przed Bogiem, Zbawicielem naszym, który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy” – 1 Tymoteusza 2:1-4 (Jeszu.org).

Apostoł Paweł zachęca nas abyśmy modlili się za królów. Wyraz ten oznacza również: przywódców ludu, wodzów, suwerenów. Z tego wynika, że modlitwa, wiara w ingerencję Boga, w pomoc Boga jest bardzo istotna. To Bóg może zmienić plany polityków, natchnąć ich do wyrzutów sumienia, do naprawy błędów, do walki o prawdę.

Nie chodzi tylko o modlenie się za najważniejszych polityków w państwie, ale również o prawdziwych przywódców narodu, czyli osoby, które mają pozytywny, wartościowy, oddolny wpływ na ludzi.

Czy mamy poddać się rządom polityków?

„Każdy człowiek niech się poddaje władzom zwierzchnim; bo nie ma władzy, jak tylko od Boga, a te, które są, przez Boga są ustanowione.
Kto więc się przeciwstawia władzy, przeciwstawia się Bożemu postanowieniu; a ci, którzy się przeciwstawiają, sami na siebie potępienie ściągają.
Rządzący bowiem nie są postrachem dla tych, którzy pełnią dobre uczynki, lecz dla tych, którzy pełnią złe. Chcesz się nie bać władzy? Czyń dobrze, a będziesz miał od niej pochwałę; ponieważ jest na służbie u Boga, dla twojego dobra. Jeśli jednak czynisz źle, bój się, bo nie na darmo nosi miecz, jest przecież posługującym Boga, karzącym w gniewie tego, który popełnia zło. Stąd należy się jej podporządkowywać, nie tylko ze względu na gniew, ale także ze względu na sumienie” – Rzymian 13:1-5. 

Apostoł Paweł nakazuje poddać się władzom zwierzchnim. Argumentuje taką tezę tym, że władze pochodzą od Boga.

Na pewno istnieją pozytywy z istnienia struktur państwa:

• są one widoczne, kiedy globalizm nie wchodzi tak mocno do polityki jak np. we Francji. Policja jeszcze jest w stanie obronić cię Czytelniku przed złodziejami, napastnikami, mordercami.
• Kiedy bezpodstawnie oskarżą cię o zły czyn, masz szansę wygrać w sądzie.
• Mocne struktury państwa powodują blokowanie działań mafii, zbrodniarzy powodujących zło itd.

Ale… apostoł Paweł doskonale znał Pisma. Wiedział, że struktury państwa służą królom do używania siły, do złego traktowania narodu. Przez setki lat królowie służyli obcym bóstwom. Sprzeciwiali się Bogu JHWH i budowali liczne świątynie, w których modlili się do różnych bogów. To było duże przestępstwo.

Za taką zdradę, Bóg odrzucił naród wybrany:

 „Pomyślałem: Po tym wszystkim, co uczynił, powróci on do Mnie; ale nie powrócił. I zobaczyła to niegodziwa siostra jego, Juda. Zobaczyła, że za wszystkie czyny nierządne, jakie popełnił Izrael-Odstępca, odrzuciłem go, dając mu list rozwodowy. Lecz nie zatrwożyła się niegodziwa siostra jego; poszła także i ona cudzołożyć” – Jeremiasza 3: 7-8.

„I rzeczywiście JHWH rozgniewał się bardzo na Izrael. Usunął ich ze swojego oblicza. Zostało tylko samo plemię Judy…wydając w ręce grabieżców… i wysiedlił Izraela z jego kraju do Asyryjczyków“ – 2Królewska 17:18 i 20 i 23 (Septuaginta).

„Od dawna bowiem złamałaś swoje jarzmo, zerwałaś swoje więzy.
Powiedziałaś sobie: „Nie będę służyć!”
Na każdym więc wysokim pagórku i pod każdym zielonym drzewem pokładałaś się jako nierządnica“ – Jeremiasza 2:20.

Zobaczmy, jak Paweł kończy swoją wypowiedź na temat poddawania się woli polityków: 

„Dlatego też podatki płacicie, bo są urzędnikami Bożymi po to właśnie, aby tego pilnowali.
Oddawajcie każdemu to, co mu się należy; komu podatek, podatek; komu cło, cło; komu bojaźń, bojaźń; komu cześć, cześć” – Rzymian 13:6-7.

Pan Jeszu również tę kwestię poruszał:

„Przyszli więc i rzekli do Niego: Nauczycielu, wiemy, że jesteś szczery i na nikim ci nie zależy; nie oglądasz się bowiem na żadnego człowieka, ale po prawdzie nauczasz drogi Bożej; czy wolno płacić podatek cesarzowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?
Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: Czemu Mnie wystawiacie na próbę? Przynieście Mi denara, chcę zobaczyć.
Więc mu przynieśli. A On rzekł do nich: Czyj to wizerunek i napis? A oni mu odpowiedzieli: Cesara.
Wtedy Jeszu powiedział im: Oddawajcie, co jest cesara, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu. I podziwiali Go” – Marka 12:14-17.

Apostoł Paweł pisze, że mamy podporządkować się władzy.

Ale jakiej władzy? 

Paweł to dokładnie określa: „ponieważ jest na służbie Bogu”, a więc władzy, która służy prawdziwemu Bogu.

A co zrobić, kiedy władza nie słucha Boga, nie wypełnia Jego praw?

Gdy kłamie i oszukuje swój naród?

Konsekwencje słuchania złych polityków

Politycy i narody odeszli od Boga:

„bo winem zapalczywości swojego nierządu/niemoralności/cudzołóstwa/bałowchwalstw(porneias 4202) piły/upadły wszystkie narody, i królowie ziemi dopuścili się z nią niemoralności/wszeteczeństwa(4203 eporneusan), a kupcy ziemi wskutek mocy/władzy luksusu jej wzbogacili się” – Objawienie 18:3.

„z którą niemoralności/wszeteczeństwa(4203 eporneusan) dopuścili się królowie ziemi, a mieszkańcy ziemi upili się winem jej nierządu/niemoralności/cudzołóstwa/bałowchwalstwa(porneias 4202)” – Objawienie 17:2.

Okazuje się, że jest byt nazwany w Objawieniu Jana: „niewiastą, kobietą”, który sprawuje rządy nad politykami:

„A niewiasta/kobieta(1135), którą zobaczyłeś jest miastem wielkim mająca/trzymająca królestwo/władze królewską powyżej/nad/na królach ziemi” – Objawienie 17:18.

Kim jest nierządnica/kobieta/niewiasta – https://prorogeopolityka.pl/post/proroctwa-kim-jest-nierzadnica-wielki-babilon-8-mocarstw-posag-z-daniela-czesc-ii

Podsumowanie

Warunkiem podporządkowania się politykom jest ich weryfikacja.

Wynik tego sprawdzianu jest prosty.

Odpowiadamy na pytanie: czy polityk służy prawdziwemu Bogu czy nie?

„Dlaczego narody się buntują, czemu ludy knują daremne zamysły? Królowie ziemi powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw JHWH i przeciw Jego Pomazańcowi. Stargajmy ich więzy i odrzućmy od siebie ich pęta! Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, Pan się z nich naigrawa/ma ich w pośmiewisku” – Psalm 2:1-4. 

„A teraz, królowie, zrozumcie, nauczcie się, sędziowie ziemi! Służcie JHWH z bojaźnią, z radością i z drżeniem i Jego nogi ze drżeniem całujcie, bo zapłonie gniewem i poginiecie w drodze, gdyż gniew Jego prędko wybucha. Szczęśliwi wszyscy, co w Nim szukają ucieczki” – Psalm 2:10-12.

Objawienie Jana mocno przestrzega nas przed zepsutymi politykami.

Będą walczyć przeciwko Bogu: 

„I widziałem z ust smoka(rodzaj węża) i z ust zwierzęcia/bestii, i z ust fałszywego proroka duchy trzy nieczyste jak żaby;
są to duchy demonów robiące znaki/cuda, które wychodzą do królów zamieszkanego świata całego, (by) zebrać/zgromadzić ich na wojnę/bitwę/walkę – dnia/okresu/czasu Boga wszystkotrzymającego/wszystkomogącego” – Objawienie 16:14. 

„I zgromadziły ich na miejsce, które jest nazwane po hebrajsku Harmagedon(Armageddon-717)” – Objawienie 16:16.

Ważna uwaga: w czasie realizacji tych proroctw, żołnierze będą walczyć przeciwko prawdziwemu Bogu.

I na koniec ciekawe wersety do przemyślenia:

„Bo chociaż żyjemy w ciele, nie walczymy/nie służymy w wojsku/nie wykonujemy służby żołnierskiej(4754) według ciała. Gdyż narzędzia naszej walki/służby wojskowej nie są cielesne, jednak w Bogu mają moc burzenia warowni” – 2 Koryntian 10:3-4. 

„Przywdziejcie całą zbroję Bożą, abyście mogli ostać się przed zasadzkami diabła.
Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, przeciw duchowemu złu w niebiosach.
Dlatego weźcie całą zbroję Bożą, abyście mogli stawić opór w dniu złym i, dokonawszy wszystkiego, ostać się. Stójcie wiec, opasawszy biodra swoje prawdą, przywdziawszy pancerz sprawiedliwości i obuwszy nogi, by być gotowymi do zwiastowania ewangelii pokoju,
a przede wszystkim, weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste pociski złego;
weźcie też przyłbicę zbawienia i miecz ducha, którym jest Słowo Boże” – Efezjan 6:11-17.

Artykuł Czy Biblia nakazuje poddać się rządom polityków? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

„Gnostycyzm jest „religią ludzi, którzy uważają siebie samych za maszyny”. I pogląd ten rzeczywiście przejawia się na różne sposoby w transhumanistycznych projektach politycznych – od wiary w to, że algorytmy sztucznej inteligencji będą znały nas na tyle dobrze, żeby za nas decydować w mieście przyszłości Auken, aż do nadziei na nieśmiertelność w postaci przeniesienia ludzkiego umysłu na komputer, jaką żywi m.in. Ray Kurzweil, Elon Musk i inne prominentne postaci świata technologii cyfrowych.

Transfer umysłu (mind uploading) jest bowiem ukoronowaniem gnostyckiego dążenia do wyzwolenia z ciała. Chociaż transhumaniści poszukują środków do osiągnięcia nieśmiertelności również w wymiarze materialnym, przez genetykę i biotechnologię, to jednak przeniesienie umysłu na komputer wydaje się rozwiązaniem problemu śmierci raz na zawsze. Jeżeli skopiuję swój umysł na komputer, to zyskam w ten sposób drugie życie, które może być podtrzymane albo przerwane w dowolnym momencie. Tak przynajmniej wygląda ta idea.

Przyjmując roboczo, że ten scenariusz jest rzeczywiście możliwy, nie ma wątpliwości, że takie „pośmiertne bytowanie” z samej definicji byłoby nieludzkie. Oddzielenie od ciała stworzyłoby, być może, program komputerowy zdolny do prowadzenia rozważań, rozumowań i udzielania porad – ale nie ma podstaw, aby sądzić, że byłby to funkcjonalnie umysł konkretnej osoby, który został skopiowany: że miałby podobne do niej pragnienia, upodobania, lęki i nadzieje, które motywują każdą żywą osobę i stanowią o jej tożsamości. Ludzkość nie zostałaby w ten sposób zbawiona, nie zostałoby zapewnione jej przetrwanie.

Skoro więc jest to absurdalne – z czego luminarze transhumanizmu zdają sobie sprawę choćby podskórnie – skąd bierze się popularność tej idei? Otóż narracja ta jest niezbędna do tego, aby wypełnić lukę, jaka powstała przez eliminację tradycyjnej religii. Nic, co czasowe i ziemskie, nie nadaje sensu ludzkim działaniom tak silnie jak eschatologia. Nowoczesnemu gnostycyzmowi, opartemu na ubóstwieniu ludzkiego umysłu, potrzebne jest więc zmartwychwstanie, aby dać mu rację bytu.

Przypomnijmy styl życia gnostyckich sekt: brak własności, radykalna asceza, wegetarianizm, jeżeli seks, to wyłącznie taki, który nie prowadzi do prokreacji, pochwała samobójstwa. We wszystkim tym najgorsze nie wydaje się życie w transhumanistycznej przyszłości, ale to, że prowadzi ona bezbłędnie do wymarcia ludzkości. A co więcej – że zostanie to zaakceptowane przez ludzi jako „naukowa konieczność” – źródło rp.pl

Transhumanizm, to kolejny zbitek słów mający brzmieć dumnie, nowocześnie. Możesz tego nie rozumieć, ale masz to popierać Drogi Czytelniku.

Transhumanizm to nowa religia, która już teraz niesie żniwa śmierci.

Przykład?

W polskim sejmie głosowano nad ustawą, która pozwala na mordowanie dzieci do 12 tygodnia. Nazywa się to… depenalizacja aborcji. Przecież nie mogli tego nazwać: mordowanie dzieci do 12 tygodnia, więc jest: „depenalizacja aborcji”.

Jaki był wynik?

„Za uchwaleniem ustawy głosowało 215 posłów, przeciw uchwaleniu było 218 posłów, a wstrzymało się 2 posłów” – pisze PAP.

Innymi słowy: 215 posłów pozwalało na mordowanie dzieci, a dwie osoby nie wiedziały: czy można mordować czy nie.

A my pamiętamy: Katyń, Wołyń… a oni głosują za mordowaniem…

Większość świata politycznego dąży do mordowania dzieci, do akceptowania pedofilii. W niektórych państwach zachęcają dzieci do wzięcia udziału w aktywności seksualnej. Już w… przedszkolu.

Biorą się za dzieci, bo są bezbronne, nie sprzeciwią się. Przebrany pan za panią lub odwrotnie, ładnie uśmiechnie się, zaśpiewa piosenkę, poczęstuje słodyczami. Dzieci lubią zabawę, uśmiech, radość. Oni to wykorzystują.

Wiem, na straży powinni stać rodzice. Ale większość z nich jest zapracowana. Ledwo ma czas odebrać dziecko z przedszkola, ze szkoły, a co dopiero mieć czas na walkę z transhumanizmem, z cyfryzacją świata.

Będą tego konsekwencje…

Kiedyś nie poznasz swojego dziecka… Nie tylko może zmienić płeć, ale również dążyć do szybszej eutanazji twojej osoby. Bo przecież zostawiasz bardzo niebezpieczny ślad węglowy… Dziecko będzie wierzyć, że działa w słusznej sprawie.

A co zrobisz Czytelniku, kiedy dziecko wykupi ci genialny program o nazwie: transfer umysłu?

Dla twojego dobra przymusowo skopiują twój umysł. Brzmi może niegroźnie, pachnie jakąś nowinką medyczną. Po emulacji mózgu(inna nazwa tej usługi), kiedy wyjdziesz ze szpitala okaże się, że już nie jesteś człowiekiem, tylko maszyną połączoną z komputerem. Mało tego… możesz być… nieśmiertelny… 

Tak Czytelniku, dobrze myślisz… z jednej strony dbają o naszą nieśmiertelność, z drugiej strony chcą nas zabijać, wykorzystywać, kontrolować.

Ot… to nowy ich świat. Udają Stwórcę, uważają, że mogą stworzyć nowego człowieka. Mają tzw. sztuczną inteligencję. Tylko najpierw muszą ją zaprogramować swoimi chorymi ideami, chorą nauką i wszelkiej maści kłamstwami. Później mówią, że jest mądrzejsza od człowieka i trzeba ją słuchać.

A kiedy już skopiujesz swój umysł, wejdziesz do ich świata, to zobaczysz taki napis: „Witamy w cyfrowym świecie. Właśnie utraciłeś wolną wolę. Teraz komputer będzie za ciebie decydował, co jeść, gdzie pójść, na kogo głosować itd.”.

To chore wizje, na które łapie się miliardy ludzi na ziemi.

Jak oni mogą tego nie dostrzegać…?

Ty Czytelniku nie daj się złapać na ich lep. Ucz się, czytaj, naucz się rozpoznawać prawdę w każdej dziedzinie: od wiary/religii po zdrowie, finanse.

Artykuł Transhumanizm. Nowa Religia. Nowy świat pochodzi z serwisu Jesu.pl.