Pascha-Przaśniki-Omer-Pięćdziesiątnica. Wiosenne święta Izraela - część 7

Spis Treści

1. Co to jest Pamiątka śmierci Chrystusa? (część 1)
2. Dzień rozpoczyna się NIE od 12 w nocy, tylko od wieczora. (część 1)
3. Pierwszy miesiąc to — 1 Awiw (część 1)
4. Bóg dał Izraelowi Kalendarz księżycowy (część 2)
5. Rok przestępny — 19-letni cykl żydowski (część 2)
6. Jak wyznaczano 1 awiw? (część 2)
7. Kiedy jest nów księżyca? 0% czy sierp? (część 2)
8. Jak dzisiaj obliczyć datę Pamiątki? (część 3)
9. Dwa sposoby liczenia daty Pamiątki: dzień 1 — dzień 0 (część 3)
10. Nów księżyca – dowód biblijny?(część 3)
11. Kiedy Chrystus obchodził Paschę? (część 4)
12 – Dlaczego Judaizm spożywał Paschę dzień później? (część 4)
13. Ile razy obchodzimy Pamiątkę? (część 5)
14. Znamy datę zmartwychwstania Chrystusa (część 6)
15. Ile trwały święta Izraelitów: Pascha–Przaśniki–Omer–Pięćdziesiątnica? (część 7)
16 – Co dokładnie oznaczała: Pascha → Przaśniki → Omer→ 7 Tygodni → Pięćdziesiątnica? (część 7)

15 – Ile trwały święta Izraelitów: Pascha-Przaśniki-Omer-Pięćdziesiątnica?

15.1 Pascha – 14 awiw – trwała 1 dzień:

„A czternastego dnia tego miesiąca o zmierzchu jest Pascha dla JHWH” – Kapłańska 23:5.

Pascha trwała od wieczora z 13 na 14 do wieczora z 14 na 15 awiw.

15.2 Święto Przaśników – trwało 15–21 awiw – 7 dni:

„A piętnastego dnia tego miesiąca jest święto Przaśników dla JHWH; przez siedem dni będziecie jedli przaśniki” – Kapłańska 23:6.

„Przez siedem dni będziecie jeść przaśniki” – Wyjścia 12:15.

Przaśniki trwały siedem dni, od wieczora 14 na 15 do wieczora 21 na 22 awiw.

15.3 Omer — dzień snopa pierwocin; według pierwszego sposobu liczenia – 16 Awiw, w drugim po cotygodniowym szabacie:

„I przyniesiecie snop pierwocin waszego żniwa do kapłana” – Kapłańska 23:10.

„A kapłan będzie nim kołysał przed JHWH, aby był przyjęty za was; nazajutrz po szabacie kapłan będzie nim kołysał” – Kapłańska 23:11.

„Nie będziecie jedli chleba ani prażonego ziarna, ani świeżych kłosów aż do tego właśnie dnia, aż przyniesiecie dar waszego Boga” – Kapłańska 23:14.

„I będziecie liczyć sobie od dnia po szabacie, od dnia, w którym przynieśliście snop kołysania; siedem pełnych szabatów” – Kapłańska 23:15.

Pascha przypada 14 Awiw, a pierwszy dzień Przaśników przypada 15 Awiw.

Tutaj pojawiają się dwa sposoby rozumienia słowa „szabat” z Kapłańskiej 23:11:

Pierwszy sposób liczenia

Jeżeli „szabat” rozumiemy jako świąteczny odpoczynek pierwszego dnia Przaśników, czyli 15 Awiw, wtedy „nazajutrz po szabacie” wypada 16 Awiw.

W takim przypadku Omer, czyli snop pierwocin żniwa, był składany 16 Awiw. Od tego dnia wolno było spożywać nowe zboże i od tego dnia rozpoczynało się liczenie siedmiu tygodni do Pięćdziesiątnicy.

Drugi sposób liczenia

Jeżeli „szabat” rozumiemy jako cotygodniowy szabat, czyli siódmy dzień tygodnia, wtedy Omer był składany nazajutrz po tym szabacie, czyli pierwszego dnia tygodnia.

W takim przypadku data Omeru nie była zawsze taka sama. Mogła przypadać na różne dni miesiąca Awiw, zależnie od tego, kiedy wypadał cotygodniowy szabat w czasie Święta Przaśników.

Wspólne dla obu sposobów liczenia jest to, że Omer był dniem pierwocin żniwa. Od tego dnia wolno było spożywać nowe zboże i od tego dnia rozpoczynało się liczenie siedmiu tygodni do Pięćdziesiątnicy.

15.4. Liczenie od Omeru – 7 tygodni = 49 dni

„I będziecie liczyć od dnia następującego po sabacie, od dnia, w którym przynieśliście snop kołysania, siedem pełnych tygodni” – Kapłańska 23:15.

„Aż do dnia następującego po siódmym sabacie będziecie liczyć pięćdziesiąt dni” – Kapłańska 23:16.

W tekście greckim Septuaginty sens brzmi: „do jutra po siódmym szabacie policzycie pięćdziesiąt dni”.

Jak liczyć pierwszym sposobem?

Jeżeli Omer jest dniem 1, to:

16 Awiw Omer – dzień 1,
17 Awiw – dzień 2.
18 Awiw – dzień 3,
…
dzień 49 = siódmy szabat (7 × 7),
dzień 50 = dzień następny po siódmym szabacie = Pięćdziesiątnica.

15.5 Pięćdziesiątnica – 50 dzień – trwał 1 dzień:

„Potem złożycie nową ofiarę z pokarmów dla JHWH” – Kapłańska 23:16.

„Będziesz obchodził święto tygodni, pierwocin żniwa pszenicy” – Wyjścia 34:22.

Pięćdziesiątnica była jednodniowym świętem, przypadającym na pięćdziesiąty dzień liczenia, gdy dzień Omeru jest dniem pierwszym.

15.6 Cała sekwencja w skrócie:

Pascha – 14 awiw – 1 dzień.
Przaśniki – 15–21 awiw – 7 dni.
Omer – 16 awiw – początek liczenia pierwszym sposobem.
7 tygodni żniw – 49 dni.
Pięćdziesiątnica – 50 dzień – 1 dzień.

Liczenie od Omeru do Pięćdziesiątnicy obejmowało pięćdziesiąt dni. Cały wiosenny ciąg zaczynał się Paschą 14 Awiw, więc od Paschy do Pięćdziesiątnicy trwał nieco ponad pięćdziesiąt dni.

16 – Co dokładnie oznaczała: Pascha → Przaśniki → Omer→ 7 Tygodni → Pięćdziesiątnica?

16.1 Znaczenie Paschy

„Tej nocy przejdę przez Egipt, zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej od człowieka aż do bydła i odbędę sąd nad wszystkimi bogami Egiptu – Ja, Pan. A krew będzie wam znakiem na domach, w których będziecie; gdy ujrzę krew, ominę(H6452 פָּסַח pasach— ominąć / oszczędzić / „pascha-ominięcie”) was. Ten dzień będzie wam pamiątką i będziecie go obchodzić jako święto dla JHWH; przez wasze pokolenia będziecie go obchodzić jako ustanowienie wieczne” – Wyjścia 12:12-14.

„To jest ofiara (H2077 זֶבַח — ofiara/rzeźna ofiara) Paschy (H6453 פֶּסַח — Pascha) dla JHWH, który ominął (H6452 פָּסַח pasach — ominąć/oszczędzić; „pascha-ominięcie”) domy synów Izraela w Egipcie, gdy poraził Egipcjan, a nasze domy ocalił” – Wyjścia 12:27.

„Strzeż miesiąca Awiw i obchodź Paschę dla JHWH, Boga twego, bo w miesiącu Awiw wyprowadził cię JHWH, Bóg twój, z Egiptu nocą” – Księga Powtórzonego Prawa 16:1.

Pascha 14 awiw ogólnie odbywała się na pamiątkę wyjścia z Egiptu, a szczególnie była pamiątką ominięcia, uratowania Izraelitów przed śmiercią. Ci, którzy posłuchali nakazu, oznaczyli swoje drzwi krwią. Dzięki temu uratowali pierworodnych przed śmiercią. Na pamiątkę tego sądu i ocalenia, odbywała się Pascha.

W Pismach Nowego Przymierza mamy kontynuację tego tematu:

„Albowiem na naszą Paschę został ofiarowany Mesjasz” – 1 Koryntian 5:7.

„Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” – Jana 1:29.

„Wiedząc, że nie rzeczami przemijającymi — srebrem lub złotem — zostaliście wykupieni z waszego marnego sposobu życia, odziedziczonego po ojcach, lecz drogocenną krwią Pomazańca, jak baranka bez skazy i bez zanieczyszczenia” – 1 Piotra 1:18–19.

Krew na drzwiach → ratowała przed śmiercią ciała.
Krew Chrystusa → ratuje przed śmiercią wieczną.

Izrael został wybawiony dzięki krwi baranka paschalnego, wierzący w Chrystusa zostali wykupieni dzięki krwi Pomazańca.

„Jeśli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Jego krwi, nie macie w sobie życia” – Jana 6:53.

„Kto spożywa Moje ciało i pije Moją krew, ma życie wieczne” – Jana 6:54.

Pascha była pamiątką ocalenia przez krew, zapowiedzią ofiary Pana Jeszu i momentem przejścia od śmierci do życia. Dzisiaj nie obchodzimy Paschy, tylko Pamiątkę śmierci Chrystusa. Dlatego nie kopiujemy tego, co robili Izraelici. Organizujemy Pamiątkę w taki sposób, jak robił to Chrystus i apostołowie.

„Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: To jest Ciało Moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na Moją pamiątkę!” – Ewangelia wg Łukasza 22:19.

16.2 Znaczenie Przaśników

„Przez siedem dni będziecie jedli przaśniki; usuniecie zakwas z waszych domów” – Wyjścia 12:15.

„Nie będzie widziany u ciebie zakwas przez siedem dni” – Powtórzonego Prawa 16:4.

„Nie będziecie jeść nic kwaszonego” – Wyjścia 12:20.

„Pierwszego dnia będzie święte zgromadzenie i siódmego dnia święte zgromadzenie” – Wyjścia 12:16.

„Nie będziecie wykonywać żadnej pracy” – Kapłańska 23:7–8.

„I opowiesz synowi swemu w owym dniu: To jest z powodu tego, co JHWH uczynił dla mnie, gdy wychodziłem z Egiptu” – Wyjścia 13:8.

„A gdy syn twój zapyta: Co to znaczy? – odpowiesz mu…” – Wyjścia 13:14.

Przaśniki były czasem świadomego zatrzymania się, oczyszczenia i duchowego resetu. Usunięcie zakwasu z domów symbolizowało usunięcie starego sposobu myślenia, grzechu, fałszu i złych nawyków. Siedem dni bez zakwasu uczyło prostoty, pokory i zależności od Boga, a jednocześnie przypominało, że wyjście z Egiptu oznaczało całkowite zerwanie z dawnym życiem.

Był to coroczny czas odnowy serca, umysłu i zachowań/postawy, aby Izrael nie tylko wspominał cud wybawienia, ale realnie wracał do czystości i posłuszeństwa wobec JHWH. Jedzenie chleba bez zakwasu przypominało prostotę, pośpiech wyjścia z Egiptu oraz oddzielenie od dawnego życia. Był to czas pamięci, oczyszczenia i nauki dla następnego pokolenia. Izraelici mieli przekazywać wiedzę całemu pokoleniu, o tym, co wydarzyło się w Egipcie.

Nowe Przymierze powołuje się na mechanizm duchowy tego święta:

„Usuńcie stary zakwas, abyście byli nowym zaczynem, ponieważ jesteście przaśni” – 1 Koryntian 5:7.

„Świętujmy więc nie w starym zakwasie złości i przewrotności, lecz w przaśnikach szczerości i prawdy” – 1 Koryntian 5:8.

„Strzeżcie się kwasu faryzeuszów i saduceuszów” – Mateusza 16:6.

„Strzeżcie się kwasu faryzeuszów, którym jest obłuda” – Łukasza 12:1.

Przaśniki oznaczają życie w szczerości, prawdzie i czystości, wolne od zakwasu grzechu, fałszu i obłudy. Izraelici mieli przekazywać prawdę o całym procesie i sensie wyjścia z Egiptu. My mamy przekazywać prawdę o sensie śmierci Chrystusa, o Jego naukach, o życiu w Nowym Jeruzalem.

Czyli:

Pascha → zbawienie, uratowanie.
Przaśniki → przemiana życia, szerzenie prawdy biblijnej.

16.3 Znaczenie Omeru

Co dokładnie robili?

Przynosili omer — snop pierwocin żniwa — do kapłana:

„Przyniesiecie snop pierwocin waszego żniwa do kapłana” – Kapłańska 23:10.

Kapłan „kołysał/podnosił” snop przed JHWH nazajutrz po szabacie:

„Nazajutrz po sabacie kapłan będzie nim kołysał” – Kapłańska 23:11.

Do dnia złożenia tego daru obowiązywał zakaz jedzenia nowego zboża:

„Aż do tego samego dnia nie będziecie jedli chleba ani prażonego ziarna, ani świeżego ziarna, aż przyniesiecie ofiarę waszego Boga” – Kapłańska 23:14.

Pierwociny są „najlepszym początkiem” — przynoszone do domu JHWH:

„Najlepsze pierwociny twej ziemi przyniesiesz do domu JHWH” – Wyjścia 23:19.

Pierwociny składa się przed JHWH jako akt dziękczynienia i uznania Jego władzy nad ziemią:

„Weźmiesz pierwociny wszystkich plonów… i położysz je przed JHWH” – Powtórzonego Prawa 26:2.

Omer (snop) to pierwszy snop, to pierwsza część żniwa, oddzielona dla JHWH jako znak, że całe żniwo należy do Boga. Zanim ten snop zostanie przyniesiony i „kołysany” przed JHWH, nie wolno było korzystać z nowego plonu. Dopiero po tym obrzędzie lud mógł jeść z nowego ziarna.

Pierwociny to pierwsza, najlepsza część plonu/żniwa, oddzielona dla Boga jako:

znak wdzięczności,
uznanie, że plon pochodzi od JHWH,
całe żniwo jest pod Jego błogosławieństwem i panowaniem.

czyli:

Omer — snop/miara snopa; „snop pierwocin żniwa” przyniesiony do kapłana.
Pierwociny (hebr. bikkurim) — „pierwsze plony / najlepszy początek”, poświęcone JHWH.

Zobaczmy, jak Nowe Przymierze powołuje się na te święta:

„Lecz teraz Mesjasz został wzbudzony z martwych jako pierwociny tych, którzy zasnęli” – 1 Koryntian 15:20.

„Każdy w swoim porządku: jako pierwszy Mesjasz” – 1 Koryntian 15:23.

„Zrodził nas słowem prawdy, abyśmy byli jakby pierwocinami jego stworzeń” – Jakuba 1:18.

„Mamy pierwociny Ducha…” – Rzymian 8:23.

„Zostali wykupieni jako pierwociny dla Boga i Baranka” – Objawienie 14:4.

Znaczenie duchowe

Omer = zmartwychwstanie Pana Jeszu jako pierwocina nowego stworzenia,

czyli:

omer — zapowiedź całych żniw,
zmartwychwstanie Chrystusa — zapowiedź zmartwychwstania wierzących.

16.4 znaczenie siedmiu tygodni

„Będziesz liczył siedem tygodni; od momentu zapuszczenia sierpa” – Powtórzonego Prawa 16:9.

Przez siedem tygodni trwał czas żniw — wzrostu, dojrzewania i zbierania plonów.

„Podnieście oczy i patrzcie na pola, że już bieleją do żniwa” – Jana 4:35.

„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało” – Mateusza 9:37.

„Proście więc Pana żniwa, aby wyprawił robotników na swoje żniwo” – Mateusza 9:38.

„Kto sieje i kto żnie, razem będą się radować” – Jana 4:36.

„Jeden sieje, a drugi żnie” – Jana 4:37.

„A owoc sprawiedliwości bywa zasiewany w pokoju przez tych, którzy czynią pokój” – Jakuba 3:18.

„Co człowiek sieje, to i żąć będzie” – Galatów 6:7.

„A w czynieniu dobra nie ustawajmy, bo we właściwym czasie żąć będziemy, jeśli nie ustaniemy” – Galatów 6:9.

7 tygodni to czas wzrostu, dojrzewania i zbierania plonów.

Odnosi się to również do głoszenia Dobrej Nowiny po całej ziemi.

Tak jak ziarno potrzebuje czasu, aby dojrzeć do żniwa, tak ludzie potrzebują czasu na wzrost duchowy, poznanie Boga, przemianę serca i wydanie owocu.

Od Omeru aż do Pięćdziesiątnicy trwa obraz duchowego żniwa.

16.5 – Pięćdziesiątnica

Ustanowienie święta:

„Aż do dnia następującego po siódmym sabacie będziecie liczyć pięćdziesiąt dni” – Kapłańska 23:16.

„Będziesz obchodził święto tygodni” – Powtórzonego Prawa 16:10.

Wypełnienie:

„A gdy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, byli wszyscy razem” – Dzieje Apostolskie 2:1.

„I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym” – Dzieje Apostolskie 2:4.

„Tego dnia przyłączyło się około trzech tysięcy dusz” – Dzieje Apostolskie 2:41.

Pięćdziesiątnica była zakończeniem liczenia siedmiu tygodni od Omeru. W Starych Pismach była związana z żniwem i przyniesieniem daru dla Boga. W Nowych Pismach tego dnia Bóg dał Ducha Świętego i rozpoczął wielkie duchowe żniwo: do uczniów przyłączyło się około trzech tysięcy dusz.