5 – Duch człowieka. Jak go chronić?

Bóg doradza nam, nakazuje, aby chronić: ducha, duszę i ciało. Dostaliśmy za darmo postać ludzką, która składa się z tych trzech części. Mamy o tę postać dbać. Dlatego nie powinniśmy być otyli, chorobliwie szczupli. Należy unikać, jak to możliwe chemicznych leków, nie jeść żywności korporacyjnej. Dbałość o ciało, to nie jest słuchanie autorytetów z dziedziny medycyny farmakologicznej. Agentura tej specjalności nie umie leczyć chorób. Tego rodzaju lekarzy powinniśmy unikać. Ich tworzy system medyczny. Oni uśmierzają choroby i powodują nowe.

My sami mamy dbać o ciało. Czytać, słuchać mądrych lekarzy, specjalistów. Agenturę całkowicie trzeba odsunąć, aby nie przekierowali nas w kolejną PLAN… tak jak za kowidu.

Jak dbać o ducha? To jest pytanie… Zobaczmy wersety, aby lepiej zrozumieć temat.

„Wyrocznia słowa JHWH o Izraelu: mówi JHWH, który rozciągnął niebiosa, założył ziemię i ukształtował ducha człowieka w jego wnętrzu” — Zachariasza 12:1.

Duch człowieka nie jest przypadkową energią ani samodzielnym bytem oderwanym od Boga. Bóg tworzy i kształtuje ducha człowieka:

„Tak mówi Bóg, JHWH, który stworzył niebiosa i je rozpostarł, rozciągnął ziemię i to, co z niej wyrasta; który daje oddech(נְשָׁמָה / neshamah, H5397: tchnienie, dech życia) ludowi na niej i ducha(רוּחַ / ruach, H7307: duch, poruszenie) tym, którzy po niej chodzą” — Izajasza 42:5.

Werset rozróżnia oddech i ducha, ale oba są darem Boga. Człowiek nie jest tylko ciałem biologicznym. Ma w sobie ducha danego od Boga.

5.2 Duch w człowieku daje rozumienie:

„Lecz duch jest w człowieku, a tchnienie Wszechmocnego daje im rozumienie” — Hioba 32:8.

Elihu myślał, że starsi ludzie powinni najlepiej rozumieć sprawę Hioba. Czekał więc, aż oni przemówią. Ale zobaczył, że ich odpowiedzi nie wyjaśniają sprawy dobrze.

Dlatego mówi: człowiek ma w sobie ducha, ale prawdziwe rozumienie daje tchnienie Wszechmocnego.

Czyli sens jest taki: nie wystarczy być starszym, doświadczonym albo pewnym siebie. Żeby dobrze rozumieć sprawy Boga i człowieka, trzeba zrozumienia od Boga.

5.3 Bóg może zebrać ducha człowieka:

„Gdyby skierował ku Sobie Swoje serce, gdyby zabrał do Siebie jego ducha(רוּחוֹ / rucho, od רוּחַ / ruach, H7307: duch, poruszenie) i jego tchnienie(נִשְׁמָתוֹ / nishmato, od נְשָׁמָה / neshamah, H5397: oddech, dech życia), wtedy zginęłoby razem wszelkie ciało, a człowiek wróciłby do prochu” — Hioba 34:14-15.

Gdy Bóg zabiera ducha i tchnienie, ciało wraca do prochu. Duch jest więc związany z życiem człowieka w ciele.

5.4 Duch wraca do Boga:

„I wróci proch do ziemi, jak był, a duch wróci do Boga, który go dał” — Kaznodziei 12:7.

Ciało wraca do ziemi, a duch wraca do Boga. Biblia pokazuje tu różnicę między ciałem a duchem człowieka.

5.5 Duch człowieka jest lampą JHWH:

„Duch człowieka jest lampą JHWH, przenikającą wszystkie komory wnętrza” — Przysłów 20:27.

Duch człowieka jest tu pokazany jako wewnętrzna „lampa”, przez którą badane jest wnętrze człowieka.

Ten werset pokazuje, że człowiek ma w sobie głębię, której nie widać z zewnątrz. Można ładnie mówić, dobrze wyglądać, mieć pozór religijności, a w środku mogą być inne rzeczy takie jak: pycha, strach, zazdrość, fałsz, pożądanie, bunt, gniew, ukryte motywy.

I właśnie o to chodzi.

Duch człowieka jest jak lampa Boga w człowieku. Ta lampa może oświetlać to, co jest schowane głęboko.

5.6 Duch jest wewnętrzną siłą człowieka:

„Duch człowieka może podtrzymać go w chorobie, lecz ducha złamanego któż podniesie?” — Przysłów 18:14.

Duch człowieka może podtrzymywać człowieka nawet wtedy, gdy jest choroba. Ale gdy duch jest złamany, człowiek traci wewnętrzną siłę. Wtedy człowiek upada, traci kontrolę nad swoim życiem.

5.7 Duch może być złamany:

„Radosne serce dobrze działa jak lekarstwo, lecz duch złamany wysusza kości” — Przysłów 17:22.

Duch nie jest tylko abstrakcyjną częścią człowieka. Jego stan wpływa na całego człowieka, nawet na ciało. Dlatego Pismo mówi: kochajcie, wybaczajcie, śmiejcie się, odsuńcie smutki. 

5.8 Człowiek ma panować nad swoim duchem:

„Lepszy jest nieskory do gniewu niż mocarz, a ten, kto włada swoim duchem, lepszy niż ten, kto zdobywa miasto” — Przysłów 16:32.

Ten werset nie mówi, że siła fizyczna albo odwaga wojownika są niczym. Mówi, że większą mocą jest panowanie nad sobą.

Człowiek może zdobyć miasto, a jednocześnie przegrać we własnym wnętrzu. Może pokonać innych, ale nie umie zatrzymać gniewu, pychy, pożądania, zazdrości albo impulsywnej reakcji.

Biblia pokazuje tu mocną myśl: kto panuje nad swoim duchem, ma większe zwycięstwo niż ten, kto zdobywa miasto.

5.9 Brak panowania nad duchem jest jak miasto bez muru:

„Jak miasto zburzone, bez murów, taki jest człowiek, który nie panuje nad swoim duchem” — Przysłów 25:28.

Duch człowieka potrzebuje porządku i samokontroli. Człowiek bez panowania nad duchem staje się bezbronny, szybko ulega złu.

5.10 Bóg przyjmuje ducha złamanego:

„Ofiarą dla Boga jest duch złamany; sercem złamanym i skruszonym, Boże, nie wzgardzisz” — Psalm 51:17.

„Duch złamany” nie oznacza człowieka, który przegrał życie, stracił wolę, załamał się psychicznie i już nic nie może.

Chodzi o człowieka, który został skruszony przed Bogiem.

Dawid nie mówi o życiowej przegranej.

Mówi o stanie człowieka, który:

• nie usprawiedliwia grzechu,
• nie udaje niewinnego,
• nie walczy z Bogiem,
• nie zasłania się religią,
• nie składa pustej ofiary,
• ale uznaje prawdę o sobie przed Bogiem.

To jest skrucha, a nie depresyjna kapitulacja.

5.11 Bóg może odnowić ducha wewnątrz człowieka:

„Serce czyste stwórz we mnie, Boże, i ducha stałego/stabilnego odnów w moim wnętrzu” — Psalm 51:10.

Dawid nie prosi tylko o przebaczenie. Prosi Boga o przemianę wnętrza.

Najpierw mówi: „serce czyste stwórz we mnie”, czyli: Boże, potrzebuję czystego ducha.

Potem dodaje: „ducha stałego odnów w moim wnętrzu”, czyli: Boże, przywróć we mnie ducha, który nie będzie chwiejny, rozbity i podatny na grzech.

5.12 Duch jest zdolny do szukania Boga:

„Moją duszą pragnę Ciebie w nocy; także moim duchem w moim wnętrzu szukam Cię gorliwie” — Izajasza 26:9.

Werset rozróżnia duszę i ducha. Dusza pragnie, a duch w człowieku szuka Boga. 

Artykuł Mamy nakaz ochrony ducha. Jak chronić go przed ludźmi, grzechem i rakiem upadku? – część 4 pochodzi z serwisu Jesu.pl.

4 – Duch i tchnienie. Co to jest? – (3 część)

Artykuł Duch i tchnienie… Bóg daje życie, ale może je zabrać… – 3 część pochodzi z serwisu Jesu.pl.

3 – Z czego tak naprawdę składa się postać człowieka? – (2 część)

Apostoł Paweł mówi, że mamy dbać przez całe swoje życie o te trzy elementy naszego życia: o ducha, duszę i ciało. Te trzy elementy mają być zachowane, chronione przed skalaniem, zepsuciem, przed zniszczeniem, aż do przyjścia Chrystusa.

Ten sens potwierdza też 2 Koryntian 7:1, gdzie Paweł mówi o oczyszczeniu nie tylko ciała, ale także ducha:

„Oczyśćmy samych siebie od wszelkiego skalania ciała i ducha, dopełniając świętości w bojaźni Boga” — 2 Koryntian 7:1.

To jest ważne. Grzech może dotykać ciała, ale może też dotykać ducha. Dlatego człowiek nie ma dbać tylko o widoczny wygląd, ale też o wewnętrzny stan przed Bogiem.

Dlatego powinniśmy dokładnie zrozumieć: czym jest duch i dusza. Wtedy będziemy mogli je chronić przed zniszczeniem/zepsuciem. Tak samo, jak musimy dbać o ciało, o nasze zdrowie, to również mu simy dbać o ducha i duszę.

Biblia pokazuje człowieka jako całość obejmującą ducha, duszę i ciało. To trzeba przyjąć do wiadomości, jako fakt i wtedy należy osobno badać, czym jest duch, czym jest dusza i czym jest ciało. Bez tego fundamentu człowiek łatwo sprowadza siebie tylko do ciała, a Biblia pokazuje ten temat szerzej.

Ciało może zostać zabite przez człowieka, ale duszy człowiek nie może zabić. Paweł modli się, aby cały człowiek — duch, dusza i ciało — został zachowany bez zarzutu na przyjście Pana.

Zapraszam do kolejnych części z tego tematu.

Artykuł Człowiek może zabić ciało, ale duszy nie zabije… To jest szach-mat dla morderców – część 2 pochodzi z serwisu Jesu.pl.

1. Czy reinkarnacja jest prawdziwa?

Reinkarnacja to pogląd mówiący, że po śmierci człowiek nie kończy swojego istnienia, lecz jego „dusza”, „świadomość” albo „ja” wraca ponownie do życia w innym ciele.

Najprościej mówiąc: człowiek umiera → opuszcza ciało → rodzi się ponownie jako inny człowiek, zwierzę albo istota żywa.

• Religie Wschodu — opisują reinkarnację jako cykl narodzin, śmierci i ponownych narodzin, z którego człowiek ma się kiedyś uwolnić.
• Karma — oznacza przekonanie, że czyny z obecnego życia wpływają na los człowieka w następnym wcieleniu.
• New Age — przedstawia reinkarnację jako duchową „szkołę”, w której dusza wraca na ziemię, aby zdobywać doświadczenia.
• Ezoteryka i okultyzm — łączą reinkarnację z praktykami szukania wiedzy o „poprzednich wcieleniach” poza Bogiem.
• Popkultura — pokazuje reinkarnację jako tajemniczą historię o powrotach, dawnych życiach i niedokończonych sprawach.

To są najczęstsze poglądy o życiu i śmierci człowieka, które wyznaje wiele osób.

My zwróćmy się po wiedzę do Boga, który stworzył cały świat.

Sprawdźmy w wersetach biblijnych, co dzieje się z człowiekiem po śmierci?

Ile tak naprawdę razy człowiek umiera?

Czy reinkarnacja jest prawdziwa?

Zrozumiemy reinkarnację, jeżeli przeanalizujemy całe zagadnienie: ducha, duszy i ciała.

Odpowiedzi będą bardzo ciekawe…

2. Bogacz po śmierci zrozumiał, że nie ma powrotu…

Zacznijmy najpierw od historii o Łazarzu i Bogaczu:

„A był pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior, i każdego dnia biesiadował wystawnie. Był też pewien ubogi, imieniem Łazarz, położony u jego bramy, pokryty wrzodami. Pragnął nasycić się tym, co spadało ze stołu bogacza; a nawet psy przychodziły i lizały jego wrzody.

I stało się, że umarł ubogi i został zaniesiony przez aniołów na łono Abrahama; umarł też bogacz i został pogrzebany. A będąc w Hadesie, w mękach, podniósł swoje oczy i zobaczył z daleka Abrahama oraz Łazarza na jego łonie.

I zawołał: Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną i poślij Łazarza, aby umoczył koniec swego palca w wodzie i ochłodził mój język, bo cierpię ból w tym płomieniu.

Abraham zaś powiedział: Dziecko, przypomnij sobie, że otrzymałeś swoje dobra w swoim życiu, a Łazarz podobnie zło; teraz zaś on tutaj jest pocieszany, a ty cierpisz ból. A oprócz tego wszystkiego między nami a wami została utwierdzona wielka przepaść, aby ci, którzy chcą przejść stąd do was, nie mogli, ani stamtąd do nas nie przeprawiali się.

Powiedział więc: Proszę cię zatem, ojcze, abyś posłał go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci, aby dał im świadectwo, żeby i oni nie przyszli do tego miejsca męki.

Abraham powiedział mu: Mają Mojżesza i Proroków; niech ich słuchają.

On zaś powiedział: Nie, ojcze Abrahamie, ale jeśli ktoś z umarłych pójdzie do nich, opamiętają się.

Powiedział mu zaś: Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to nawet jeśli ktoś z umarłych powstanie, nie dadzą się przekonać” — Łukasza 16:19-31.

Zobaczmy, ile tutaj jest kontrowersji:

2.1 – Czy to przypowieść, czy opis rzeczywistości po śmierci?

Jedni widzą tu przypowieść/opowieść Chrystusa, inni uważają, że opisuje realny stan życia po śmierci.

2.2 – Czy człowiek po śmierci jest świadomy?

Tekst pokazuje bogacza po swojej śmierci: świadomego, mówiącego, pamiętającego rodzinę i cierpiącego.

2.3 – Czym jest Hades?

Wersety biblijne mówią, że człowiek ponosi ewentualną karę po Sądzie Bożym. Kary tzw ognia dokonują się w: gehennie lub w jeziorze ognia. Tymczasem tutaj mowa jest o Hadesie. Biblia opisuje Hades i Szeol jako miejsce, do którego trafiają ludzie po śmierci. Tutaj są opisane jako kary ognia.

2.4 – Czy po śmierci można zmienić swój los?

Tekst mówi o „wielkiej przepaści”, której nie można przekroczyć, więc po śmierci nie ma tu pokazanego powrotu na ziemię. Mamy za to werset, który sugeruje, że umarłym głoszona była Ewangelia. Po co? Dlaczego?

https://jesu.pl/czy-umarlym-gloszona-jest-dobra-nowina

2.5 – Czy zmarli mogą wracać i ostrzegać żywych?

Bogacz prosi, aby Abraham wysłał zmarłego Łazarza do swoich braci, w celu przekazania im, jak mądrze żyć. Abraham odpowiada, żeby słuchali Mojżesza i Proroków. Nie zaprzecza, że nie można posłać zmarłych.

2.6 – Czy ten fragment zaprzecza reinkarnacji?

Historia o bogaczu potwierdza, że duch/dusza nie umiera, może powstać i ukazać się żyjącym. Również uderza w reinkarnację, bo pokazuje śmierć, świadomy stan po śmierci i brak powrotu do nowego ziemskiego życia. Bogacz nie może sam od siebie, wrócić do swoich braci. Prosi Abrahama o zgodę wysłania zmarłego. 

Aby zrozumieć te wszystkie kontrowersje, należy sprawdzić, co mówi Stworzyciel tego świata. On wie najlepiej, co dzieje się z człowiekiem po śmierci, czy umiera raz, dwa czy wiele razy? Czy po śmierci można dalej żyć? Czy człowiek coś czuje, czy w ogóle wtedy jest człowiekiem i wiele innych kwestii.

Zapraszam do kolejnego artykułu z tej serii, a w międzyczasie przeanalizuj sobie Czytelniku tę myśl:

Artykuł Reinkarnacja. Bogacz po śmierci zrozumiał, że nie ma powrotu… – część 1 pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Dla osób wierzących w prawdziwego Boga, temat ten powinien być bardzo istotny.

Więc sprawdźmy, co mówi Biblia.

Pochodzenie Halloween

Halloween wywodzi się ze starożytnego celtyckiego święta Samhain. Wierzono, że tej nocy duchy zmarłych wracają na ziemię, dlatego ludzie przebierali się w maski i zapalali ogniska, by odstraszyć złe duchy.

Kościół katolicki próbował schrystianizować to święto, wprowadzając Dzień Wszystkich Świętych (All Hallows’ Day) oraz jego wigilię — All Hallows’ Eve — z czego powstało słowo Halloween.
Jednak korzenie tego święta pozostały pogańskie, oparte na kulcie zmarłych i duchów.

Istnieje kilka wersji mówiących, w jaki sposób celtyckie plemiona obchodziły dzień 1 listopada.

Jedne mówią, że w tym dniu duchy zmarłych przemierzały ziemie, w celu znalezienia osób, w których mogłyby zamieszkać przez następny rok. Dlatego mieszkańcy przebierali się w stare, brzydkie ubrania i w ciemnościach oczekiwali duchów. Wcześniej wystawiali jedzenie przed domem, aby je udobruchać.

Inne źródła podają, że według nauk celtyckich kapłanów – druidów, demony, duchy ciemności oraz bóg śmierci, biorą w posiadanie całą ziemię. Aby zyskać ich przychylność, należy przed domem wystawić podświetloną czaszkę. Kiedy duchy widzą takie symbole, to wiedzą, że mieszkańcy domu uznają ich za bogów sprawujących władzę.

Inni mieszkańcy przebierali się w skóry i malowali twarze, udając groźne duchy.

Jak dzisiaj obchodzi się Halloween?

Rodzice, przebierają dzieci w różne stroje i uczestniczą w zabawie.

Dorośli kupują maski i wypożyczają stroje, aby choć na chwilę „zaliczyć” święto i dobrą imprezę.

Wieczorem całe rodziny chodzą ulicami. Dzieci pukają do domów, w których zaświecone jest światło na zewnątrz i dostają w prezencie cukierki i inne słodycze.

Domy muszą być obowiązkowo udekorowane w krzyże, cmentarzyska, w złe duchy, a na zewnątrz znajdują się podświetlone dynie z wyciętą twarzą złego ducha.

Co świętują ludzie uczestniczący w Halloween?

Dawniej ludzie przebierali się, aby odstraszać duchy, udobruchać je, uznać ich za swoich bogów. Dzisiaj również to robią…

Dawniej duchy miały krążyć wokół domów i sprawdzać, kto im wiernie służy. Domy udekorowane świadczyły, że tam mieszkają ich zwolennicy.

Dzisiaj dzieci wraz z rodzicami, wstępują tylko do tych domów, które są przebrane i oświetlone. Obdarowywane są prezentami.

Czy to wszystko jest fajną, niewinną zabawą?

Niektórzy wierzą, że całe to święto to zabawa w demony, inni, że duchy zmarłych osób krążą wokół nich, dlatego chcą je udobruchać.

Jeżeli czytałeś Biblie Czytelniku, to dokładnie znasz werset mówiący, że osoby zmarłe nie wędrują po świecie. Nie pokazują się osobom na jawie ani w śnie.

Dlaczego?

Bo po śmierci ciała fizycznego, duch oczekuje na sąd Boży. Nie ma ani zmysłów, woli czy rozumienia:

„A jak postanowione jest ludziom jeden raz umrzeć (śmierć fizyczna), a potem sąd” – Hebrajczyków 9:27.

 

„Ponieważ żyjący wiedzą, że umrą, a zmarli niczego zgoła nie wiedzą, zapłaty też więcej już żadnej nie mają, bo pamięć o nich idzie w zapomnienie. (…) Każdego dzieła, które twa ręka napotka, podejmij się według twych sił! Bo nie ma żadnej czynności ni rozumienia, ani poznania, ani mądrości w Szeolu, do którego ty zdążasz” – Kaznodziei 9:5,10.

Co wynika z powyższych wersetów?

Bardzo ważna informacja.

Zgodnie z tym, co podaje Biblia, niektórzy ludzie mijają się z prawdą, mówiąc, że duch człowieka po śmierci, krąży po świecie.

Nic takiego się nie dzieje.

Duch człowieka nie wędruje ani nie ukazuje się, ponieważ nie ma zmysłów, woli czy rozumienia. Człowiek umiera jeden raz, a później czeka na sąd.

Komu zatem służy Halloween?

W jakim celu dzieci i dorośli przebierają się?

Dla kogo przyozdabiają mieszkania i domy?

Odpowiedź może być tylko jedna:

„Demonom składają w ofierze, a nie Bogu. Nie chciałbym byście mieli coś wspólnego z demonami” – 1 Koryntian 10:20.

Dorośli i dzieci biorący udział w jakiejkolwiek formie halloween, oddają cześć… bóstwom, demonom, szatanowi.

Jeżeli posyłasz dziecko na zabawę halloween-ową, to dajesz zgodę na możliwość opętania dziecka przez demony. Jeżeli sam/sama uczestniczysz w takiej zabawie, to działasz przeciwko naukom zawartym w Biblii. Jeżeli przyozdabiasz dom w dynie i inne dekoracje haloween-owe, to znaczy, że oddajesz się w opiekę demonom i szatanowi.

To nie jest tylko niewinna zabawa. Szatan używa wiele sztuczek do odciągnięcia ludzi od Boga. Biblia informuje nas, że szatan podszywa się pod anioła światłości:

„…sam bowiem szatan podszywa się pod anioła(zwiastuna) światłości(światła)” – 2 Koryntian 11:14.

Zobaczmy kolejne wersety…

„Niech się nie znajdzie u ciebie nikt, kto przeprowadza swego syna lub córkę przez ogień, ani wróżbita, ani wieszczbiarz, ani guślarz, ani czarodziej, ani zaklinacz, ani wywołujący duchy, ani wróżący z umarłych. Bo każdy, kto to czyni, obrzydliwością jest dla JHWH” – Powtórzonego Prawa 18:10–12.

Biblia jasno pokazuje, że wszelki kontakt z duchami, wróżbami czy zmarłymi jest zakazany. Zmarli nie mogą komunikować się z żywymi, a zjawiska przypisywane duchom zmarłych są w rzeczywistości działaniem demonów.

Halloween promuje symbole ciemności — duchy, śmierć, strach i demoniczne wizerunki. Jest przeciwieństwem Królestwa Boga, które opiera się na światłości, pokoju i naukach Jeszu:

„Bóg jest światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności” – 1 Jana 1:5.

 

„Nie miejcie wspólnoty z bezowocnymi uczynkami ciemności, lecz raczej je demaskujcie” – Efezjan 5:11.

 

„Nie możecie pić kielicha Pana i kielicha demonów; nie możecie mieć udziału w stole Pana i w stole demonów” – 1 Koryntian 10:21.

Czym jest Halloween?

Halloween to nie jest niewinne święto.

W swym źródle i symbolice pozostaje pogańskim rytuałem, który wychwala śmierć, strach i duchy. Biblia wzywa, by wierzący nie mieli udziału w takich praktykach, lecz trwali w światłości Jeszu, który zwyciężył ciemność:

„Bo On nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do Królestwa Syna swej miłości” – Kolosan 1:13.

Pamiętajmy, że postać człowieka nie tylko składa się z ciała: ale równie z ducha i duszy. W tych artykułach jest więcej informacji:

https://jesu.pl/duch-dusza-smierc-sny

Artykuł Halloween – fajna zabawa czy satanizm? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Kto żyje metodą „Carpe diem”, „róbta co chceta”, ten może podlegać pod złe byty:

https://jesu.pl/carpe-diem-czyli-co-zgotuja-ci-bogowie

Nasze życie, nasze uczynki zapisane są w księgach, w tym, w księdze życia. Na tej podstawie będziemy sądzeni.

Sprawdź Czytelniku temat, bo bez względu na to, czy w to wierzysz czy nie, plany Boga się spełnią.

Czym jest księga życia?

Mojżesz wie, że JHWH zapisuje imiona w księdze i może je wymazać:

„Lecz teraz przebacz im ich grzech; jeśli nie, wymaż mnie, proszę, z księgi, którą zapisałeś” – Wyjścia 32:32.

Każde odstępstwo od woli Boga może skutkować wymazaniem z księgi:

„Ktokolwiek zgrzeszy przeciwko Mnie, tego wymażę z Mojej księgi” – Wyjścia 32:33

Wymazanie z księgi życia:

„Niech zostaną wymazani z księgi żyjących i niech nie będą zapisani z prawymi” – Księga Psalmów 69:28.

Ci, których imiona znajdują się w księdze, doświadczą wybawienia w dniu ostatecznym:

„W owych czasach wystąpi Michał, wielki książę, który jest opiekunem dzieci twojego narodu. Wtedy nastąpi okres ucisku, jakiego nie było, odkąd narody powstały, aż do chwili obecnej. W tym czasie naród twój dostąpi zbawienia: ci wszyscy, którzy zapisani są w księdze” – Daniela 12:1.

Radość z zapisu w niebie:

„Ale nie radujcie się z tego, że wam duchy się poddają; radujcie się raczej z tego, że imiona wasze zapisane są w niebiosach” – Łukasza 10:20.

Paweł potwierdza, że imiona gorliwych ewangelizatorów już wpisano do księgi życia:

„Tak, proszę i ciebie, prawdziwy towarzyszu, pomagaj im; one dla ewangelii zmagały się razem ze mną, z Klemensem i z innymi moimi współpracownikami, których imiona są w zwoju/księdze życia” – Filipian 4:3.

Sąd odbywa się na podstawie czynów zapisanych w księgach i w księdze życia:

„I zobaczyłem umarłych, małych i wielkich, stojących przed Bogiem; i otwarte zostały zwoje/księgi; został też otwarty inny zwój/księga, to jest (zwój) życia; i osądzeni zostali umarli na podstawie tego, co było napisane w zwojach — według ich czynów” – Objawienie Jana 20:12.

Nie zapisani w księdze życia są unicestwiani:

„A jeśli ktoś nie znalazł się zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia” – Objawienie Jana 20:15.

Wierzący, który zwycięży w próbach, nie zostanie skreślony z księgi życia:

„Ten, kto zwycięży, podobnie założy białe szaty i na pewno nie wymażę jego imienia ze zwoju/księgi życia, i wyznam jego imię przed Moim Ojcem i Jego aniołami” – Objawienie Jana 3:5.

Ludzie niezapisani w księdze życia Chrystusa kłaniają się bestii:

„I pokłonią się mu wszyscy mieszkańcy ziemi, których imiona nie zostały zapisane w księdze życia Baranka, zabitego od założenia świata” – Objawienie Jana 13:8.

Inne tłumaczenie tego wersetu:

„I pokłonią się mu wszyscy, którzy mieszkają na ziemi, które imię ich nie jest wpisane od założenia świata w zwój życia Baranka, który został zabity” – Objawienie 13:8.

Zapis w księdze życia Chrystusa istnieje od założenia świata:

„Bestia/zwierzę, które zobaczyłeś, było i go nie ma, i ma wyjść z Abyssu, aby pójść na zagładę; i zdziwią się mieszkańcy ziemi, których imiona nie są zapisane na zwoju/księdze życia od założenia świata, gdy zobaczą zwierzę, że jakoś było, a nie jest, chociaż jest” – Objawienie Jana 17:8.

Do Nowej Jerozolimy wejdą osoby zapisane w księdze życia Chrystusa:

„Nie wejdzie tam nic splamione ani kto czyni obrzydliwość/ohydę i fałsz/kłamstwo; lecz tylko ci, których imiona są zapisane w księdze życia Baranka” – Objawienie Jana 21:27.

Czy księga życia po śmierci człowieka zamyka się?

Istnieje pogląd, w którym po śmierci człowieka zamykana jest księga życia. Wtedy nasze modlitwy nic nie mogą pomóc zmarłym. Błąd w tym sposobie myślenia polega na tym, że nie ma indywidualnych ksiąg życia. Z wersetów biblijnych wynika, że mamy księgi i księgę życia dla całej ludzkości, na podstawie których jesteśmy sądzeni. Dlatego nie zamyka się księga życia po śmierci danej osoby.

1 – Zapis trwa aż do ostatecznego sądu

W Objawieniu Jana 20:12–15 widzimy, że „otwarto księgi” dopiero przy Sądzie Ostatecznym, a wtedy imiona sprawdzane są w Księdze życia:

„I widziałem umarłych… otwarto księgi, a otwarto jeszcze jedną księgę – księgę życia… A jeśli ktoś nie znalazł się zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia”.

2 – Sąd odbywa się po zmartwychwstaniu, nie bezpośrednio po śmierci każdego człowieka.

List do Hebrajczyków 9:27 stwierdza: „Postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd”.

To sugeruje, że „odczyt” imion z Księgi Życia nastąpi przy Sądzie Ostatecznym, nie zaraz po indywidualnym zgonie.

Co dzieje się po śmierci człowieka?

1 – Człowiek umiera. Ciało ludzkie rozpada się, duch i dusza idą do miejsc określonych przez Biblie jako: hades lub niebo. Przypomnijmy, że postać ludzka składa się z ducha, duszy i ciała:

https://jesu.pl/category/duch-dusza-smierc-sny

2 – Osoby, które za życia udowodniły swoją wiarę, trafiają do nieba (Objawienie 6:9-11).

3 – Osoby, które nie mogły poznać prawdziwego Boga, dostają szansę na zbawienie. Po śmierci, może im być głoszona Dobra Nowina:

„Zdadzą oni sprawę (Temu), który jest gotów sądzić żywych i martwych duchem/zmarłych ciałem(3498). W tym bowiem i martwym duchem/zmarłym ciałem(3498) została ogłoszona Dobra Nowina, aby wprawdzie osądzeni według ludzkiego ciała, żyliby zaś według Boga w duchu/duchem(4151)” – 1 Piotra 4:6.

4 – Skoro można głosić osobom zmarłym, to znaczy, że po śmierci ciała, księga życia nie jest dla nich zamknięta. Nie ma informacji w Biblii, że istnieją indywidualne księgi życia.

5 – Człowiek sądzony jest na podstawie ksiąg i księgi życia. Dopiero na Sądzie Bożym otwierane są te księgi.

6 – Z tego wynika, że do Sądu, postać ludzka ma szansę być zapisana do księgi życia. Kto nie jest zapisany w księdze życia, trafia do jeziora ognia.

Artykuł Czy jesteś zapisany w Księdze Życia? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Zauważ czytelniku, że nie zadajemy pytania: czy możemy modlić się DO zmarłej osoby.

Dlaczego?

Ponieważ Biblia informuje nas, że możemy modlić się tylko do Ojca i Syna. Do żadnej innej postaci NIE wolno się modlić. Tak samo nie wolno wywoływać dusze zmarłych osób, z nimi rozmawiać. Tego Bóg zabrania.

Przeanalizujmy kilka wersetów i zobaczmy, co mówi Bóg o modleniu się ZA zmarłych.

1 – Opis modlitwy (i ofiary) za zmarłych:

„Gdyby bowiem nie wierzył, że poległym żołnierzom zmartwychwstanie jest udziałem, byłoby to zbyteczne i niedorzeczne modlić się za zmarłych. (…) [Juda] sprawił ofiarę przebłagania za zmarłych, aby zostali od grzechu uwolnieni” – 2 Machabejska 12:44-45.

Żołnierze Judy Machabeusza znajdują przy poległych amulety poświęcone bóstwom, co było grzechem według Prawa Mojżeszowego. Zgromadzeni wierni modlą się do Boga, prosząc o przebaczenie dla zmarłych, a następnie składają ofiarę przebłagalną w ich intencji.

2 – Zanurzenie za zmarłych:

„W przeciwnym razie, co zrobią (ci), którzy są zanurzani ze względu w imieniu/dla korzyści/za(5228) martwych? Jeśli umarli w ogóle nie są wzbudzani, dlaczego są zanurzani ze względu w imieniu/dla korzyści/za(5228) martwych? Po co i my narażamy się każdej godziny?” – 1 Koryntian 15:29-30.

Paweł wspomina istniejącą w Koryncie praktykę „zanurzania za zmarłych”. Nie ocenia jej, czy jest słuszna czy nie. Przykład ten pokazuje, że w I wieku istniało przekonanie, iż żywi mogą pomóc zmarłym.

https://jesu.pl/zanurzenie-za-zmarlych

3 – Prawdopodobnie Onezyfor już nie żył:

„Niech Pan okaże miłosierdzie domowi Onezyfora, bo mnie często pokrzepiał, a więzów moich się nie wstydził, ale będąc w Rzymie, usilnie mnie szukał i znalazł; niech mu Pan da, aby znalazł miłosierdzie u Pana w owym dniu; a jak wiele usług oddał mi w Efezie, ty wiesz najlepiej” – 2 Tymoteusza 1:16-18.

Paweł wypowiada prośbę, aby Pan znalazł miłosierdzie dla Onezyfora. Przypomina jego piękne działania.

4 – Modlitwa Chrystusa za zmarłego:

„Usunęli więc kamień. Jeszu natomiast wzniósł oczy w górę i powiedział: Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja zaś wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz, ale powiedziałem to ze względu na stojący wokół tłum — aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś. A to powiedziawszy, głosem wielkim wykrzyknął: Łazarzu, wyjdź na zewnątrz! I wyszedł umarły…” – Jana 11:41-44.

Tutaj również mamy modlitwę apostoła Piotra za zmarłą: Dzieje 9:36-42.

5 – Po śmierci ciała postać dalej żyje:

„Postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd” – Hebrajczyków 9:27.

6 – Zmarli nie mają świadomości:

„…bo żyjący wiedzą, że umrą, lecz umarli nic nie wiedzą (…) Nie mają już żadnego udziału we wszystkim, co się dzieje pod słońcem” – Kaznodziei (Koheleta) 9:5-6.

7 – Zmarłym może być głoszona Dobra Nowina:

„Zdadzą oni sprawę (Temu), który jest gotów sądzić żywych i martwych duchem/zmarłych ciałem(3498). W tym bowiem i martwym duchem/zmarłym ciałem(3498) została ogłoszona Dobra Nowina, aby wprawdzie osądzeni według ludzkiego ciała, żyliby zaś według Boga w duchu/duchem(4151)” – 1Piotra 4:6.

8 – Dusze zabitych modlą się o sprawiedliwość:

„A gdy zdjął piątą pieczęć, widziałem poniżej ołtarza dusze zabitych dla Słowa Bożego i dla świadectwa, które złożyli.
I wołały donośnym głosem: Kiedy, Panie święty i prawdziwy, rozpoczniesz sąd i pomścisz krew naszą na mieszkańcach ziemi?
I dano każdemu z nich szatę białą, i powiedziano im, aby jeszcze odpoczęli przez krótki czas, aż się dopełni liczba współsług i braci ich, którzy mieli podobnie jak oni ponieść śmierć” – Objawienie 6:9-11.

https://jesu.pl/czy-umarlym-gloszona-jest-dobra-nowina

Podsumujmy wybrane wersety

Mamy przykłady biblijne, gdzie osoby modliły się za zmarłych, zanurzały się za zmarłych, Chrystus modlił się do Boga za zmarłą osobę w celu jej wzbudzenia.

Wiele osób powie: „po co modlić się za zmarłą osobę, skoro trafia do szeolu lub do nieba. Teraz jest w rękach Boga i trafi na sąd, więc nasze modlitwy nie mają sensu”.

Jest taki ciekawy werset, który informuje nas: „Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego” – Jakuba 5:16b. Cały werset 16 zachęca do wzajemnego wyznawania grzechów i modlitwy jednych za drugich. Jednak ten fragment wersetu „Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego”, można odnieść do innych rzeczy.

Biblia informuje nas, abyśmy nie wpadali w głęboką żałobę:

„A nie chcemy bracia, abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli/umarli, abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie mają nadziei.
Jeśli bowiem wierzymy, że Jeszu istotnie umarł i zmartwychwstał, to również tych, którzy umarli w Jeszu, Bóg wyprowadzi wraz z Nim” – 1 Tesaloniczan 4:13-14.

https://jesu.pl/co-dzieje-sie-z-naszymi-bliskimi-po-smierci

Zbierając te wszystkie wersety w całość, możemy dojść co najmniej do dwóch wniosków:

1 – ktoś powie:

• „zostawiam w rękach Boga zmarłą osobę. Nic już jej nie pomogę. Sprawiedliwy sąd oceni jej życie”.

2 – ktoś inny powie:

• „wiem, że Bóg sprawiedliwie osądzi zmarłą osobę, ale chcę jeszcze w modlitwie przypomnieć/wspomnieć, jak ona pięknie pomagała ludziom, jak pięknie kochała ludzi”. 
• „osoba zmarła zgrzeszyła przeciwko mnie. Ja jej wybaczam, ale ona nigdy nie przeprosiła, nie było w niej skruchy, poczucia winy. Pomodlę się za nią, aby Bóg nie policzył jej tego grzechu”.

Najtrudniejsza sytuacja będzie wtedy, gdy zmarła osoba była daleko od Boga, nie miała miłości…

„I usłyszałem głos z nieba mówiący: Napisz: Błogosławieni są odtąd umarli, którzy w Panu umierają. Amen, mówi Duch, odpoczną po trudach (pracach) swoich; uczynki ich bowiem idą za nimi” – Objawienie Jana 14:13.

Artykuł Czy można modlić się za zmarłe osoby? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Wyraz „duch” występuje w hebrajskim pod numerem: H7307 ruach i w greckim G4151 pneuma.

Ma zróżnicowane znaczenia, które można podzielić na kilka głównych kategorii:

• Oddech, wiatr.
• Duch należący do danej Postaci: Duch Boży, Duch Święty, Duch Chrystusa.
• Duch, jako wewnętrzna sfera człowieka – duch człowieka.
• Stan emocjonalny/nastrój, np. duch radości, duch żałoby.

Wyraz 4151 pneúma oznacza: duch, wiatr lub oddech. Najczęstszym tłumaczeniem jest: „duch”. 

Hebrajski odpowiednik: 7307 (rûach) ma taki sam zakres znaczenia, jak wyraz grecki: 4151 (pneúma).

W Biblii rozróżniamy:

• Ducha, jako osobne słowo.
• Ducha Boga.
• Ducha Chrystusa
• Ducha JHWH.
• Ducha prawdy.
• Ducha świętego.
• Ducha człowieka.
• Duchy demoniczne/upadłe.
• Inne wskazujące na charakter Ducha, jak np. duchy prorockie, duch mądrości, duch bojaźni itd.

Dlatego, omawiając dany werset/wersety, należy dobrze odczytać, o jakiego ducha chodzi.

Zobaczmy, kilka przykładów.

Duch w Starym Testamencie

Duch Boży był przy stwarzaniu. Pokazany jest jako Postać duchowa:

„Na początku Bogowie(430 – Elohim l.mn.) stworzył(l.p.) niebiosa i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się/poruszał się nad wodami” – Rodzaju 1:1-2.

Duch napełniał wybranych ludzi – proroków i sług Bożych – umożliwiając im głoszenie przesłania od Boga:

„I wyszedł Mojżesz, by oznajmić ludowi słowa JHWH. Następnie zwołał siedemdziesięciu starszych ludu i ustawił ich wokół namiotu. A JHWH zstąpił w obłoku i rozmawiał z nim. Wziął z Ducha, który był w Nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich Duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak” – Liczb 11:24-25.

Duch JHWH działał przez sędziego:

„Duch JHWH zstąpił na niego, i on sprawował sądy nad Izraelem. Gdy zaś wdał się w bitwę, JHWH wydał w jego ręce Kuszan-Riszeataima, króla Aramu, tak iż jego ręka nad nim zaciążyła” – Sędziów 3:10.

Duch Boży prorokował przez Saula:

„A gdy przyszli stamtąd do Gibea, spotkał się z gromadą proroków, a Duch Boży przyszedł na niego (Saula). Prorokował wśród nich” – 1 Samuela 10:10.

W tym proroctwie zapowiedziano, że Mesjasz będzie obdarzony pełnią Ducha:

„I wyrośnie różdżka z pnia Jessego(ojciec króla Dawida), wypuści się odrośl z jego korzeni. A Duch JHWH spocznie na Niego, duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch wiedzy i bojaźni Pańskiej” – Izajasza 11:1-2.

 

„Zbliżcie się ku Mnie, słuchajcie tego: Ja nie w skrytości mówiłem od początku; odkąd się to spełniało, tam byłem. Tak więc teraz Pan JHWH, posłał Mnie ze Swoim Duchem/posłał Mnie i Jego Duch” – Izajasza 48:16.

 

„Powiedział On: Na pewno ci są Moim ludem, synami, którzy Mnie nie zawiodą! I stał się dla nich Zbawicielem w każdym ich ucisku. To nie jakiś wysłannik lub anioł, lecz Jego oblicze ich wybawiło. W miłości swej i łaskawości On sam ich wykupił. On wziął ich na Siebie i nosił przez wszystkie dni przeszłości. Lecz oni się zbuntowali i zasmucili Jego Świętego Ducha. Więc zmienił się dla nich w nieprzyjaciela; On zaczął z nimi walczyć” – Izajasza 63:8-10. 

Duch w Nowym Testamencie

Grzech przeciwko Duchowi świętemu:

„Oświadczam wam, że wszystkie grzechy zostaną odpuszczone synom ludzkim i bluźnierstwa, jeśli by zbluźnili/szydzili/oczerniali/lżyli(987). Kto by jednak zbluźnił/szydził/oczerniał/lżył(987) przeciwko Duchowi Świętemu, nie ma przebaczenia na eony, ale winny jest wiecznego/eonowego sądu” – Marka 3:28-29.

Duchy posyłane przez Chrystusa:

„Natomiast Opiekun, Duch Święty, którego Ojciec pośle w Moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem” – Jana 14:26.

 

„Gdy przyjdzie Opiekun/Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca wychodzi, ten zaświadczy o Mnie” – Jana 15:26.

 

„Słyszeliście, że Ja wam powiedziałem: Odchodzę i przychodzę do was. Gdybyście Mnie miłowali, cieszylibyście się, że idę do Ojca, gdyż Ojciec większy jest niż Ja” – Jana 14:28.

Postać posyłana jako poseł, wysłannik jest niżej w hierarchii od posyłającego:

„Amen, amen mówię wam, sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik/poseł nie jest większy od tego, który go posłał” – Jana 13:16.

Duchy proroków:

A duchy proroków są poddane prorokom; albowiem Bóg nie jest Bogiem nieporządku, ale pokoju. Jak we wszystkich zgromadzeniach(zborach) świętych” – 1 Koryntian 14:32-33.

Duch człowieka

„Bo kto z ludzi zna sprawy ludzkie, jeśli nie duch człowieka, który jest w nim? Tak też spraw Boga nikt nie poznał, tylko Duch Boży” – 1 Koryntian 2:11.

 

„Wyrok. Słowo JHWH o Izraelu. Wyrocznia JHWH, który rozpostarł niebiosa i założył fundamenty ziemi, i ducha tchnął we wnętrze człowieka” – Zachariasza 12:1.

 

„Ale to duch w człowieku, to Wszechmocnego tchnienie go poucza/daje mu zrozumienie” – Hioba 32:8.

 

„I wyśmiewali Go, wiedząc, że umarła. On zaś usunął wszystkich i uchwyciwszy jej rękę, zawołał, mówiąc: dziewczynko, wstawaj. I wrócił duch jej, natychmiast wstała i polecił, by dano jej jeść”  – Łukasza 8:53-55.

 

„Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi. Nie wzięliście przecież ducha niewoli, by znowu ulegać strachowi, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze! Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy” – Rzymian 8:14-16.

 

„Po rozpoznaniu głosu Piotra, z radości nie otworzyła bramy, wbiegła natomiast, aby donieść, że Piotr stoi przed bramą. Oni zaś powiedzieli do niej: Szalejesz! Ona jednak upierała się, że tak jest. Na co oni: To jego anioł” – Dzieje 12:14-15.

 

Artykuł Duch. Kim jest? Do kogo należy? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Dodatkowo, mogą spalić ciało zmarłej osoby, co nie zawsze jest zgodne z naszym poglądem. Zauważmy, że ciała ludzi służących prawdziwemu Bogu były przeważnie chowane do grobu, do ziemi. To powinno nam dać do myślenia, aby nie dokonywać kremacji zwłok.

Długotrwała żałoba

„A nie chcemy bracia, abyście byli w niepewności co do tych, którzy zasnęli/umarli, abyście się nie smucili, jak drudzy, którzy nie mają nadziei.
Jeśli bowiem wierzymy, że Jeszu istotnie umarł i zmartwychwstał, to również tych, którzy umarli w Jeszu, Bóg wyprowadzi wraz z Nim” – 1 Tesaloniczan 4:13-14.

Naprawdę, należy szybko wyjść ze smutku po zmarłej osobie. Nie dość, że sami możemy wpaść w depresję, w stres na wiele miesięcy, lat, to jeszcze pokazujemy słabą wiarę w słowa biblijne.

Długotrwała żałoba nie ma uzasadnienia biblijnego.

Bóg wyraźnie mówi, abyśmy nie smucili się z powodu śmierci, ale wierzyli w zmartwychwstanie. Mamy przepowiedziane dwa zmartwychwstania. Pierwsze dla osób służących prawdziwemu Bogu, drugie zmartwychwstanie jest dla pozostałych osób. Kiedy zmarła osoba ma szansę na pierwsze zmartwychwstanie, to nasza wiara, wiedza i mądrość powinny przywrócić nam rozsądek.

W takiej sytuacji, osoba która umarła, ma lepszy byt, niż my.

Dlaczego?

Kto po śmierci idzie do raju?

Jeżeli osoba, która zmarła była sługą prawdziwego Boga i wytrwała w wierze do śmierci, to z dużym prawdopodobieństwem możemy domniemywać, że jej duch i dusza trafiły do Nieba.

Są takie miejsca w Niebie, które Biblia nazywa: ogród/raj oraz ołtarz.

„I powiedział mu Jeszu, amen mówię ci, dzisiaj ze Mną będziesz w raju(3857)” – Łukasza 23:43.

 

„i znam takiego człowieka, czy to w ciele czy to bez ciała, nie wiem Bóg wie, że został porwany do raju(3857) i usłyszał nieopisane wypowiedzi, których nie wolno człowiekowi wypowiedzieć” – 2 Koryntian 12:3-5.

 

„Mający ucho niech usłyszy, co Duch mówi zgromadzeniom, zwyciężającemu dam mu zjeść z drzewa życia, które jest w raju(3857) Boga” – Objawienie 2:7.

 

„A gdy otworzył pieczęć piątą, ujrzałem pod ołtarzem dusze tych brutalnie zabitych z powodu Słowa Boga i z powodu świadectwa, jakie mieli.
I głosem donośnym tak zawołały: do kiedy, Władco święty i Prawdziwy, nie będziesz sądził i wymierzał sprawiedliwość/karał za krew naszą mieszkających na ziemi?
I dano każdemu z nich długą białą szatę i powiedziano im, by jeszcze krótki(nie ma w MT) czas odpoczęli, aż do kiedy wypełni się/wykona/doprowadzi do końca(4137) i współsłudzy ich oraz bracia ich, którzy, jak i oni, mają być zabici” – Objawienie 6:9-11. 

W te miejsca, do Nieba trafiają osoby, które wytrwały do końca swojego życia w prawdziwej wierze. Pierwsze zmartwychwstanie i pierwszy proces sądowy, to gwarancja życia. Osoby takie pokazały swoją wiarę, żyjąc na ziemi. 

„I zobaczyłem trony i usiedli na nich i został dany(1325) im sąd/wyrok/proces sądowy(2917), i dusze ściętych z powodu świadectwa Jeszu i z powodu Słowa (od) Boga i którzy nie pokłonili się zwierzęciu ani jego podobiźnie/obrazowi i nie przyjęli znaku na czoło swoje i rękę swoją i ożyli(2198) panowali/królowali(936) z Pomazańcem tysiąc lat” – Objawienie 20:4.

 

„Pozostali z martwych nie ożyli, aż zostanie dokończone tysiąc lat, to wzbudzenie/powstanie/zmartwychwstanie(386) pierwsze. Szczęśliwy i święty, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; nad tymi druga śmierć nie ma władzy/siły/prawa, będą natomiast kapłanami Boga i Chrystusa — i będą z Nim panować/królować(936) tysiąc lat” – Objawienie 20:5-6.

Teraz w oczekiwaniu na wzbudzenie trwają w takim stanie, jak w śnie:

„… gdy spoczniesz nie zaznasz trwogi, zaśniesz, a sen twój będzie przyjemny” – Przysłów 3:24.

 

„A dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka” – Mądrości 3:1.

Gdzie trafiają osoby, które nie szukają prawdy?

To Bóg Ojciec i Jego Syn są prawowitymi Władcami ziemi. Jesteśmy Ich stworzeniem, Ich własnością. Dostaliśmy za darmo życie, ziemie, talenty. W zamian Bóg oczekuje od ludzi szukania prawdy wiary i realizowania jej. Obowiązują nas nauki Chrystusa.

Na świecie jest dużo kłamstwa.

Tak samo, jak ktoś bezmyślnie podąża za lekarzami, naukowcami, politykami, może również ślepo wierzyć – religiom. To duży błąd. Może okazać się, że cały czas jesteś Czytelniku okłamywany. Osoby, które nie szukają prawdy biblijnej, ślepo wierzą tradycji i swoim kapłanom, mogą nie zasłużyć na Niebo i na pierwsze zmartwychwstanie.

Co dzieje się z nimi po śmierci?

Trafiają do miejsca zwanego: Hades.

„A ja ci mówię: ty jesteś Piotr(Kamień), a na tej skale zbuduję moje zgromadzenie/kościół i bramy Hadesu nie przemogą go” – Mateusza 16:18. 

Tam oczekują na drugie zmartwychwstanie i sąd. Sąd zdecyduje czy będą dalej żyli czy nie.

Pierwsza śmierć, to nie koniec świata

Życzę nam wszystkim, abyśmy mieli samych sług Bożych koło siebie. Wtedy, gdy umiera osoba służąca Panu Jeszu, to ma duże szanse trafić do ogrodu rajskiego.

Kiedy w życiu miała liczne choroby, kiedy cierpiała, walczyła o byt, to możemy być radośni, że w tej chwili jest bardzo szczęśliwa.

To jest powód do dumy, do radości.

Oczywiście, utrata takiej wartościowej osoby, zawsze niesie smutek, płacz. Jednak nasza wiara zobowiązuje nas do odpowiedniego zachowania, zgodnego z naukami Chrystusa.

Robert Brzoza

Artykuł Co dzieje się z naszymi bliskimi po śmierci? pochodzi z serwisu Jesu.pl.

Mamy wersety, które przestrzegają przed snami, ale również są wersety, opisujące przekazywanie informacji od Boga za pomocą snów.

Co zrobić, gdy przyśni nam się coś ważnego, gdy uznamy sen za proroczy?

Jak zrozumieć: czy pochodzi od Boga, od szatana, czy jest naszym wewnętrznym przeżyciem?

Złe sny

Zobaczmy wybrane przykłady wersetów, które przestrzegają przed snami:

„Bo to mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Nie dajcie się wprowadzić w błąd przez waszych proroków, którzy są wśród was, i przez waszych wróżbitów; nie zwracajcie uwagi na wasze sny(2472), jakie śnicie(2492)” – Jeremiasza 29:8 (bibliaapologety.com).

 

„Mąż głupi miewa czcze i zwodnicze nadzieje, a marzenia senne uskrzydlają bezrozumnych. Podobny do chwytającego cień i goniącego wiatr jest ten, kto się opiera na marzeniach sennych. Marzenia senne podobne są do obrazów w zwierciadle, naprzeciw oblicza – odbicie oblicza. Co można oczyścić rzeczą nieczystą? Z kłamstwa jakaż może wyjść prawda? Wróżbiarstwo, przepowiednie z lotu ptaków i marzenia senne są bez wartości, jak urojenia, które tworzy serce rodzącej. Poza wypadkiem, gdy Najwyższy przysyła je jako nawiedzenie, nie przykładaj do nich serca! Marzenia senne bardzo wielu w błąd wprowadziły, którzy zawierzywszy im upadli” – Syracha 34:1-7.

 

„Jak snem po obudzeniu, Panie, powstając wzgardzisz ich obrazem” – Psalm 73:20.

Dobre sny

Wybrane przykłady:

„rzekł: Słuchajcie słów moich: Jeśli jest u was prorok, objawię mu się przez widzenia, w snach będę mówił do niego” – Liczb 12:6.

 

„We śnie i w nocnym widzeniu, gdy spada sen na człowieka; i w czasie drzemki na łóżku. Otwiera On ludziom oczy, przerażenie budzi w ich sercu. Chce odwieść człowieka od grzechu i męża uwolnić od pychy, uchronić duszę od grobu, a życie – od ciosu dzidy” – Hib 33:15-18.

 

„W pierwszym roku panowania króla babilońskiego Baltazara miał Daniel sen i zaniepokoiły go widziadła jego głowy na jego łożu. Następnie spisał on sen o następującej treści” – Daniela 7:1.

 

„I gdy nad tym rozmyślał, oto ukazał mu się we śnie poseł(anioł) Pański i rzekł: Josefie, synu Dawidowy, nie lękaj się przyjąć Mariam, żony swej, albowiem to, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego. A urodzi syna i nadasz mu imię Jeszu; albowiem On zbawi lud swój od grzechów” – Mateusza 1:20-21.

 

„A gdy oni odeszli, oto poseł(anioł) Pański ukazał się we śnie(3677) Josefowi i rzekł: Wstań, weź Dziecię oraz matkę Jego i uchodź do Egiptu, a bądź tam, dopóki ci nie powiem, albowiem Herod będzie poszukiwał Dziecięcia, aby je zgładzić” – Mateusza 2:13.

 

„A gdy on siedział na krześle sędziowskim, jego żona przesłała mu taką wiadomość: Nic tobie i temu sprawiedliwemu, bo dzisiaj we śnie(3677) wiele przez Niego wycierpiałam” – Mateusza 27:19.

 

„Pan zaś w nocy przez widzenie powiedział Pawłowi: Nie bój się, lecz mów i nie milcz” – Dzieje 18:9.

Jak sprawdzać sny?

„Jeśli powstanie u ciebie prorok, lub wyjaśniacz snów, i zapowie znak lub cud, i spełni się znak albo cud, jak ci zapowiedział, a potem ci powie: Chodźmy do bogów obcych – których nie znałeś – i służmy im, nie usłuchasz słów tego proroka, albo wyjaśniacza snów. Gdyż Pan, Bóg twój, doświadcza cię, chcąc poznać, czy miłujesz Pana, Boga swego, z całego swego serca i z całej duszy” – Powtórzonego Prawa 13:1-3.

Działanie Ducha świętego w dniach ostatnich

„I wyleję potem Ducha mego na wszelkie ciało, a synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą śnili, a młodzieńcy wasi będą mieli widzenia” – Joela 2:28.

 

„I będzie w dniach ostatnich mówi Pan Bóg: wyleję z Mojego Ducha na każde ciało i będą prorokować synowie wasi i córki wasze i młodzieńcy wasi widzenia zobaczą, a wasi starcy snami będą oddani/śnić będą” – Dzieje 2:17.

Podsumowanie

Możemy wyróżnić trzy rodzaje snów:

• od Boga,
• od szatana (oobe),
• sen jako zlepek naszego życia.

To my powinniśmy rozpoznać, zweryfikować, dlaczego i po co nam się przyśnił dany sen.

Wytyczne Boga mamy wyraźne: „nie wykraczać ponad to, co napisano” – 1 Koryntian 4:6.

Czyli, sen od Boga nie może być sprzeczny z zasadami biblijnymi. Ważną wskazówką jest cytowany wyżej ten fragment z Syracha:

„marzenia senne są bez wartości, jak urojenia, które tworzy serce rodzącej. Poza wypadkiem, gdy Najwyższy przysyła je jako nawiedzenie, nie przykładaj do nich serca”.

Artykuł Sny. Czy warto się nimi przejmować? Skąd pochodzą? pochodzi z serwisu Jesu.pl.