Spis Treści
- 1. Czy włosy są tym samym, co nakrycie głowy? (część 1)
- 2. Zakrywanie głowy przez kobiety podczas prorokowania. Co to znaczy prorokować? (część 2)
- 3. Czy prorokowanie to czytanie wersetów biblijnych? (część 2)
- 4. Dlaczego zakrywanie głowy przez kobietę jest tak ważne dla Boga, jeżeli kobieta wspiera duchowo? (część 2)
- 5. Dlaczego kobieta powinna mieć władzę na głowie z powodu aniołów? (część 3)
- 6. Co zrobić, gdy kobieta nie może zapuścić włosów ze względów zdrowotnych lub ze względu na wiek? (część 4)
- 7. Przykłady z biblii zakrywania głowy i twarzy. (część 4)
- 8. Dlaczego Paweł nakazuje kobietom milczeć w zgromadzeniach? (część 5)
- 9. Przykłady dobrych i złych prorokiń. (część 6)
8 – Dlaczego Paweł nakazuje kobietom milczeć w zgromadzeniach?
8.1 Zakaz mówienia:
„Kobiety w zgromadzeniach niech milczą, bo nie pozwala się im mówić, lecz niech będą poddane, jak i Prawo mówi” — 1 Koryntian 14:34.
„Jeśli zaś chcą się czegoś nauczyć, niech w domu pytają własnych mężów, bo hańbą jest kobiecie mówić w zgromadzeniu” — 1 Koryntian 14:35.
Przeanalizujmy teraz, dlaczego Apostoł Paweł tak mocno wypowiedział się na temat kobiet.
8.2 Paweł: kobiecie nie pozwalam nauczać ani dominować nad mężem/mężczyzną:
„Kobieta niech się uczy w cichości, w całym poddaniu. Nauczać zaś kobiecie nie pozwalam ani panować/dominować nad mężem/mężczyzną, lecz być w cichości. Bo Adam został ukształtowany pierwszy, potem Ewa. I Adam nie został zwiedziony, lecz kobieta, gdy została zwiedziona, popadła w przestępstwo” — 1 Tymoteusza 2:11-14.
To jest drugi ważny fragment Pawła o kobietach.
Paweł nie mówi tutaj, że:
- kobieta nie może w ogóle mówić o Bogu,
- kobieta nie może nikogo zachęcić,
- kobieta nie może się modlić,
- kobieta nie może prorokować.
Apostoł mówi o czymś bardziej konkretnym:
- kobieta nie może przejmować roli nauczyciela i przełożonego nad mężem lub mężczyzną.
Czyli sens jest taki: nie chodzi o zakaz każdego odezwania się, chodzi o zakaz nauczania z pozycji władzy i przewodzenia nad mężczyzną.
Paweł nie zakazuje kobiecie każdego mówienia o sprawach Boga. Zakazuje jej wejścia w rolę nauczyciela-rządzącego nad mężczyzną.
8.3 — Kobiety mogą uczyć inne kobiety:
„Podobnie starsze kobiety niech zachowują się w sposób godny świętych, niech nie będą oszczercze, niech nie nadużywają wina, niech uczą tego, co dobre. Aby uczyły młodsze kobiety rozsądku, jak mają kochać swoich mężów i dzieci. Aby były roztropne, czyste, zajmujące się domem, dobre, poddane swoim mężom, żeby nie bluźniono Słowu Boga” — Tytusa 2:3-5.
Ten fragment pokazuje, że Paweł nie zabrania kobietom uczyć w ogóle. Wręcz przeciwnie — mówi, że starsze kobiety mają uczyć młodsze kobiety tego, co dobre.
To znaczy, że problemem nie jest samo mówienie, wyjaśnianie czy uczenie. Dlatego zakaz z 1 Tymoteusza 2:12 nie może znaczyć:
„kobieta nie może nikogo uczyć”.
Najprostszy wniosek jest taki:
- kobieta może uczyć,
- ale nie może przejmować roli nauczyciela-przełożonego nad mężczyzną,
- ani dominować nad nim.
8.4 — Kobieta modli się i prorokuje:
„Każda zaś kobieta, modląca się albo prorokująca z odkrytą głową, hańbi swoją głowę, bo jest jedno i to samo, jakby była ogolona” — 1 Koryntian 11:5.
To jest kluczowy werset. Paweł nie mówi, że kobieta nie może prorokować. On reguluje jak kobieta ma prorokować. Gdyby kobieta nie mogła prorokować wcale, Paweł nie pisałby: „kobieta prorokująca”.
8.5 — Kobiety będą prorokować:
„I stanie się potem: wyleję z Ducha Mojego na wszelkie ciało, i prorokować będą wasi synowie i wasze córki; wasi starcy będą śnić sny, a wasi młodzieńcy będą widzieć widzenia. Także na sługi i na służebnice wyleję w owych dniach z Ducha Mojego” — Joela 3:1-2 (Joel 2:28-29 — w numeracji hebrajsko-angielskiej).
Bóg przez Joela zapowiedział, że Duch będzie dany nie tylko mężczyznom, ale także córkom i służebnicom. To jest mocny argument: prorokowanie kobiet nie jest wymysłem ludzi, tylko zapowiedzią Boga.
„I stanie się w ostatecznych dniach — mówi Bóg — że wyleję z Mojego Ducha na wszelkie ciało, i prorokować będą wasi synowie i wasze córki; wasi młodzieńcy będą mieć widzenia, a wasi starcy będą śnić sny. Nawet na Moje sługi i na Moje służebnice wyleję w tych dniach z Mojego Ducha, i będą prorokować” — Dzieje 2:17-18.
Apostoł Piotr potwierdza słowa Joela. W Nowym Przymierzu Duch Boga może mówić także przez córki i służebnice. Dlatego zakaz z 1 Kor 14 i 1 Tm 2 nie może oznaczać absolutnego zakazu prorokowania kobiet.
Dlaczego Paweł tam mocno potraktował kobiety w Koryncie?
Paweł potraktował kobiety w Koryncie ostro nie dlatego, że kobieta nigdy nie może mówić o sprawach Boga, ale dlatego, że w zgromadzeniach musi być porządek.
Zobaczmy.
Porządek w zgromadzeniu:
„Bóg bowiem nie jest Bogiem zamieszania, lecz pokoju — jak we wszystkich zgromadzeniach świętych” – 1 Koryntian 14:33.
Wszystko ma być godnie:
„A wszystko niech się odbywa godnie i w porządku” – 1 Koryntian 14:40.
Paweł w 1 Koryntian 14 nie ucisza tylko kobiet. On ucisza każdego, kto wprowadza chaos:
- mówiący językiem ma milczeć, jeśli nie ma tłumacza — 1 Koryntian 14:28.
- prorok ma milczeć, jeśli drugi otrzyma objawienie — 1 Koryntian 14:30.
- kobiety mają milczeć, jeśli przez mówienie/pytania burzą porządek zgromadzenia — 1 Koryntian 14:34-35.
Zobaczmy, że najpierw zostali zganienie mężczyźni mający dary Ducha świętego. Mówiący obcymi językami i prorocy mają milczeć, jeżeli burzą porządek zgromadzenia. Ten nakaz również dotyczy kobiet.
Dlatego sens jest taki: milczenie dotyczy nieporządnego zachowania.
Gdyby kobieta miała absolutny zakaz mówienia w zgromadzeniu, to Paweł nie pisałby o kobiecie, która prorokuje. On nie zakazuje tutaj prorokowania; on reguluje porządek, poddanie, hierarchię i właściwe zachowanie.
Najmocniej pokazuje to werset:
„A jeśli chcą się czegoś nauczyć, niech w domu pytają swoich mężów, bo hańbą jest kobiecie mówić w zgromadzeniu” – 1 Koryntian 14:35.
Z tego wynika, że problemem było publiczne wypytywanie, przerywanie, dyskutowanie lub podważanie porządku. Paweł mówi: jeśli chcą się uczyć przez pytania, niech nie rozbijają zebrania, tylko niech pytają w domu.
Paweł był ostry, bo w niektórych zgromadzeniach był chaos. Koryntianie mieli problemy z podziałami, pychą, nadużyciami przy Wieczerzy, chaosem przy językach i proroctwach. Dlatego Paweł mocno porządkuje zgromadzenie.
Nie zakazał kobietom prorokowania, bo sam uznał, że kobieta może prorokować. Zakazał kobietom, jak i mężczyznom takiego zachowania, które łamało porządek i pokój zgromadzenia. Bo zgromadzenia należą do Chrystusa i ma być w nich porządek, godność i miłość.
Zapraszam do komentowania, wyrażania swojej opinii: