Czy krótkie włosy u kobiety to bunt wobec Boga? Dlaczego mężczyźni zakrywali głowy?

Spis Treści

1. Czy włosy są tym samym, co nakrycie głowy? (część 1)
2. Zakrywanie głowy przez kobiety podczas prorokowania. Co to znaczy prorokować? (część 2)
3. Czy prorokowanie to czytanie wersetów biblijnych? (część 2)
4. Dlaczego zakrywanie głowy przez kobietę jest tak ważne dla Boga, jeżeli kobieta wspiera duchowo? (część 2)
5. Dlaczego kobieta powinna mieć władzę na głowie z powodu aniołów? (część 3)
6. Co zrobić, gdy kobieta nie może zapuścić włosów ze względów zdrowotnych lub ze względu na wiek? (część 4)
7. Przykłady z biblii zakrywania głowy i twarzy. (część 4)
8. Dlaczego Paweł nakazuje kobietom milczeć w zgromadzeniach? (część 5)
9. Przykłady dobrych i złych prorokiń. (część 6)

6 – Co zrobić, gdy kobieta nie może zapuścić włosów ze względów zdrowotnych lub ze względu na wiek?

„Czyż sama natura was nie uczy, że jeśli mężczyzna zapuszcza włosy, jest to dla niego hańbą?”

„A jeśli kobieta zapuszcza włosy, jest to dla niej chwałą, bo włosy zostały jej dane za okrycie” – 1 Koryntian 11:14-15.

Przeanalizujmy te wersety.

6.1 Taki przypadek nie jest omówiony wprost.

Pismo w tym miejscu nie podaje osobnego przepisu dla kobiety starszej, chorej, po leczeniu albo z trwałą utratą włosów. Tego po prostu w 1 Koryntian 11 nie ma.

6.2 Nie powinniśmy krytykować osoby za stan, na który nie ma wpływu.

Werset 15 mówi, że długie włosy są chwałą i zostały dane kobiecie jako naturalne okrycie, ale nie mówi: „kobieta, która z powodu wieku albo choroby nie może mieć długich włosów, nie może się modlić” albo „jest odrzucona”. Tego tekst nie stwierdza.

6.3 Kobieta z problemami zdrowotnymi może zakrywać głowę.

Jeżeli kobieta NIE utraciła włosów z powodu buntu – sama z własnej woli się ostrzygła – tylko z powodu choroby, wieku albo leczenia, to nie wolno jej oskarżać, jakby była nieposłuszna samym tym stanem. Tekst wersetów gani postawę lekceważenia porządku, a nie cierpienie albo ograniczenie zdrowotne. To jest wniosek z samego charakteru wywodu Apostoła Pawła o porządku i przyzwoitości, nie o karaniu za chorobę.

Możemy to jeszcze w ten sposób ująć.

W sytuacjach, gdy kobieta nie ma długich włosów tylko dlatego, że:

przyszła starość,
przyszła choroba,
organizm osłabł,
włosy wypadają,
natura ciała już nie daje tego, co dawała wcześniej,

to też mamy do czynienia z realnym stanem natury człowieka — tyle że natury osłabionej przez wiek, chorobę i słabość ciała. Gdy natura — z powodu wieku albo choroby — nie daje już długich włosów, to nie jest to bunt przeciw Bogu, tylko stan ciała.

7 – Przykłady z biblii zakrywania głowy i twarzy

7.1 Kobieta zakrywa się welonem

Rebekka przed spotkaniem z Izaakiem:

„I zapytała sługę: Kto to jest, ten mężczyzna, który idzie przez pole nam na spotkanie? Sługa powiedział: To mój pan. Wtedy wzięła welon i się zakryła” – Rodzaju 24:65.

Tamar zakrywa twarz welonem:

„Zdjęła z siebie szaty wdowie, zakryła się welonem, owinęła się i usiadła przy wejściu do Enaim…” – Rodzaju 38:14.
„Juda ją zobaczył i uznał za nierządnicę, bo zakryła swoją twarz” – Rodzaju 38:15.
„Potem wstała, odeszła, zdjęła swój welon i znowu włożyła szaty wdowie” – Rodzaju 38:19.

Mamy dwa przykłady zakrycia się welonem.

Rebekka zakryła się welonem w chwili spotkania z Izaakiem. To wygląda na gest: skromności, szacunku, zasłonięcia się wobec przyszłego męża.

Tamar także zakryła się welonem, ale jej sytuacja była inna. Ona zasłoniła twarz po to, żeby: nie zostać rozpoznaną, aby ukryć swoją tożsamość, ponieważ Juda nie dał jej Szeli za męża, choć kazał jej czekać na niego.

Obie historie pokazują, że welon był prawdziwym, fizycznym nakryciem, które kobieta mogła: założyć, użyć w konkretnej sytuacji, a potem zdjąć.

7.2 Kobieta ukazana „za welonem” — obrazy i opisy pośrednie

Tu trzeba zaznaczyć: to już nie są tak mocne opisy jak u Rebeki i Tamar. To raczej są teksty, które pokazują, że welon był znanym elementem kobiecego wyglądu.

Oblubienica „za zasłoną”:

„O, jak piękna jesteś, moja przyjaciółko, jak piękna jesteś! Twoje oczy są jak gołębice za twoją zasłoną…” – Pieśń nad Pieśniami 4:1.

Ten werset sugeruje kobietę widzianą przez / za zasłoną. Opis pasuje do welonu, który przysłania część twarzy, ale pozwala widzieć oczy. Nie jest to opis nakładania welonu, tylko obraz kobiety już zasłoniętej.

Znowu kobieta za zasłoną:

„Twoja skroń jest jak połówka granatu za twoją zasłoną” – Pieśń nad Pieśniami 4:3.

To samo potwierdza, że zasłona/welon była znanym elementem kobiecego okrycia twarzy lub głowy.

Te wersety z Pieśni nad Pieśniami nie opisują akcji: „wzięła welon i zakryła się”, ale pokazują, że kobieta mogła być postrzegana jako piękna w welonie / za zasłoną.

Teraz zobaczmy zakrywanie twarzy, głowy przez mężczyzn.

7.3 Zakrywanie twarzy wobec świętości Boga

Mojżesz zakrywa twarz przed Bogiem:

„I Mojżesz zakrył swoją twarz, bo bał się patrzeć na Boga” – Wyjścia 3:6.

Eliasz zakrywa twarz płaszczem:

„A gdy Eliasz to usłyszał, owinął swoją twarz płaszczem, wyszedł i stanął u wejścia do jaskini” – 1 Królewska 19:13.

Zakrycie twarzy wynika z bojaźni, czci wobec świętości Boga.

Serafini zakrywają twarze:

„Serafini stali ponad Nim; każdy miał po sześć skrzydeł: dwiema zakrywał swoją twarz, dwiema zakrywał swoje stopy, a dwiema latał” – Izajasza 6:2.

Tu nie człowiek, lecz istoty niebiańskie zakrywają twarz przed majestatem Boga.

7.4 Zakrywanie głowy lub twarzy jako znak żałoby, upokorzenia, wstydu

Dawid i lud zakrywają głowy:

„Dawid wchodził na Górę Oliwną, płacząc; miał zakrytą głowę i szedł boso. A cały lud, który z nim był, każdy miał zakrytą głowę i szli, płacząc” – 2 Samuela 15:30.

Zakryta głowa jest tu znakiem bólu, uniżenia i klęski.

Dawid zakrywa twarz po śmierci Absaloma:

„Król zakrył swoją twarz i wołał wielkim głosem: Synu mój Absalomie, Absalomie, synu mój, synu mój!” – 2 Samuela 19:4.

Tu zakrycie twarzy jest czystym znakiem żałoby ojca.

Haman wraca z zakrytą głową:

„Mordechaj wrócił do bramy królewskiej, a Haman pospieszył do domu, zasmucony i z zakrytą głową” – Estery 6:12.

Zakryta głowa oznacza tu hańbę, upokorzenie i klęskę.

Ludzie zakrywają głowy z powodu suszy i wstydu:

„Przychodzą do cystern, nie znajdują wody, wracają ze swoimi naczyniami pustymi; są zawstydzeni i upokorzeni, i zakrywają głowy” – Jeremiasza 14:3.

„Rolnicy są zawstydzeni, zakrywają głowy” – Jeremiasza 14:4.

Tu zakryta głowa jest znakiem wstydu, bezradności i nieszczęścia pod sądem Boga.

7.5 Zakrywanie ust / górnej wargi jako zwyczaj żałoby lub nieczystości

Trędowaty ma zakrywać górną wargę:

„A trędowaty, na którym jest plaga, ma mieć rozdarte szaty, włosy na głowie rozpuszczone, ma zakryć górną wargę i wołać: Nieczysty, nieczysty!” – Kapłańska 13:45.

Zakrycie części twarzy wiąże się tu z nieczystością rytualną, odłączeniem i publicznym ostrzeżeniem.

Ezechiel ma nie zakrywać ust:

„Wzdychaj w milczeniu… zawiąż swój zawój na głowie, włóż sandały na nogi i nie zakrywaj górnej wargi…” – Ezechiela 24:17.

Lud ma zrobić tak samo:

„…zawoje będziecie mieli na głowach, sandały na nogach, nie będziecie zakrywać górnej wargi…” – Ezechiela 24:22.

Zakrywanie ust/górnej wargi było zwyczajem żałobnym — tutaj Bóg zakazuje tego gestu, aby znak prorocki był jeszcze mocniejszy.

Wróżbici zakryją usta z hańby:

„Widzący zostaną zawstydzeni, wróżbici okryci hańbą; wszyscy zakryją wargi, bo nie ma odpowiedzi od Boga” – Micheasza 3:7.

To nie jest pobożny gest, lecz znak zawstydzenia i kompromitacji.

Zakrywanie górnej wargi polegało na podciągnięciu części ubrania na usta i dolną część twarzy — mniej więcej od nosa w dół — jako znaku żałoby, hańby albo nieczystości. Zakrywano również dolną część twarzy materiałem, tak żeby osłonić okolice ust, wąsów / górnej wargi, a czasem od nosa w dół do brody.

Podsumowanie

W Starym Przymierzu(Stary Testament) mamy mało bezpośrednich opisów zakrywania głowy przez kobiety. Pismo pokazuje raczej, że welon, zasłona i okrycie były czymś znanym, obecnym w życiu kobiet.

Mamy więc:

kilka wyraźnych przykładów, jak Rebekka i Tamar,
kilka wzmianek pośrednich, że kobiety miały zasłony i welony,
ale nie ma długiego wykładu o tym w Pismach.

To nie znaczy, że sprawa była nieważna. To raczej znaczy, że był to znany element obyczaju i stroju, więc Biblia wspomina o nim tylko wtedy, gdy ma to znaczenie dla danej historii.

Dlatego można to ująć tak:

Stare Przymierze daje tło i pojedyncze przykłady, a 1 Koryntian 11 daje wyraźniejsze pouczenie dotyczące modlitwy i prorokowania.
W Starym Przymierzu widzimy, że zakrywanie było znane, a w Nowym Przymierzu dostajemy jaśniejsze wyjaśnienie, kiedy i dlaczego ten temat staje się ważny.